![]() |
western swing |
|
|
Western Swing is een wat merkwaardig
muziekgenre, een beetje vergelijkbaar met Dixieland, dat verworden is tot de
wat suffige variant van jazz. Zo is Western Swing de laatste jaren een
beetje het suffige hoekje van country geworden, met een grote rol voor de
steelgitaar. Aan de andere kant beleeft het genre ook een opleving, en
eerlijk gezegd heb ik er, dankzij een boxje met Bob Wills' platen, toch een
zwak voor. Twee recente western swingalbums. The Jazzabillies - Show Me De Jazzabillies hebben een fraaie troef in de
vorm van Starla Queen, die de perfecte stem heeft voor Western Swing, en die
ook echt kan swingen. Helaas vindt Dave Owens dat hij ook wat nummers moet
zingen, maar dat levert een soort niet-swingende Tony Bennett op. Sorry
Dave, maar dan hoor ik nog liever Jimmy Queen, die op een aandoenlijke
manier ook niet echt goed zingt. Ook de andere zanger, Scotty Henderson,
heeft niet echt een spannend gevoel voor timing. Je zou denken dat vier
zangers in een band een mooi afwisselende cd zouden opleveren, maar wat mij
betreft hadden ze Starla alle nummers mogen laten zingen. The Bebop Cowboys - Some Kind of Fantasy The Bebop Cowboys is een mannenband, en ze maken de western swing net even iets spannender door onder meer een lekker scheurende mondharmonica naar binnen te smokkelen. Ook hier kun je beter niet naar luisteren als je allergisch bent voor steelgitaren, maar deze band gaat wat losser om met de traditie dan de Jazzabillies, en dat maakt het wel een behoorlijk stuk leuker allemaal. Ook hier ligt de oubolligheid wel een beetje op de loer, vooral doordat de zang ook hier niet echt spannend te noemen is. Maar ook dit is uiteindelijk een knusplaat.
|