|







 |
De cd is een mooie uitvinding, maar voor mij
blijft vinyl toch ook onmisbaar. Je moet wat meer moeite doen om een plaat
goed te houden (niet in de zon, niet met vette vingers vastpakken,
enzovoorts), maar als je die moeite neemt kun je erg lang plezier beleven
aan platen. Sommige mensen zweren bij vinyl, en beweren dat een plaat altijd
beter klinkt dan een cd. Ik heb te veel beroerde persingen in handen gehad
om dat te kunnen beamen. En een plaat die je tweedehands koopt (nieuw kan
nog steeds overigens) kan altijd vol vrijwel onzichtbare ruis en tikken
zitten. We gaan het daar verder hier niet over hebben. We zetten hier een
aantal wetenswaardigheden op een rij die vooral met vinyl te maken hebben.
- De term LP, die staat voor Long
Play of LangspeelPlaat, was eigenlijk een beschermde merknaam van Columbia
Records.
- Soul was de naam van een sublabel
van Tamla Motown, voordat het, vooral dankzij de verzamel-lp That's
Soul de aanduiding werd van een muzieksoort.
- Een single had een a- en een b-kant. Dat
betekent dat een nummer als B-Side Blues van The Righteous Brothers
nu niet meer geschreven zou worden.
- De meeste draaitafels bleven aan het eind
van een plaat gewoon doordraaien; daar werd soms gebruik van gemaakt door
de muziek tot het gaatje door te laten gaan. Het bekendste voorbeeld is
Sgt Peppers Lonely Hearts Club Band van the Beatles, maar het mooiste
voorbeeld is van Curt Boettcher, die op zijn lp There's an
innocent face de ene kant laat eindigen met krekelgetsjilp, en de
andere kant met geroezemoes (na een applaus). Niet over te zetten op cd
dus...
- Op de lp Wow van Moby Grape staat een
78-toeren nummer. Dat betekende dat je een draaitafel moest hebben
waar je ook 78 toerenplaten op kon draaien. ("So kindly get up and change
your turntable to 78 rpm! Thank you!")
- Op verschillende platen werden grappen
gemaakt die toegespitst waren op het vinyl. Dat ging van Monty Python,
die de koper van de plaat feliciteerde met de aanschaf van dit
kwaliteitsproduct van hoogwaardig Columbiaans polyvinyl waarvan het gaatje
met het grootst mogelijke vakmanschap exact in het midden van de plaat was
geboord, tot Bassie en Adriaan, die aan het eind van kant één door het
gaatje naar de andere kant kropen of Sjef van Oekel die aankondigt even
naar de wc te gaan "terwijl u de plaat omdraait"...
- In de begintijd van de stereo had de ene
maatschappij nog mooiere stereo dan de andere, van HiFi tot "360
sound", tot Total Surround, wat dat dan ook mocht betekenen.
Als je zelf ook nog steeds vinyl draait en koopt
zijn de volgende tips, die je vroeger op de binnenhoezen van
bibliotheekplaten kon vinden, nog steeds erg handig. Door bibliotheken is in
het begin van het cd-tijdperk erg slordig met de langspeelplaat
omgesprongen. Zo is bijvoorbeeld de complete fonotheek van de Drentse
Bibliotheekcentrale weggegeven aan een klein lokaal radiostation, dat twee
weken later met negentig procent van al die platen op de markt stond om ze
voor een rijksdaalder per stuk te verkopen. Weg uniek platenarchief! En dat
terwijl ik altijd dacht dat bibliotheken bedoeld waren om cultuurgoederen
als boeken en platen te bewaren voor ons.
Over de pracht van die mooie grote kartonnen
platenhoezen hebben we het een andere keer, al kun je nu al even kijken bij
de afdeling Speciale Hoezen.




terug naar de startpagina van moors magazine
|