moors magazine

startpagina  –  muziek  •  boeken  •  cartoons en strips  •  films en tv  •  kunst  •  fotografie  •  concerttips  – 
onzin  •  kaartenbak  •  ons dorp  •  meningen en opinies  •  buitenwereld
holly's hoekje  •  foto's holly moors  •  gastschrijvers
woensdag

29

maart

Scenarioschrijver Marc Legendre en tekenaar Charel Cambré verrasten een tijdje geleden iedereen met een volwassen Suske en Wiske, die niet alleen zelf volwassen bleken te zijn geworden, maar die ook in een rauwere, realistischer wereld terecht waren gekomen dan we ze ooit eerder hadden gezien. De stripserie van zes boeken, de Saga van Amoras, vormde een fraai afgerond verhaal dat eigenlijk naar meer smaakte. Dat komt er nu gelukkig ook, met de Kronieken van Amoras. In het eerste deel wordt de geschiedenis van de schurk Krimson uit de doeken gedaan, en ook hier wordt de problematiek van onze tijd bepaald niet uit de weg gegaan. Suske en Wiske zijn echt volwassen geworden.
De Kronieken van Amoras – De Zaak Krimson # 1

de zaak krimson

Malcolm Holcombe ziet er uit als een fragiel vogeltje van een man, als een uitgemergelde junkie of een zware alcoholist, maar als hij zijn liedjes gaat zingen raak je vanzelf onder de indruk van zijn rake, intelligente teksten, zijn licht gruizige zang en de arrangementen met de licht rauwe randjes die het ontspannen spel complementeren. Zijn vijftiende album werd bovendien door niemand minder dan Darrell Scott geproduceerd, en dan weet je al helemaal dat het goed komt – een klein meesterwerkje.
Malcolm Holcombe – Pretty Little Troubles.

Nog even een muziektip voor Groningers: De ZomerJazzFietsTour presenteert een nieuwe concertserie
op drie zondagmiddagen in de kerk van Oostum, drie superconcerten van absolute topmusici op een prachtige plek. Het eerste concert is aanstaande zondagmidag al, met Steven Kamerman op klarinet, Sebastian Demydczuk op drums en Michel Massot op tuba en trombone:  LenteJazzOostum

dinsdag

28

maart

Tim Willocks schreef met De Orde een jaar of tien geleden een bestseller over een op handen zijnde islamitische invasie in de zestiende eeuw. Dat boek is nu verstript, en dat is een fenomenaal mooie strip geworden, met in het eerste deel Mattias Tannhauser in de hoofdrol, die als jongen door Sultan Suleyman ontvoerd werd en als islamitische krijger werd opgevoed, maar die nu als huurling en wapen- en opiumhandelaar leeft. Hij moet de Orde bijstaan om de invasie van de tachtigduizend “leeuwen van de islam” af te wenden, maar Tannhauser heeft daar in eerste instantie niet zo heel veel trek in.
De Orde – 1 Tannhauser.

tannhauser

Tom Shed is een singer/songwriter die al heel wat jaartjes meedraait en die met zijn arrangementen het hele brede spectrum van de Americana bestrijkt. Zijn liedjes zijn goed en leuk, en daardoor is ook zijn nieuwe album een genot om naar te luisteren.
Tom Shed – Mama’s going out.

maandag

27

maart

Een dag of tien geleden begon ik hier met Fredweek, om even wat aandacht te besteden aan gitarist, componist en multi-instrumentalist Fred Frith. Vandaag eindig ik de reeks met het laatste album van Henry Cow, de eerste band van Frith, en wellicht de beste intelligente jazzrockband die Groot Brittannië ooit gezien heeft. Ze maakten bij elkaar maar vijf albums, maar die hebben de tand des tijds allemaal glansrijk doorstaan (of hoe zeg je dat ook maar weer?) – bijna vergeten meesterwerkjes voor luisteraars die bereid zijn een beetje moeite te doen voor muziek. Sommige muziek moet je nu eenmaal veroveren.
Henry Cow – Western Culture.

western culture

De Wezentrein is een stripserie over weeskinderen die in Amerika in het begin van de vorige eeuw van New York in treinen naar het platteland werden gestuurd met de bedoeling dat ze daar adoptie-ouders zouden vinden. De harde werkelijkheid was dat ze meestal werden gebruikt als goedkope of zelfs gratis arbeidskrachten en dat de kinderen dus gewoon uitgebuit werden. In de stripreeks worden een paar van die kinderen in hun levensgeschiedenis gevolgd. In het zevende deel, Roots, gaat Joey als hij oud is naar Ierland om zijn wortels te zoeken, maar we zien hem ook als klein jochie in het dorp waar hij een hectische periode meemaakt.
De wezentrein – 7 – Roots.

de wezentrein

zondag

26

maart

Gewoon en normaal is de titel van de vijfentachtigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren.

gewoon en normaal

Na hun eerste album verruimde Henry Cow de blik nog wat meer, want je hoort niet alleen jazz en jazzrock-invloeden en intelligente rock, maar ook klinken moderne klassieke componisten als Arnold Schoenberg en Alban Berg door in hun muziek. Roer daar nog wat humor en een groot imrpovisatievermogen doorheen en je hebt een subliem, bijna vergeten meesterwerkje, dat gelukkig geremastered en perfect heruitgebracht is. En zoals je merkt wordt Fredweek zo langzaamaan eerder een Fred-tiendaagse…
Henry Cow – Unrest.

henry cow unrest

Atlas of Another America is een opmerkelijk boek dat onze architecturale realiteit op een bijzondere manier ter discussie wil stellen. Keith Krumwiede maakte met 150 tekeningen en plaatjes een fictief Amerika waarin de eengezinswoning plaatsmaakte voor gemeenschappelijke huizen in gestructureerde landschappen. Met humor en originaliteit word je als lezer goed op scherp gezet.
Keith Krumwiede – Atlas of Another America.

atlas van een ander amerika

zaterdag

25

maart

We duiken vandaag in het verste muzikale verleden van Fred Frith, want we zijn tegen het einde van Fredweek aangekomen (nog twee te gaan). Vandaag aandacht voor het eerste album dat Frith met zijn eerste band, Henry Cow, opnam. Dat was het eerste “sok-album” en meteen een klein meesterwerk dat vierenveertig jaar na dato nog steeds niets aan kwaliteit heeft ingeboet.
Henry Cow – Leg End.

