De tekst van het klassieke Nederlandse levenslied Aan het strand
stil en verlaten blijkt perfect op allerlei bestaande melodieën te
passen. We hebben al eerder laten zien dat je
"het strand" kunt zingen op de wijs van
"La Cucaracha".
Het bleek ook te lukken met het slotkoor van de Negende Symphonie van
Beethoven (Ode an die Freude), vanaf de zin "Freude schöner Götterfunken",
en nu voegen we Darling Clementine aan de reeks toe.
We zetten ze weer per regel naast elkaar, en we hebben bij de tekst van "Het
strand" gekozen voor de oude versie.
Binnenkort meer mogelijkheden... |
|
Aan het strand stil en
verlaten |
Darling Clementine |
| |
|
| Aan het strand stil en
verlaten |
In a cavern, in a canyon |
| bij het scheem'ren van de
maan |
Excavating for a mine |
| zie ik daar een eenzaam
paartje |
Dwelt a miner, forty-niner |
| vol van weemoed aangedaan |
And his daughter Clementine |
| Liefste 'k moet je gaan
verlaten |
Oh my darling, oh my darling |
| morgen ga ik weer naar zee |
Oh my darling Clementine |
| maar we trouwen als ik
thuiskom |
You are lost and gone
forever |
| hier op hollands dier'bre
ree |
Dreadful sorry, Clementine |
| |
|
| Maar zij sprak ach liefste
mijner |
Light she was, and like a
fairy |
| denk zo ver niet in 't
verschiet |
And her shoes were number
nine |
| want de zee ligt vol met
mijnen |
Herring boxes without topses |
| en die dingen zie je niet |
Sandals were for Clementine |
| |
|
| Aan het strand stil en
verlaten |
Walking lightly as a fairy |
| ziet men daar een meisje
staan |
Though her shoes were number
nine |
| die al turend en al
smachtend |
Sometimes tripping, lightly
skipping |
| wacht de komst van hare man |
Lovely girl, my Clementine |
| |
|
| hij zou immers wederkeren |
Drove she ducklings to the
water |
| hij beloofde haar toch trouw |
Ev'ry morning just at nine |
| en dan krijgt zij zo'n
verlangen |
Hit her foot against a
splinter |
| word ik toch zijn lieve
vrouw |
Fell into the foaming brine |
| |
|
| maar hij keerde nimmer weder |
Ruby lips above the water |
| want de dood waart om ons
heen |
Blowing bubbles soft and
fine |
| en zij keerde telkens weder |
But alas, I was no swimmer |
| aan het strand stil en
alleen |
Neither was my Clementine |
Extra coupletten:
|
Dobberend op de woeste
baren,
zeilde 't scheepje eenzaam voort.
Maar opeens wat er gebeurde.
een ontploffing werd gehoord.
't schip verging al in de diepte
angstig keek hij om zich heen.
Nergens kon hij redding vinden,
grote God, waar moet dat heen?
Terwijl hij worstelt met de golven
en de dood voor ogen ziet,
smeekt hij: God heb toch erbarmen,
'k heb haar lief vergeet dat niet!
|
Meer Clementine:
In a churchyard near the canyon,
Where the myrtle doth entwine,
There grow rosies and some posies,
Fertilized by Clementine.
Then, the miner, forty-niner,
Soon began to fret and pine,
Thought he oughter join his daughter,
So he's now with Clementine.
I'm so lonely, lost without her,
Wish I'd had a fishing line,
Which I might have cast about her,
Might have saved my Clementine.
In my dreams she still doth haunt me,
Robed in garments soaked with brine,
Then she rises from the waters,
And I kiss my Clementine.
Listen fellers, heed the warning
Of this tragic tale of mine,
Artificial respiration
Could have saved my Clementine.
How I missed her, how I missed her,
How I missed my Clementine,
Til I kissed her little sister,
And forgot my Clementine.
terug naar de startpagina van moors magazine
|