|
|
seth swirsky - watercolor day |
|
|
Watercolor Day van Seth Swirsky brengt je terug naar de Summer of Love, het
hippietijdperk van de sixties, en ook het tijdperk waarin onder meer de
muziek zorgde voor een grote bevrijding en verademing na de duffe jaren
vijftig. Als je die jaren niet bewust hebt meegemaakt kun je je daar weinig
bij voorstellen, en dan vind je deze muziek waarschijnlijk veel te lief en
te soft, maar ik ging meteen helemaal om. Seth Swirsky's muziek zou je retro
kunnen noemen, maar voor mijn gevoel gaat het hier om een liefdevolle
voortzetting van een bijna vergeten vorm van westcoast-softpop. Denk aan de
samenzang van de Byrds, aan een al bijna vergeten band als Millennium, aan
Curt Boettcher, aan de Beach Boys, en aan de vroege Harry Nilsson. Swirsky
brengt hier een ode aan Nilsson. Je hoort er een fragment van. Veel
strijkers, prachtige arrangementen, snufjes psychedelica en zachte zang.
Toch wordt het voor mij nergens echt te zoet, en kan ik heerlijk zwelgen in
deze geslaagde tijdreis naar een avontuurlijke en tegelijkertijd
vriendelijke en gemoedelijke wereld. Heerlijk.
Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.
|