leg end

vrijdag

24

maart

De Spaanse fotografe Carma Casulá maakte een opmerkelijk fotoboek over Sint Petersburg dat bij de Mexicaans-Spaanse uitgeverij RM werd uitgegeven. Ze portretteert deze Russische stad op een bijzondere manier, onder meer door een aantal inwoners apart te portretteren. Een magnifiek boek.
Carma Casulá – Peter.

peter

donderdag

23

maart

Oh, je dacht dat Fredweek al voorbij was? Nee hoor, we gaan alleen even verder terug in de tijd, naar zijn tijd bij Henry Cow, de band die hij, Fred Frith, met Tim Hodgkinson oprichtte. Rond1975 werd die band samengevoegd met Slapp Happy, het trio van Peter Blegvad, Dagmar Krause en Anthony Moore en dat leverde twee bijzonder fraaie albums op, waarvan we hier het tweede even in de lucht willen steken, ruim veertig jaar na dato, als Vergeten Meesterwerk. Het werd onder de bandnaam Henry Cow uitgebracht.
Henry Cow – In Praise of Learning.

henry cow

woensdag

22

maart

The Necks is een onwaarschijnlijk piano-bas-drums-trio uit Australië – ze swingen, niet, ze hebben geen structuur, en ze spelen minstens drie kwartier aan één stuk, maar bij elk optreden en bij elk nieuw album zit ik weer op het puntje van mijn stoel, want ze maken magnifieke, spannende muziek die nergens mee te vergelijken is, maar waar ik steeds weer met open mond naar zit te luisteren. Ook hun nieuwe album is weer een klein meesterwerkje – een sublieme compositie van drie kwartier.
The Necks – Vertigo.

vertigo

Alexandre Danilevski is een Russische Fransman die merkwaardig tijdloze muziek componeert voor kleine vocale en instrumentale ensembles. Hij liet zich nu inspireren door Zenteksten, zogenaamde Koans, en dat leverde een reeks adembenemend mooie stukjes muziek op.
Alexandre Danilevski – Koans – Fragments of Consciousness.

danilevski

dinsdag

21

maart

Het is nog steeds Fredweek, en we zetten nu de spotlight op een van de stukken die Fred Frith schreef voor een theaterproductie, want daarin kwam zijn veelzijdige genialiteit vaak het beste naar voren. Voor Matthew Maguire’s theaterproductie Propaganda maakte Frith de muziek, die toentertijd, in 1986, ingekort op één lp-kant terecht kwam. Nu is de muziek opnieuw uitgebracht, zoals hij oorspronkelijk bedoeld is, en we horen een subliem, tijdloos meesterwerkje, met Frith op alle instrumenten en stemmen.
Fred Frith – Propaganda

propaganda

Het Louvre in Parijs is een museum met een rijke geschiedenis die verbonden is met de Franse Revolutie en de Verlichting. Die geschiedenis wordt in de strip De hemel boven het Louvre verteld door de schilder en revolutionair Jacques-Louis David te portretteren. Dat begint met zijn beroemdste schilderij, van de vermoorde Marat in bad. Kunst, geschiedenis en strip worden hier op een intrigerende en vrij unieke manier door elkaar geweven. Een bijzondere strip.
Yslaire en Carriére – De Hemel boven het Louvre.

de hemel boven het louvre

maandag

20

maart

Tot mijn grote vreugde kwamen er twee Donjon-verhalen tegelijk uit. Samen met het Donjon-monstersverhaal waar ik het eergisteren over had ook een verhaal uit de ontstaanstijd van de Donjon, uit de reeks Ochtendgloren, waarin graaf Hyacint van Banjeren, zijn minnares en een professor centraal staan. Een opmerkelijke fantasystrip voor volwassenen met vreemde beesten die wel zeer menselijk overkomen. Een stripreeks om absoluut verslaafd aan te raken.
Donjon – Ochtendgloren -84 – Na de regen

In 1980 bracht  Fred Frith zijn tweede soloalbum uit, geïnspireerd op dansmuziek uit verschillende culturen. Als dansplaat is het een merkwaardige plaat geworden, opgenomen in Zweden, Amerika en Zwitserland, met een Zweedse en een Amerikaanse band en een paar gastmuzikanten, maar voor de avontuurlijke luisteraar is het ook nu, bijna veertig jaar na dato, nog een feest om naar te luisteren. Ook dit album is perfect heruitgebracht.
Fred Frith – Gravity.

zondag

19

maart

Van wie is Nederland? is de titel van de vierentachtigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

van wie is nederland?

We blijven bij Fred Frith vandaag, en kijken wat hij in Nederland gedaan heeft, want Frith werkte niet alleen in Engeland en Amerika, waar hij ook lang woonde, of in Frankrijk en andere Europese landen, hij kreeg ook de opdracht muziek te schrijven voor de choreografie van Amanda Miller voor het Nederlands Dans Theater in 2011, en dat werd bijzondere, verrassend ingetogen muziek. Het leverde ook een parel van een album op dat ook als puur muziekstuk schitterend overeind blijft.
Fred Frith – Field Days (The Amanda Loops)

field days

zaterdag

18

maart

Ik maak er meteen maar een Fredweek van, want ik kwam er achter dat ReR, Recommended Records, een ware goudmijn is aan bijna vergeten meesterwerkjes uit de pop, rock en avant-garde van de afgelopen halve eeuw, en daar blijkt erg veel fantastisch materiaal van Fred Frith bij te zitten dat op een werkelijk voorbeeldige manier is gere-masterd en opnieuw uitgegeven. Gisteren bood ik je al een eerste kennismaking met de man, waarvan ik beweerde dat hij al een halve eeuw baanbrekende muziek maakt. Het bewijs lever ik vandaag met zijn eerste soloplaat uit 1974, dat is drieënveertig jaar geleden, toen hij Guitar solos uitbracht, een album met gitaarsolo’s die totaal anders klinken dan het gitaarspel dat je gewend bent van mannen als Clapton en Hendrix. Dat was zeven jaar na zijn eerste optredens in 1967, dus reken zelf maar even uit.
Fred Frith – Guitar Solos

guitar solos

Donjon is een van de allerleukste stripseries die ik ken. Een complete, krankzinnige fantasywereld rond een slottoren, een Donjon, verzonnen en uitgewerkt door Joan Sfar en Lewis Trondheim, die er regelmatig andere tekenaars bij halen om een verhaal te tekenen. Opkomst, hoogtijdagen en ondergang van de Donjon worden in drie aparte reeksen verteld, maar er zijn ook nog subreeksen, zoals de humoristische reeks rond de eend Herbert en de draak Marvin en de reeks Donjon Monsters, waarin steeds een bijfiguur centraal staat in een mooi afgerond verhaal dat in een willekeurig tijdperk kan plaatsvinden. In die laatste reeks kwam nu een avontuur uit waarin we de draak Marvin voor het eerst zien, met zijn moeder, als heel jong, maar al zeer vervaarlijk draakje. Mooi verhaal, als altijd gechreven door Sfar en Trondheim, dit keer voortreffelijk getekend door Blutch.
Donjon Monsters 7 Mijn zoon de moordenaar.

