John Lilly is de feel-goodversie van Hank Williams of Jimmy Rodgers. Zijn
liedjes gaan over alles en niks, en zijn
eerdere albums
blijf ik draaien. Daarom was ik verheugd met Lilly's nieuwe album, al staan
er veel bekende oude nummers op. Live on Red Barn Radio is live
opgenomen voor een publiek, en de introductiestukjes en korte interviews met
Lilly zijn ook op de cd terechtgekomen, en dat verhoogt de sfeer alleen
maar. Je hebt bijna het gevoel dat je zelf in de intieme studio zit terwijl
Lilly voor jou zijn liedjes zingt. En die liedjes zijn magnifiek. Lilly
speelt en zingt in een oude traditie, en zijn liedjes klinken vaak of ze ook
al een eeuw oud zijn, terwijl hij de echt oude liedjes fris en nieuw kan
laten klinken, en een hedendaags nummer als Gasoline Alley blijkt er perfect
tussen te passen.
Live on Red Barn Radio duurt ruim een uur, en ik heb de
neiging om er heel veel fragmenten uit te laten horen, al haal je dan alles
uit de context. Maar toch. Wat ik hier niet laat horen is hoe gevat
hij tussen de liedjes door is, of hoe goed hij mandoline speelt, of dat hij
aanstekelijk kan jodelen zonder dat het irritant wordt, maar je krijgt hier
wel stukjes te horen van het liedje dat hij schreef over zijn zakmes(!), een
romantisch liedje (Broken Moon, terecht in de top 100 van beste
countrysongs), een ironisch liedje en een hilarisch liedje (Roadkill).
Knusmuziek in optima forma, en dan knus zonder al te oubollig te worden. Een
heerlijk album.
