nick jonah davis

the nicks
-
nick jonah davis, nick 13, nick parker

nick 13

nick parker

 

Soms denk ik wel eens dat je je kind maar beter niet Nick kunt noemen, want dat lijkt bijna een garantie voor een somber leven vol depressies. Denk aan Nick Drake, of Nick Cave, de koningen van de zware melancholie. Hier drie cd's van andere Nicks, die allemaal op hun eigen manier de nodige melancholie in hun muziek weten te verwerken.

Nick 13

Nick 13 maakt echte ouderwets klinkende country waarin het galmende, treurige geluid van de pedalsteelgitaar het geluid bepaalt. Hij doet soms wat denken aan Chris Isaac en aan westkustpopbands, en hij zingt vooral treurige liefdesliedjes. Cupid's Victim is daarvan een mooi voorbeeld. Als je dit fragment leuk vindt is dit album zeker aan jou besteed. De stem van Nick is zijn grootste kracht, en die stem ga je steeds meer waarderen, is mijn ervaring, ook als je misschien niet zo gek bent op country. Mooi plaatje.

Nick Jonah Davis

Nick Jonah Davis is een Engelse folkgitarist uit Nottingham, die in zijn eentje op de akoestische gitaar een schitterend herfstig soloalbum maakte. Zijn gitaarspel doet soms wat denken aan dat van illustere voorgangers als Bert Jansch en John Fahey. Inderdaad, zeker niet de minsten. Het is wel muziek voor aandachtige luisteraars, die bereid zijn een uur lang naar alleen maar melancholiek getoonzette pure gitaarmuziek te luisteren, maar die kunnen op "Of Time and Tides" dan ook voluit genieten.

Nick Parker

The King of False Alarms is de titel van Nick Parkers album en het nummer waarvan we een fragment laten horen heet nogal cynisch The Happiest Man. Nick Parker is een Brit die een tijdlang in allerlei folkbands speelde en die nu zijn eerste soloplaat uitbrengt, waarin hij meer de popkant opgaat, waarbij hij soms ruim gebruik maakt van strijkers, om de melancholie lekker dik aan te zetten. Hij weet nog niet helemaal wat hij wil, lijkt het, want hij laat hier verschillende muziekstijlen langskomen, en met zijn beperkte stem lijkt hij zijn draai ook nog niet helemaal gevonden te hebben. Toch een intrigerend debuut, met een aantal sterke momenten.



Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.

 

terug naar de startpagina van moors magazine