Wij hebben iets met nietmachines, hoewel we ze
bijna nooit meer gebruiken. Met een gewoon normaal nietmachientje kun je
namelijk geen boekjes nieten, alleen maar een stapeltje papier, dus daarom
gingen we om te beginnen op zoek naar een langere nietmachine.
Een paar jaar later boden we op een veiling mee op een echte grote
nietmachine, waar je echt dikke boekjes mee kunt nieten, en daar bleven we
aan hangen. Hij kostte ons vijftien gulden...
Het ding is zeer groot en loodzwaar, en inmiddels op ons zoldertje bijna
ingebouwd (en dus wat lastig te fotograferen).
Dan hebben we nog een ouwetje, dat we op een rommelmarkt op de kop tikten,
en het kleinste nietmachientje dat we ooit gezien hebben, in de vorm van een
vulpen. Helaas zijn de nietjes voor dit fraaie apparaatje nergens meer te
krijgen, waardoor hij onbruikbaar is geworden.
We hebben ook nog ergens een gewone nietmachine, maar die konden we niet
vinden vandaag.
Het kleinste nietmachientje dat wij kennen. Toen we het in de rommelmarkt zagen, dachten we, net als iedereen, dat het een vulpen was. Hij is ook net zo groot als een gewone vulpen.
Dit is de grootste nietmachine die we in huis hebben. Rechtsboven zie je de spoel waar het metaaldraad op zit waarvan nietjes geknipt worden. Over het vlak linksonder in beeld leg je het boekje dat je in elkaar wil nieten. Onder de houten plank zit een voetpedaal.
De lange nietmachine. Hiermee kun je een schriftje nieten, als het niet al te dik is.
En dit is de mooiste nietmachine die we in huis hebben. Oud maar onverslijtbaar. En een mooi modelletje.