donjon monsters

vrijdag

17

maart

Fred Frith is al ruim een halve eeuw een van de vernieuwendste Britse muzikanten en componisten die er rondlopen, en hij weet van geen ophouden. Ik ontdekte dat al zijn oude albums ook nog steeds verkrijgbaar zijn, en daarom besteed ik de komende dagen wat extra aandacht aan Fred Frith, want deze man maakt muziek die het ontdekken meer dan waard is, en hij heeft heel wat bijna vergeten meesterwerkjes op zijn naam staan. We beginnen met de soundtrack van een documentaire film die in 1990 over hem gemaakt is, en die niet alleen heel wat prijzen heeft gewonnen, maar die door Cahiers du Cinema zelfs uitgeroepen werd tot een van de honderd sleutelfims van de twintigste eeuw.
Fred Frith – Step across the border.

step across the border

Aimée de Jongh tekent voor Metro de strip Snippers, over haar eigen leven, en die strip is eigenlijk te goed voor de krantenbak of de kattenbak, dus wij zijn blij met de bundelingen die uitgeverij Strip2000 maakt van de strips, want dan kunnen we ze rustig allemaal achter elkaar lezen, terwijl ze op goed papier gedrukt zijn. Zo komen ze toch nog wat beter tot hun recht. Heerlijke knusstrips met hilarische uitschieters en onverwachte diepgang.
Aimée de Jongh – Snippers 8 Episch verantwoord

snippers

donderdag

16

maart

De slappe humor van Evert Kwok is niet aan iedereen besteed – de een krijgt de slappe lach van de superflauwe woordgrappen, de ander ergert zich bont en blauw. Je kunt dus het beste maar even kijken naar de voorbeelden om te zien in welke categorie jij je bevindt.
Evert Kwok 1.

evert kwok

woensdag

15

maart

Before Publication is een boek dat gaat over montage in kunst, architectuur en boekontwerp, en dat aan de hand van voorbeelden en met voortreffelijke essays laat zien hoe montage de visuele betekenis aanzienlijk kan versterken.

before publication

Steve Hussey is een gitaarvirtuoos die al vele jaren in het countrycircuit meedraait, Jake Eddy is een jonge hond van net zeventien die al net zo virtuoos banjo speelt en die gek is op oude bluegrass. Samen vormen ze een onwaarschijnlijk duo, en ze maakten een bijzonder pareltje van een eerste album.
Steve Hussey & Jake Eddy – The Miller Girl.

dinsdag

14

maart

Veel Liefs uit Brussel is de titel van een strip uit 1982 die heel fraai opnieuw werd uitgebracht op een manier die helemaal de sfeer terugbrengt van de tijd waarin de strip speelt, vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Een tiener die verslingerd is aan strips, een netwerk van zeven spionnen waarin zich een verrader bevindt en Brussel zijn de hoofdrolspelers van deze nostalgische klare-lijnstrip.

veel liefs uit brussel

maandag

13

maart

De avonturen van Robbedoes en Kwabbernoot zijn bekend geworden dankzij de geniale tekenaar Franquin, die ook Guust Flater tekende. Tegenwoordig worden de avonturen gelukkig gewoon voortgezet, maar nu verteld door andere scenarioschrijvers, en getekend door steeds andere tekenaars, en dat levert regelmatig verrassend goede avonturen op. Scenarist Yann en tekenaar Olivier Schwartz maakten een mooi verhaal waarin onder meer het koloniale verleden van België fijntjes gefileerd wordt.  Het is bovendien spannend, humoristisch en erg goed getekend.
Robbedoes door… Schwartz & Yann – De Meester van de Zwarte Hosties.

robbedoes en kwabbernoot

Harvey Mandel is een van de beste, maar ook een van de onbekendste gitaristen uit de rockgeschiedenis. Hij speelde onder meer in Canned Heat, met John Mayall en de Stones en met veel meer groten, maar hoewel hij door collega’s om zijn vernieuwende en scherpe gitaarspel geroemd wordt flopten zijn veertien soloalbums eigenlijk allemaal. Ik hoop dat nummer vijftien daar verandering in brengt, want het is een instrumentaal bluesrockjuweeltje dat je echt moet horen.
Harvey Mandel – Snake Pit.

zondag

12

maart

Dienstplicht is de titel van de drieëntachtigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

dienstplicht

zaterdag

11

maart

Carrie Elkin kende ik als echtgenote van singer/songwriter Danny Schmidt – ze zong vaak een bloedstollend mooie tweede stem op zijn albums. Nu blijkt dat zij zelf ook magnifieke liedjes schrijft en zingt, die ook nog eens verrassend mooie arrangementen meekrijgen.
Carrie Elkin – The Penny Collector.

vrijdag

10

maart

De migraine slaat af en toe onverbiddelijk hard toe, en dan ben ik zomaar een dag kwijt. Daar kwam dit keer ook nog eens hoge koorts bij, terwijl ik ook nog als mantelzorger in touw ben. Voor dit magazine had ik vandaag dus helaas geen tijd over. Maar kijk gerust even rond tussen de oudere berichten, of bij mijn tekenfilmpjes.

donderdag

9

maart

Hermann is een Belgische striptekenaar die al ruim een halve eeuw strips maakt op absoluut topniveau, en die een aantal legendarische series heeft getekend als Bernard Prince, Comanche, Jeremiah en de Torens van Schemerwoude. Tegenwoordig schrijft zijn zoon Yves vaak de scenario’s voor zijn strips, en daar worden ze nog realistischer en beter van. En het lijkt wel of Hermann daardoor ook steeds beter gaat tekenen, waardoor de verhalen ook steeds meer onder de huid gaan kruipen. In de nieuwe reeks speelt een deputy sheriff in het wilde westen, die er genoeg van heeft dat de opzichter van een mijn ongestraft zijn gang kan gaan, de hoofdrol.
Hermann & Yves H – Duke 1 Modder en bloed.

