Dat komt mooi uit – aflevering 6 gaat over opvoeden, en hoe dat per generatie met voortschrijdend inzicht verandert. De zesde aflevering in deze reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er elke zondag hier eentje publiceren.
Brighde Chaimbeul is een jonge vrouw van het eiland Skye die de Schotse smallpipes, een kleine doedelzak, weer helemaal cool heeft gemaakt. Ze speelt traditionele Keltische muziek, maar geeft daar een experimentele twist aan. Voor haar tweede album werkte ze samen met de avant-garde componist en saxofonist Colin Stetson, en de combinatie van sax en de door blaasbalgen gedreven smallpipes levert een uniek geluid op – je wordt als luisteraar of je het wilt of niet meegesleept. Machtig mooi plaatje.
Brighde Chaimbeul – Carry them with us
Holly’s stempelgrafiek nummer 6560 is een tamelijk subtiel spel van optische illusies, die je het beste van een afstandje kunt bekijken. Ook deze kleuren komen allemaal uit mijn verzameling zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6561 is tamelijk ongrijpbaar en ietwat weerbarstig, dus neem wat afstand en gun hem wat tijd, dan krijg je er wel greep op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6562 mag er op het eerste gezicht wat chaotisch uitzien, de liefhebbers van zoekplaatjes voor gevorderden kunnen wel vast op zoek gaan naar de dieren en gezichten die ik er in verstopt heb. En als je afstand neemt komen de optische illusies tot hun recht en gaat het perspectief vreemde dingen doen.
Je zou in deze woelige tijden soms bijna gaan denken dat de multiculturele samenleving niet meer bestaat, of mislukt is. Maar dan komt er ineens zomaar een juweel van een album op je pad dat bewijst dat in Nederland alles mogelijk blijkt te zijn, en dat als verschillende nationaliteiten elkaar ontmoeten dat tot grootse muziek kan leiden. De rijkdom van die van elkaar verschillende muzikale werelden levert nieuwe muziek op waar je alleen maar heel erg blij van kunt worden. Het gaat hier om een ensemble rond een Catalaanse klarinettist en componist die momenteel in Rotterdam woont en werkt, en een Syrische ud-speler en componist die in Utrecht woont. Samen met een Andalusische percussionist en een Griekse contrabassist presenteren ze een album met negen originele composities waarin Arabische-, latin- en jazzinvloeden op een volstrekt natuurlijke manier samensmelten. Een subliem album.
Oriol Marés &Talal Fayad Quartet met Lucas Zegri en Thodoris Ziarkas- Estuarium
Louis Yi Liu werd in China geboren als tweede kind tijdens de rigoureuze eenkindpolitiek. Dat had nogal wat gevolgen. Zijn vader moest een fikse boete betalen en als fanatiek partijlid en overtuigd aanhanger van Mao moest hij zijn politieke loopbaan opgeven. Louis zelf groeide op als illegaal kind zonder rechten. Hij vertelt zijn geschiedenis in een uniek, indringend boek dat voor een deel uit foto’s en een deel uit tekst bestaat.
Louis Hothothot – Twaalf momenten
Holly’s stempelgrafiek nummer 6557 is een spel van suggestie en bedrog waar je als kijker toch echt even wat langer naar moet kijken om er achter te komen waar je precies op het verkeerde been gezet wordt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6558 is een tamelijk ingewikkeld spel van licht en schaduw geworden dat steeds leuker en interessanter wordt als je er langer nar blijft kijken, liefst van een lichte afstand.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6559 is een spel van suggestie en bedrog, waar je, als je maar even met je ogen knippert, alweer wat anders kunt zien dan je zonet dacht te zien. Neem er de tijd voor en laat je verrassen.
Mark Mulholland is een Schotse singer/songwriter met punkwortels die de halve wereld al over gereisd heeft. Het album dat hij met een Franse bassist en drummer opnam rammelt op een prettige manier en voelt wat rauw en ietwat onaf aan. Onbehouwen is het woord niet helemaal, daarvoor gaat Mulholland net iets te omzichtig en op een vreemde manier subtiel te werk, maar de muziek blijft wat ongrijpbaar, al mag er ook gelachen worden. Een bijzonder album.
