Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.
|
|
danny kaye |
|
|
Ik heb altijd een zwak voor Danny Kaye gehad. Zelfs nu, als ik terugkijkend
kan zien dat hij soms ongelofelijk flauw was en dat zijn films elementen van
tweederangs entertainment hadden blijft hij in staat mij een ouderwetse
buiklach te ontlokken. Gewone onbedaarlijke nonsens en knushumor is
voldoende. Wat Amerikanen "good clean fun" noemen, en wat een beetje
verdacht, want te simpel en te plat lijkt te zijn geworden. Alsof humor
altijd wat anarchistische elementen in zich moet hebben om serieus genomen
te worden, als de Marx Brothers of Monty Python. Maar soms vind ik de
simpele onzin van een Danny Kaye gewoon even heerlijk. Dan zijn de kleine
grapjes al voldoende, zoals de uitspraak van Dinah of de jodel in de
oorspronkelijk zwarte scatsong Minnie the Moocher. En dan krijgt Danny Kaye
me toch weer even heerlijk aan het lachen. De fragmenten komen van een
mini-lp die ik in de rommelmarkt vond. Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.
|