duke

woensdag

8

maart

Mexico City was ooit een klein eiland in een meer op ruim tweeduizend meter hoogte, met drijvende tuinen en een ingenieus dammen- en bruggensysteem dat het water regelde, maar van die Aztekentijd is weinig terug te vinden in de enorme miljoenenstad die Mexico Stad nu is. De architectuuruitgeverij DOM maakte ook over deze metropolis een fraaie architectuurgids, waardoor je vanuit je luie stoel de geschiedenis van de stad kunt bekijken aan de hand van zo’n honderd opmerkelijke gebouwen.
Architectuurgids voor Mexico Stad.

mexico stad

Vincent Noiret is een bassist, zanger en componist die muziek maakt die in geen enkel hokje te passen valt. Zijn album Inside Journey begint met wat achtergrond- en buitengeluiden die al snel in een compositie vallen, en dan heeft hij meteen al helemaal op het puntje van mijn stoel. En het hele album is eigenlijk net zo spannend en goed. Een absolute aanrader voor de avontuurlijke luisteraar.
Vincent Noiret – Inside Journey.

dinsdag

7

maart

In onze serie Vergeten Meesterwerken een album dat werd uitgebracht op dezelfde dag en op hetzelfde label als Never Mind The Bollocks van de Sex Pistols. Een groter contrast kun je je bijna niet voorstellen, want de surrealistische teksten van Peter Blegvad die barstensvol palindromen, anagrammen en andere woordgrappen zitten, gecombineerd met de gecompliceerde, intelligente jazzrock-achtige pop van John Greaves maakt Kew. Rhone tot een heel wat subtieler meesterwerkje. In een lijst van een Brits muziektijdschrift met “Vreemdste albums aller tijden” scoorde dit album vrij hoog, maar onterecht, vind ik. Het is een album waar je als luisteraar wat moeite voor moet doen, een plaat die veroverd moet worden, maar daar word je dan ook ruimschoots voor beloond.
John Greaves & Peter Blegvad – Kew. Rhone.

kew. rhone.

Er zijn plekken in de wereld waarvan ik weet dat ik er met zeer grote waarschijnlijkheid nooit zal komen, maar waar ik toch wel nieuwsgierig naar ben. De architectuurgidsen van DOM zijn dan erg handig, want ze geven een heel mooi beeld van een stad, doordat ze een dwarsdoorsnede geven van heel oude gebouwen tot de allernieuwste, waarbij in korte stukjes ook nog eens de geschiedenis van de stad verteld wordt. De ideale manier om vanuit je luie stoel een stad even uitgebreid te verkennen dus.
Architectuurgids voor Bangkok.

maandag

6

maart

Kakkerlak is de titel van het tweede deel van de driedelige graphic novel die Halfdan Pisket maakte over het bewogen en moeizame leven van zijn vader, die in de jaren zeventig uit Turkije als gastarbeider naar Denemarken ging.

kakkerlak

De Nederlandse componist Michiel van der Meulen maakte in de afgelopen jaren een aantal modale composities en reisde vervolgens af naar Kreta om ze daar in zes dagen tijd met vijf Griekse topmuzikanten op te nemen. Verbluffend mooie muziek, geïnspireerd op de modale muziek die in het grote Ottomaanse rijk samenkwam in Istanboel. De reizen van de legendarische Ottomaanse admiraal en cartograaf Piri staat symbool voor de muzikale ontdekkingsreis van Van der Meulen.
Pîrî Reis – Hedendaagse Modale Muziek.

zondag

5

maart

Glimlach is de titel van de tweeëntachtigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren.

glimlach

Flatgebouwen en aanverwante architectuur lijkt meestal geen tweede blik waard. De meeste mensen zien een flat niet eens als architectuur of ergeren zich aan de kolossen. Toch zijn er wel degelijk schitterende, ruime, lichte flats gebouwd die de moeite van een tweede blik meer dan waard zijn. De Zwitserse architect Rolf Mühlethaler maakte er in ieder geval een aantal.
Rolf Mühlethaler – Fragiele ordening.

muhlethaler

zaterdag

4

maart

De Amerikaanse Eva Salina zong op haar zevende al een heel repertoire aan jiddische en balkanliedjes, en ging op haar twaalfde voor het eerst naar de Balkan om daar verder te zoeken naar de muziek die haar passie was geworden. In de loop der tijd zong ze en speelde ze accordeon in verschillende bands, en nu is er haar eerste solo-album, in New York opgenomen met vooral New Yorkse topmuzikanten (waaronder Frank London van de Klezmatics) en een paar Servische grootheden. Het resultaat is een subliem eerbetoon aan een Servische zanger en componist die vanaf de jaren zestig in het voormalige Joegoslavië heel populair was. Een verbazingwekkend mooi album!
Eva Salina sings Saban Bajramovic – Lema Lema.

vrijdag

3

maart

Het Zwitserse Museum Jenisch Vevey is gespecialiseerd in drukgrafiek, maar ze hebben in de loop der jaren ook een grote verzameling tekeningen samengesteld waaruit ze nu een selectie hebben gemaakt die ze presenteren in een magnifiek klein hardcover boekje dat een prachtig overzicht geeft van de tekenkunst door de eeuwen heen. Met het ene hoogtepunt na het andere. Je kijkt je ogen uit, met juweeltjes van onder meer Kokoschka, Bram van Velde, Tiepolo en Ferdinand Hodler.
Kleines Handbuch der Zeichnungskunst.

handboekje van de tekenkunst

donderdag

2

februari

Alberto Giacometti is vooral bekend geworden door zijn grote bronzen beelden, maar hij blijkt ook een grote hoeveelheid beelden in andere materialen te hebben achtergelaten, waaronder een groot aantal magnifieke gipsen beelden. Vanwege de vijftigste sterfdag van de kunstenaar is er een tentoonstelling in Zurich georganiseerd rond dat werk. Een uitstekend idee, want met name die gipsen beelden zijn nog aangrijpender dan al zijn andere werk. De catalogus is een aanrader.
Alberto Giacometti – Beyond Bronze.

