Over Carlos del Junco, mondharmonicaspeler
extraordinaire, hebben we het hier al eens
eerder gehad. Op zijn nieuwe
cd is de geniale gitarist Kevin Breit gelukkig ook weer van de partij (ook
op banjo), al laat Del Junco regelmatig horen dat hij ook in zijn eentje
diepe indruk kan maken. Luister hier maar eens naar het fragment van Amazing
Grace, een nummer dat al helemaal kapot is gespeeld en hier toch een
verrassende en zeer intense uitvoering krijgt. Het andere fragment komt van
het nummer waar de cd Steady Movin' mee opent, Diddle It.
Intens, dat is wel het minste dat je van de muziek van Carlos Del Junco kunt
zeggen. Van muzikale grenzen trekt hij zich ook niet veel aan, want of het
nu blues is of jazz, intens is het continu, en dat de man dan ook nog eens
een virtuoos is op zijn mondharmonica is alleen interessant voor de kenners
van dat instrument, als luisteraar word je hoe dan ook meegesleept, hoewel
de muziek zeker niet simpele standaardblues is. Maar dat laatste maakt het
juist ook weer extra leuk, want doordat het zo'n ingenieuze en geraffineerde
plaat is verveelt hij nooit, en wordt hij steeds beter, terwijl je
tegelijkertijd toch het gevoel houdt dat hier pure oerblues gespeeld wordt,
met wat uitstapjes naar soul en funk. Heftige muziek.