|
|
david olney - dutchman's curve |
|
|
David Olney is een zeer prima singer/songwriter in de traditie van Townes
van Zandt en Guy Clark - kortom: hij staat garant voor intelligente, goede
teksten en prima liedjes. Niet al zijn albums zijn even sterk. Hij heeft een
paar keer een slordige producer gehad, en dan komen zijn liedjes helaas niet
helemaal tot hun recht. Op zijn nieuwe album Dutchman's Curve dat
door Jack Irwin geproduceerd werd is alles weer eens perfect in evenwicht,
en dan is het een puur genot naar Olney te luisteren. Hij heeft een
aangename stem, schrijft als gezegd uitstekende liedjes en die liedjes
worden hier steeds op een andere manier gearrangeerd, waardoor ieder liedje
de behandeling krijgt die goed is voor dát liedje. Dat betekent dat Olney de
ene keer vrijwel alleen door een mandoline begeleid wordt, dat er een andere
keer een uitbundig doowopkwartet achter hem lijkt te staan en dat hij in nog
een andere nummer tegen de rock aan zit te spelen. Het mooie is dat dat toch
geen rommelig album heeft opgeleverd, maar juist een mooi uitgebalanceerde
cd. Veel van de liedjes zijn door Olney zelf geschreven, soms samen met John
Hadley. De twee covers op de cd zijn overigens net iets minder sterk dan
zijn eigen liedjes. Dit is, als ik goed geteld heb, Olney's drieëntwintigste
album, en zeker niet zijn slechtste.
Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.
|