beyond bronze

woensdag

1

maart

Clarinet Factory is een avontuurlijk, klassiek geschoold Tsjechisch kwartet, dat een klassieke aanpak combineert met jazz, folk, wereldmuziek, maar ook met elektronica, minimal music en filmmuziek. Een bijzonder gebruik van natuuropnames, een speciale drummer als gast en een Balkankoor op een paar nummers erbij en je hebt een album waar je niet snel op uitgeluisterd bent. Als je ook nog eens houdt van het mooie, melancholieke geluid van de klarinet ben je, net als ik, helemaal verkocht.
Clarinet Factory – Meadows.

clarinet factory

dinsdag

28

februari

Ed van der Elsken is vooral bekend als fotograaf, maar hij heeft ook een vrij groot aantal indrukwekkende, energieke films achtergelaten, waar je meestal een buitengewoon goed humeur van krijgt. Want nog meer dan in zijn foto’s liet hij in zijn films zien hoe hij van het leven genoot, en deed hij zijn best om je mee te laten genieten, van zijn gezin, van zijn buurt, zijn stad, en van iedereen die hij onderweg tegenkwam. Dat werkt, als je die films bekijkt, bijzonder aanstekelijk. Uitgeverij Rubinstein bracht een boek uit met drie dvd’s met een zeer ruime selectie uit die films met wat verhelderende essays van Joyce Roodnat.
Hee… Zie je dat!? – De films van Ed van der Elsken – Boek + 3 dvd’s met essays van Joyce Roodnat.

ed van der elsken

maandag

27

februari

Vandaag heb ik door omstandigheden nauwelijks tijd voor dit magazine, dus wijs ik je dit keer door naar de nieuwe video van Eliza Gilkyson bij haar liedje The Great Correction.

En lees ook even dit achtergrondartikel van Elizabeth Kolbert in The New Yorker dat gaat over het merkwaardige verschijnsel dat feiten onze meningen zo moeilijk veranderen – Why facts don’t change our minds. Het zorgt ervoor dat je de achterban van Wilders en Trump wat beter gaat begrijpen.

zondag

26

februari

Rijkdom is de titel van de eenentachtigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

rijkdom

Strips voor volwassenen heb je tegenwoordig in alle soorten en maten. Sisco is een spannende thrillerserie rond een “klusjesman” die voor de geheime dienst allerlei zaakjes oplost die het daglicht eigenlijk niet kunnen verdragen. Intriges, moord, verraad, het komt allemaal langs in deze spannende stripreeks.
Sisco 10 Maori Blues.

sisco

In een geheel andere hoek van het stripuniversum vind je de slappe humor, en dan met name de licht absurdistische slappe humor waar Nederlanders en Belgen goed in zijn – het superieure geouwehoer van de flauwe woordgrappen en de grappen die zo verschrikkelijk flauw zijn dat ze weer leuk worden. Dat luistert nauw, maar Wimpie Comics van Jan-Willem Spakman is wat mij betreft echt leuk.
Wimpie Comics – Recht uit de Ondergrond.

wimpie comics

zaterdag

25

februari

Shadow Banking is de titel van een serie strips die de internationale bankencrisis als basis heeft genomen voor een spannende thrillerreeks rond een paar onderzoekers die de geheimen van de banken proberen te ontrafelen. Daarbij zijn ze hun leven niet zeker.
Shadow Banking 3 De Griekse Bom.

de griekse bom

KV Express lijkt de naam van een band, maar die band bestaat feitelijk alleen maar uit Sophie Cavez, accordeoniste extraordinaire, die voor haar nieuwe album wel wat sublieme gasten uitnodigde, als udspeler Karim Baggili en percussionist Jo Zanders. Het resultaat is een verbluffend mooi wereldfusie-folk-kamermuziekalbum.
KV Express – Zafon.

vrijdag

24

februari

Universal War One was een reeks stripverhalen waarin in zes delen het verhaal van de Eerste Universele Oorlog verteld werd in prachtige tekeningen en ingenieuze verhalen. Nu loopt er een vervolgserie die al net zo goed is, en waarvan inmiddels al het derde deel is verschenen. Hoog tijd om deze bijzondere stripserie even in de lucht te steken.
Universal War Two – Deel 3 – de exodus.

de exodus

donderdag

23

februari

Emmanuel Georges is een Franse fotograaf die met zijn grootformaatcamera een paar keer dwars door Amerika trok, in eerste instantie om de Amerikaanse droom vast te leggen. Uiteindelijk werd dat bijna het vastleggen van het verval van die droom. Onontkoombaar en indrukwekkend.
Emmanuel Georges – America Rewind.

rewind america

woensdag

22

februari

Motorcity is een strip die net zo zwartgallig is als de doorsnee Scandinavische thriller, en ook net zo goed. Dus als je van de toon en de sfeer van dat soort gitzwarte thrillers houdt is dit absoluut wat voor jou.
Motorcity.

motorcity

Ik heb al vele jaren een zwak voor de Australische singer/songwriter en componist Pete Hawkes. Hij begon als superieure liedjesschrijver, zanger en gitarist, maar ontpopte zich steeds meer als avontuurlijk componist van kamermuziek met wereldmuziekinvloeden. Op zijn nieuwe album The Kiev Recordings, dat hij in de Oekraïne opnam met een internationaal gezelschap aan musici, hoor je Oekraïense, Russische, Arabische en Keltische invloeden, gemixt met klassieke strijkersmuziek. Een instrumentaal album vol bloedmooie wereldfusie, vermomd als kamermuziek. Een absolute aanrader.
Pete Hawkes – The Kiev Recordings.

dinsdag

21

februari

Undertaker is een bloedmooi getekende en ongehoord spannende westernstrip over een rondreizende doodgraver die steeds weer in de problemen komt als hij een opdracht aanvaardt. Een sublieme, intelligente strip die niet alleen erg goed in elkaar zit , maar ook geweldig getekend is.
Undertaker 3 De Reus van Sutter Creek.

undertaker

Een tijger met een hoge hoed en een driedelig pak, een ram en een luipaardvrouw met een menselijk lichaam zijn de drie hoofdpersonen in Het Rijk, een fantasy/science fictionstrip die zich afspeelt in een wereld waaruit de mensheid lijkt verdwenen en dieren tot een soort intelligente mensen lijken te zijn uitgegroeid. Geweld en natuurrampen zijn aan de orde van de dag en onze drie helden komen als huurlingen aan de slag in een ingenieus verteld en prachtig getekend verhaal.
Het Rijk 1 Het seizoen der demonen.

