Het lijkt er sterk op dat ook
Engeland een soort van Melkertbanen heeft, want we zagen overal schoonmakers
met bezemwagentjes. En we zagen nog een paar zaken die ons toch wel typisch
Londens toeleken.
Op de bovenste foto bijvoorbeeld zie je een bord dat daar gewoon op de stoep
lijkt te staan. Dat bord wordt echter vastgehouden door een man die
blijkbaar is ingehuurd om de hele dag met dat bord op die plek te blijven
staan. Soms gaat hij even een meter verderop, maar hij staat wel de hele dag
met dat bord in de hand. We zagen ook iemand die een soortgelijk bord in
zijn rugzak had gestoken, maar die dus ook steeds op dezelfde plek moest
blijven staan. Geen benijdenswaardige baantjes, lijkt me.
Wat we ook vrij veel zagen was gepreek op de hoek van de straat, soms al schreeuwend, soms ook rustig. Let op hoe "different" de preker eruitziet bij het grote bord met "dare to be different"...
Het Engelse eten... Tja, je moet natuurlijk in ieder geval een echt Engels ontbijt nuttigen, en Fish and Chips horen er natuurlijk ook bij. Die fish and chips waren nog net zo vies en vet als vijfentwintig jaar geleden, alleen werden ze nu niet meer in een oude krant geserveerd.
En dan is er natuurlijk nog steeds die eigenaardige dubbeldekker, met een gat naast de chauffeur. Uitgewoonde bussen, waarin je je meteen vijftig jaar terug waant.
Ook een merkwaardige flashback leverden de knipperbollen op. Een oranje bol op een paal bij een zebra, die de automobilist er op moet attenderen dat hier voetgangers oversteken. Ik kan ze uit mijn vroege jeugd herinneren, maar volgens mij zijn ze in Nederland al ruim veertig jaar geleden afgeschaft.
Tenslotte de melkflessen op het stoepje. Dat moet dus betekenen dat er nog steeds een melkboer langskomt die er volle flessen voor in de plaats zet.
