De muziek van de Climax Ceilidh Band klinkt op het eerste gehoor
traditioneel, maar je hoort al snel dat hier meer aan de hand is. Er wordt
op een verrassende manier met ritmes gespeeld en er zijn arrangementen te
horen die toch wel behoorlijk uniek klinken. Er wordt door de vijf
muzikanten van de band, die overigens ook vrijwel alle composities voor hun
rekening namen, niet alleen technisch fantastisch gespeeld, maar er wordt
ook zeer intensief samen gespeeld, waarbij de doedelzak bijvoorbeeld nooit
gaat overheersen, maar altijd een deel van het machtige, volle totaalgeluid
van de band uitmaakt, waarbij zowel de twee fiddlende dames als de gedreven
gitarist en de accordeonist/pianist even sterk aan dat groepsgeluid
bijdragen.
Op Five Play hoor je vrijwel alleen instrumentals, al zorgen ze halverwege
voor een soort pauzemoment door een bijna acapella gezongen oud meerstemmig
lied in te voegen. Dan blijken ze ook nog eens te kunnen zingen. We laten
hier wat willekeurige fragmenten horen die duidelijk maken dat de band op
een bijna achteloze manier de moeilijkste stukken speelt. Virtuoos, maar er
is ook passie te horen, en lol. Een magnifiek plaatje.