het rijk

maandag

20

februari

Ik heb een zwak voor de kunst van Hans Arp, een kunstenaar die meestal met dada geassocieerd wordt, maar die veel meer gedaan heeft, en die vooral heel veel verrassende beelden en reliëfs gemaakt heeft. Er was tot nu toe geen echt alomvattende biografie van de man, waarin naast zijn beeldende kunst ook aandacht was voor zijn poëzie en andere teksten. Tot nu.
Hans Arp – De lof der redeloosheid.

hans arp

Ponk is een folktrio uit Tsjechië dat tradtionals speelt op traditionele instrumenten als viool, cymbaal en staande bas, maar ze doen dat op een manier die de muziek op een springlevende manier naar deze tijd brengt. Spannende muziek, postmoderne folk van de leukste soort.
Ponk – Postfolklor.

zondag

19

februari

Ik ben voor is de titel van de tachtigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren. Dit keer is de aflevering meer dan gebruikelijk door de actualiteit geïnspireerd.

ik ben voor

Het delen van enthousiasmes blijkt aanstekelijk te zijn, want ik krijg regelmatig tips van lezers die me wijzen op muziek of boeken die ze geweldig vinden met het verzoek er hier aandacht aan te schenken. Zo kwam er ook een tip van een Belgische lezer die al een tijd de strip van nDurlie volgt die ze op haar facebookpagina plaatst. Er is zojuist namelijk een boekje verschenen met de eerste twee seizoenen van die strip. Colle is de titel van die strip over de Gentse twintiger Veerle Colle, die in het begin van de strip nog bij haar ouders woont, maar die we volgen in haar zoektocht naar werk, zelfstandigheid, vriendschap en liefde. Bijzonder leuk!
nDurlie – Colle

colle

zaterdag

18

februari

De eerste popplaten waarbij ik het gevoel had dat ik de muziek als luisteraar echt moest veroveren waren Trout Mask Replica van Captain Beefheart en zijn Magic Band en Uncle Meat van Frank Zappa en zijn Mothers of Invention. Dat waren allebei dubbel-elpees met muziek waarbij je in eerste instantie alleen maar dacht “wat is DIT?”. Pas na vele malen draaien in opperste concentratie hoorde je hoe deze combinatie van intelligente serieuze rock en krankzinnige humor werkte, maar toen was ik ook definitief verkocht, en Uncle Meat is altijd mijn favoriete Zappa-plaat gebleven, al ben ik zo dom geweest mijn originele vinylplaat weg te geven toen ik Uncle Meat op cd had gekocht. Had ik maar eerst even geluisterd, want Zappa had de boel opnieuw gemixt en zelfs hele stukken opnieuw opgenomen met een latere band. Gelukkig is nu, na bijna vijftig jaar (!) eindelijk de originele vinylmix opnieuw op cd uitgebracht, samen met een heleboel extra materiaal. Drie en een half uur Uncle Meat, waaronder een uur en een kwartier lang de oorspronkelijke plaat. Puur genieten.
Frank Zappa and the Mothers of Invention – Meat Light – The Uncle Meat Project.

meat light

Dat er nog steeds avontuurlijke muziek gemaakt wordt hoef ik je niet te vertellen, en dat de echt spannende muziek nauwelijks op de radio te horen is ook niet. Van de Belgische folkband Aranis zou je ook kunnen zeggen dat ze avantgardistische kamermuziek maken, en als ze dan instrumentals maken van de muziek van Nirvana ga je toch wel even rechtop zitten.
Smells like Aranis.

vrijdag

17

februari

Vanbinsbergen Playstation kun je bijna wel een jazzrock-superband noemen, want ze combineren de finesse en de intelligente rock van een Zappa met de Europese jazz van iemand als Breuker en maken daar weer iets geheel eigens van. Het nieuwe album is geheel geïnspireerd op literatuur en poëzie van Nederlandse schrijvers en dichters als Manon Uphoff, Toon Tellegen, Tommy Wieringa en Remco Campert, en gitariste Corrie van Binsbergen arrangeerde haar composities heel fraai voor Vanbinsbergen Playstation, met een verbluffend mooi album als resultaat. Muziek om op slag verliefd op te worden, en vervolgens verslaafd aan te raken.
Vanbinsbergen Playstation – Tales Without Words.

vanbinsbergen playstation

Als je dit magazine wat vaker bezoekt weet je dat ik maar zeer zelden loop te mopperen of te klagen, maar dat ik meestal probeer hier mijn enthousiasmes en mijn fundamentele optimisme te delen. In tijden van Trump lijkt dat allemaal wat moeilijker, maar ik denk dat het juist nu zaak is om op de juiste manier tegengas te geven aan alle angst- en haatzaaiers door op een positieve manier te laten zien hoe je anders in het leven kunt staan. De tegenbeweging wordt dan vanzelf wat groter. Daarom vandaag aandacht voor de Internationale Doe Vriendelijk Dag. Het idee is simpel: wees vandaag eens extra aardig voor anderen. Het idee komt uit Nieuw Zeeland en verspreidt zich over de hele wereld. Kijk voor wat inspirerende voorbeelden op de site van de initiatiefnemers: Random Acts of Kindness.
In de Kind Blog vind je een heleboel inspirerende verhalen van mensen.

donderdag

16

februari

De stripreeks De Blauwbloezen gaat over de Amerikaanse burgeroorlog, maar is in feite een universele strip over de waanzin van de oorlog, racisme, vriendschap en nog veel meer. Het is een humoristische strip met een nadrukkelijk serieuze ondertoon, die al vanaf 1968 loopt en waarvan in 2016 het zestigste album verscheen. Een mooie gelegenheid om een aantal andere tekenaars en scenarioschrijvers een hommage aan de Blauwbloezen te laten maken. Dat leverde een verbluffend goed boek op, dat nog eens goed laat zien waarom die strip nu eigenlijk zo goed is.
De Blauwbloezen – een hommage door…

blauwbloezenhommage

woensdag

15

februari

Altijd ergens oorlog is de titel van een stripverhaal over de Eerste Wereldoorlog in België, gezien door de ogen van een twaalfjarig meisje. Dat maakt het verhaal extra schrijnend en urgent. Het is een boek dat aantoont dat oorlog altijd enorme impact heeft op het leven van gewone burgers die er helemaal niets mee te maken hebben en liefst ook niet mee te maken zouden willen hebben. Een verhaal van honderd jaar geleden, maar helaas actueler dan ooit.
Altijd ergens oorlog.

altijd ergens oorlog

dinsdag

14

februari

Peter Kalb is de beste flamencogitarist die we in Nederland kennen, en sinds hij in Spanje flamenco studeerde kennen we hem onder de bijnaam die hij daar kreeg, El Periquin. Nadat hij eerder klassieke composities naar flamenco had omgezet doet hij dat nu onverwacht met de King of Pop, Michael Jackson, wiens licht hysterische liedjes hier ingetogen instrumentale flamenconummers worden van een onverwacht intieme schoonheid.
El Periquin – Michael Jackson.

