de fleanende hollanner...

piter wilkens
- de fleanende hollaner
- piter wilkens sjongt cornelis vreeswijk 2

piter wilkens...

 

Ik heb soms de neiging om liedjeszangers die zingen in talen die ik niet beheers te negeren, maar daar kom ik steeds vaker van terug. Vooral in Nederland blijken de beste liedjeszangers te zingen in hun eigen taal, of het nu streektaal is of Fries, blijkbaar kunnen ze in hun eigen taal beter uit de voeten dan in het Nederlands of in het Engels. Piter Wilkens is een uitstekend voorbeeld, want hij maakte met De Fleanende Hollanner (juist ja, de Vliegende Hollander) een klein Friestalig meesterwerkje.

Hij zingt hier liedjes van Cornelis Vreeswijk, een Nederlandse troubadour die beroemder was in Zweden dan in Nederland. Daarbij is Wilkens niet al te puristisch aangelegd, want ook liedjes van bijvoorbeeld Jim Croce (die door Vreeswijk al eens bewerkt waren) neemt hij mee, en soms worden de teksten van Vreeswijk door de vrije vertaling naar het Fries (en één keer naar het Leeuwarder dialect!) op een schitterende manier volledig naar deze tijd getransporteerd. Zo werd "Jantje's Blues" hier het bijzonder overtuigende Humphrey's Blues, en werd Croce's Workin' At The Car Wash Blues hier de Autowasserij Blues, terwijl diens Speedball Trucker hier Bakker de baksteen werd.

Het bijzondere van Wilkens is dat hij je regelmatig het origineel laat vergeten, omdat hij er zo'n overtuigende, meeslepende en energieke eigen versie van gemaakt heeft, met een fantastische americanaband achter zich (en soms een waanzinnig mooi kinderkoortje of een Zweedse zangeres). Het is een album geworden waar ik je heel graag wel tien fragmenten van had laten horen, zo'n cd waarbij je elke keer weer tegen je vrienden uitroept: "wacht even, ik moet je dit absoluut nog even laten horen!" De Nozem en de Non ontbreekt niet, en ook het prachtige "Waar gaan wij naar toe na onze dood" van de Zweedse dichter/singer/songriter Alf Hambe staat erop, dat laatste nummer aangevuld met een stukje Freek de Jonge (Is er leven na de dood?) op een melodie van Dylan. Past perfect in deze magnifieke, overweldigende, verslavende cd. Een absolute aanrader, ook als je, zoals deze Maastrichtse Groninger, het Fries nét kunt volgen.

Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.

 

terug naar de startpagina van moors magazine