Gandalf Murphy and the Slambovian Circus of Dreams was de naam van een sublieme New Yorkse poprockband. Ze hebben hun naam nu iets ingekort, maar ze zijn nog steeds even goed, en ze hebben weer een magnifiek nieuw plaatje afgeleverd met ruim een uur superieure poprockfolkmuziek op het scherpst van de snede.
The Slambovian Circus of Dreams – A Box of EveryThing.

maandag

13

februari

Ik heb op een van mijn boekenplanken een speciaal hoekje ingericht voor Peter Vos – daar staat een zeer uiteenlopend allegaartje aan boeken en boekjes waar zijn tekeningen een prominente rol in spelen, plus twee edities van zijn Beestenkwartet. Je mag dus wel zeggen dat ik een zwak heb voor de tekenaar Peter Vos. Het boek “Getekende brieven” was dan ook een bijzondere, aangename verrassing te noemen, want hier wordt duidelijk dat Vos niet alleen de beste tekenaar van Nederland was, maar ook een geweldig schrijver, humoristisch, erudiet en zeer onderhoudend.
Peter Vos – Getekende brieven.

peter vos

Hat Check Girl is een duo dat bestaat uit twee fenomenaal goede singer-songwriters die samen nog weer een slag beter werden, hoewel ze ook ieder apart magnifieke albums blijven maken. Maar hun samenwerking is bijzonder, want Peter Gallway en Annie Gallup lijken elkaar te inspireren op een unieke manier, en dat levert een reeks sublieme albums op. Luister maar eens naar hun nieuwe plaat.
Hat Check Girl – Two Sides to Every Story.

zondag

12

februari

Ideologen en filosofen is de titel van de negenenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier elke week een aflevering van publiceren.

ideologen en filosofen

zaterdag

11

februari

De beeldhouwer Alberto Giacometti was ook een verwoed tekenaar, en hij heeft ook een groot aantal steendrukken gemaakt die opvallen door hun intimiteit – je hebt het gevoel dat je naar voorzichtige potloodschetsen zit te kijken, heel bijzonder. Een deel van die drukgrafiek is nu verzameld in een prachtig boek..
Alberto Giacometti – Drukgrafiek.

giacometti

vrijdag

10

februari

We hoorden het nu pas, maar in januari is, twee dagen na zijn eenenzestigste verjaardag, de Amerikaanse singer-songwriter Greg Trooper overleden aan de gevolgen van alvleesklierkanker. Daar was ik toch wel even stil van, want Trooper was niet alleen een van de allerbeste Amerikaanse liedjesschrijvers, hij was ook een grappige man en een aardige vent waar ik ook persoonlijk een klik mee had.  Elke keer als hij in Nederland was spraken we elkaar wel even. Ik mis hem nu al.
In memoriam – Greg Trooper.

donderdag

9

februari

Als je na gisteren de smaak te pakken hebt van liedjes tegen Trump moet je zeker even kijken op de site die schrijver en activist Dave Eggers heeft opgezet met een paar vrienden. Het was de bedoeling in de dertig eerste dagen van Trump elke dag een nieuw liedje tegen Trump te plaatsen, en daarom heet de site ook 30 Days, 30 Songs, maar ze zijn nu al wat ambitieuzer en willen gewoon doorgaan en zolang Trump er zit elke dag een liedje plaatsen.Als je nu gaat kijken zie je dat de titel is aangepast..
1000 Days, 1000 Songs.

Als je de vinger aan de pols wilt houden bij de ontwikkelingen rond Trump kan ik je overigens een abonnement op de New Yorker aanbevelen. Ik heb hier al vaker over dit unieke weekblad geschreven, maar juist in deze tijden zijn ze weer onovertroffen bezig met scherpe analyses en voorspellende stukken die steeds weer de spijker op de kop blijken te slaan.

The New Yorker brak deze week in hun “anniversary issue” zelfs met een ruim negentigjarige traditie, want op de cover van dit nummer staat altijd de man die op het eerste nummer van The New Yorker stond, Eustace Tilley, of variaties daarop, maar deze week hadden ze het vrijheidsbeeld met de uitdovende vlam van de vrijheid.

woensdag

8

februari

Ik vind het altijd wel leuk om een beetje een vinger aan de pols van de hedendaagse kunst te houden, en dat kun je op verschillende manieren doen, onder meer door te kijken wie de competities hebben gewonnen van jonge kunstenaars onder de dertig. Die competities heb je niet alleen in Nederland, maar ook in Zwitserland, en je vindt er altijd wel een paar echt verrassende kunstenaars tussen.
Unter 30 – XII – Jonge Zwitserse Kunst

jonge zwitserse kunst

Ruud Moors schreef een liedje over Trump en Bannon op de melodie van Wooly Bully van Sam the Sham and the Pharaohs, dat hier Bully Bully werd. Dat wilden we je toch niet onthouden.
Rudi Mo and the Garageband – Bully Bully

bully bully

dinsdag

7

februari

Jeff Boortz schrijft al twintig jaar liedjes, zingt, speelt gitaar, maar ik had nog nooit wat van hem gehoord tot ik onverwacht zijn laatste twee albums kreeg. Dat was een aangename verrassing, want hoewel zijn mix van roots en Americana op het eerste gehoor niet spectaculair klinkt is het allemaal wel heel erg goed, en blijf je luisteren. Van felle rock tot ingetogen ballads, allemaal goed.
Jeff Boortz – Half the Time en Every Other Night.

maandag

6

februari

Naar aanleiding van Fiep Westendorp’s honderdste geboortejaar zijn er heel wat fraaie en interessante boeken verschenen. Een van de verrassendste had een originele insteek, want Westendorp tekende eigenlijk altijd bij teksten, en Joyce Roodnat draaide het nu eens een keer om – zij nam een aantal tekeningen en ging daar vervolgens teksten bij schrijven. Daardoor zie je nog beter hoe sterk en tijdloos die tekeningen van Fiep Westendorp eigenlijk zijn.
Volgens Fiep – Levenslessen van Fiep Westendorp door Joyce Roodnat.

volgens fiep

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdvijfenvijftig – lijnen worden gezichten die transformeren in andere gezichten die weer verdwijnen in lijnen, en alles speelt zich weer in tien seconden af.

holly's filmpje 655

zondag

5

februari

Leugens, grove leugens en statistieken is de titel van de achtenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

leugens, grove leugens en statistieken

Handwerk, traditionele vaardigheden in de digitale wereld, dat is de titel van een tentoonstelling van het MAK, het Museum voor Toegepaste Kunst en Moderne Kunst in Wenen. Er verscheen ook een bijzonder inspirerend boek naar aanleiding van die tentoonstelling waarin nog meer duidelijk wordt dat juist het ambachtelijke een enorme opbloei doormaakt dankzij het digitale tijdperk waarin we leven. En als je je dan door de traditie laat inspireren kunnen daar zeer verrassende resultaten uit komen.

handwerk

zaterdag

4

februari

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdvierenvijftig, waarin net weer even wat meer gebeurt dan in het vorige filmpje. Het begint weer met een kop die duidelijk door een migraine overvallen wordt, waarna er een eenzaam oog overblijft waarna er nog van alles gebeurt, alles binnen twaalf seconden. Blijf rustig even kijken, dan zie je na drie keer ofzo wel wat er aan de hand is. Haha.

holly's filmpje 654

Andalusia of Love is een bijzonder album van Marcel Khalife, een christelijke zanger en oudspeler uit Libanon en de Palestijnse islamitische dichter Mahmoud Darwish, die samen pleiten voor vrede door het verhaal te vertellen van Andalusië, het gebied in het zuiden van Spanje en Portugal waar eeuwenlang verschillende culturen op een vreedzame en zelfs vruchtbare manier met elkaar samenleefden. Bovendien is de muziek adembenemend mooi.
Andalusia of Love.

vrijdag

3

februari

Alfred Seiland zou in eerste instantie alleen foto’s maken van de opnames van televisieserie over het oude Rome, maar hij raakte zo gefascineerd over het oude Romeinse Rijk dat hij op zoek ging naar de overblijfselen in alle landen die ooit onderdeel uitmaakten van dat grote Romeinse Rijk. Het leverde een magnifiek boek op met foto’s en verhalen.
Alfred Seiland – Imperium Romanum – Opus Extractum II 

imperium romanum

donderdag

2

februari

De absurde en vaak melancholieke en ontroerende dierenverhalen van Toon Tellegen inspireerden gitariste en componiste Corrie van Binsbergen tot een tamelijk unieke samenwerking die nu al tien jaar standhoudt, tot groot genoegen van een groot aantal literatuur- en muziekliefhebbers. Want Van Binsbergen en Tellegen creërden samen met een aantal uitgelezen muzikanten een unieke en onweerstaanbare mix van muziek en literatuur. Ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van het Wisselend Toonkwintet verscheen het boek Wij weten wie wij zijn… – Op toer met Toon Tellegen & het Wisselend Toonkwintet, met maar liefst vier luisterboeken op cd. Onweerstaanbare juweeltjes.
Wij weten wie wij zijn… – Op toer met Toon Tellegen & het Wisselend Toonkwintet

wij weten wie wij zijn...

woensdag

1

februari

Er waren wat technische problemen (die zijn er al redelijk snel bij een digibeet als ik) waardoor ik al een tijdlang geen tekenfilmpjes meer gemaakt heb, maar ik begin er nu toch weer voorzichtig aan, al zitten er nog wat haken en ogen aan door een paar opmerkelijke updates die programmaatjes waar ik altijd met veel plezier mee werkte onherstelbaar lijken te hebben “verbeterd”. Dat wordt dus weer even puzzelen. Vandaar een wel erg simpel filmpje dit keer, met in ieder geval een standvastig oog.
Holly’s curieuze tekenfilmpje nummer zeshonderddrieënvijftig.

holly's filmpje nummer 653

Lula Pena is een ietwat introverte, grijze Portugese singer/songwriter met een prachtige stem die bovendien magnifiek gitaar speelt. Commercieel succes interesseert haar niet, alleen de muziek telt, dus het duurde zeven jaar voor haar nieuwe album er lag, maar dat is dan ook wel weer een bijzonder fraai juweeltje geworden.
Lula Pena – Archivo Pittoresco.

dinsdag

31

januari

Ik Mik is een strip over een striptekenaar die een strip probeert te tekenen. Dat lijkt onnozel, maar het is erg leuk, zeker als de mok en de tube lijm zich ermee gaan bemoeien en de stripfiguren de macht overnemen.
Maikel Verkoelen – Ik Mik.

ik mik

In een dorp in het zuiden van Brazilië heeft de accordeonspeler Renato Borghetti vlakbij zijn ranch een oude fabriek laten ombouwen tot een muzikantenparadijs, met een accordeonfabriek, een accordeonschool en een concertruimte. In die inspirerende omgeving nam hij met zijn kwartet dat al ruim twintig jaar samen speelt, een magnifiek nieuw album op.
Renato Borghetti Quarteto – Gaita na Fabrica – Sounds from the Squeezebox Factory.

maandag

30

januari

Soms kun je door een enthousiaste schrijver weer op een spoor gezet worden. In een boekje met losse teksten van Terry Pratchett vond ik een tekst van hem over Brewer’s Dictionary of Phrase and Fable, een boek dat ik zelf met ontzettend veel plezier heel vaak raadpleeg. Hij zegt daarin dat als je in dat boek iets gaar opzoeken je altijd minstens drie stukjes tegenkomt die nog veel leuker en interessanter zijn dan datgene wat je zocht, en dat is precies waarom ik dat boek altijd al zo leuk vond. In het voorwoord van dat bundeltje van Pratchett vertelt Neil Gaiman dat Pratchett en hij elkaar altijd meteen belden als ze weer een Dictionary van Brewer hadden gevonden die ze nog niet kenden, en die opmerking zette mij ook meteen weer aan het speuren.
Terry Pratchett en Brewer’s Dictionaries.

brewer's