Mark Mulholland – Fighting with your shadow
Holly’s stempelgrafiek nummer 6554 – hier is het een subtiel spel van licht en schaduw dat je als kijker vrijwel ongemerkt op het verkeerde been zet. Kijk wat langer en je perspectief kan zomaar veranderen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6555 valt wat donkerder uit maar ook hier gaat het om een spel van licht en schaduw dat de optische illusies versterkt. Neem er rustig de tijd voor, want het kan even duren voordat alles hier op zijn plek valt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6556 zet je als kijker weer op een geheel andere manier op scherp. Ook hier weer een spel van suggestie en bedrog. Een subtiel lesje fake news, zou je kunnen zeggen. Nooit op je eerste indruk afgaan dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6550 is een spel van suggestie en bedrog – optische illusies en vreemde figuren zorgen er voor dat je als kijker op verschillende manieren op scherp gezet wordt. Neem dus de tijd en laat je niet gek maken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6551 is een spel van licht en schaduw, en dan vooral veel donkere schaduwen. Bovendien zitten ook hier weer wat gestileerde gezichten in verstopt. Neem dus ook hier weer even de tijd als je hem wil veroveren, en neem een klein beetje afstand, dat helpt ook..
Holly’s stempelgrafiek nummer 6552 verandert bij elke kanteling tamelijk wezenlijk. Ook hier komen de kleuren en de tinten grijs weer uit mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6553 is wat weerbarstiger – ook deze zit vol vreemde kleuren die van zwarte stempelkussens afkomstig zijn, maar het kost bij deze misschien net iets meer tijd om er greep op te krijgen. Tijd en een beetje aandacht, dat is alles.
Gisteren was dit magazine vrijwel de hele dag uit de lucht. Dat betekende ook dat ik niet veel kon beginnen, behalve mijn stempelgrafieken aanbieden (die had ik gelukkig al klaar staan). Morgen weer meer.
Michel Banabila, componist en elektronicatovenaar, maakte samen met Machinefabriek, ook wel bekend als Rutger Zuydervelt, ook al zo’n magiër die het avontuur op muzikaal gebied altijd wel aan wil gaan, een schitterend album met muziek die je als luisteraar meteen op scherp zet en waarin verder bedrieglijk weinig lijkt te gebeuren, tot je wat beter gaat luisteren, en dan gebeurt er juist onvoorstelbaar veel, juist op elke vierkante millimeter, om het zo maar te zeggen. Subliem plaatje!
Banabila & Machinefabriek – A Looming Presence
Holly’s schilderijen 2025 nummer 24 is weer een felgekleurd langwerpig schilderij dat het beste werkt als hij rechtop staat, maar deze zet je wel bij elke kanteling weer op een andere manier op het verkeerde been, dus loop vooral de hele galerie even op je gemak door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6547 is wat aan de weerbarstige kant. Maar als je er naar kijkt als een spel van licht en schaduw van iets wat zich onder water bevindt in een wat donker slootje, dan krijg je er waarschijnlijk wat sneller greep op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6548 is weer eens een merkwaardig spel van optische illusies geworden dat je het beste van een ruime afstand kunt bekijken. En neem er de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6549 laat weer eens zien wat een ongelofelijke rijkdom aan kleuren mijn verzameling zwarte stempelkussens me oplevert. Het is soms wat ingewikkeld werken met zo’n vreemd palet aan stempelkussens, omdat ik heel goed moet onthouden welk kussen welke kleur of welke tint grijs bevat. En dan veranderen ze in de loop der tijd ook nog.
Hugo Race, frontman van de Australische post-punkband The Wreckery en gitarist van de Bad Seeds was na de pandemie in Toscane beland en ontmoette daar Gianni Maroccolo, producer van Italiaanse alternatieve muziek en filmsoundtracks. Samen brachten ze een donker verhaal tot leven in de stijl van de Decamerone, met Race’s donkere, rauwe praatzang perfect passend in de psychedelische soundscapes die Maroccolo produceerde. Opmerkelijke, spannende muziek die jaren ervaring verraadt en een onverzadigbare drang naar vernieuwing en het opzoeken van de randjes. Muziek op het scherpst van de snede – fascinerend van begin tot eind.
Hugo Race en Gianni Maroccolo – The Vigil
Holly’s schilderijen 2025 nummer 23 – een deel van mijn schilderijen maak ik volgens hetzelfde principe als mijn stempelkunst, dat betekent dat de kracht van herhaling en optische illusies een grote rol spelen, alleen komt hier wat meer kleur bij kijken en zijn de formaten aanzienlijk groter.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6544 is een spel van licht en schaduw, maar ik geef je als kijker nog iets meer te doen dan alleen maar kijken naar wat fraaie optische illusies, want hier heb ik ook wat gestileerde vrouwenportretten in verborgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6545 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je als kijker op verschillende manieren op scherp wordt gezet. Gemaakt met stempels die ik sneed uit rubberen gummen, handmatig gestempeld met verschillende zwarte stempelkussens, wat de merkwaardige kleuren verklaart.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6546 is opnieuw een staaltje suggestie en bedrog. Van een afstand voel je de kracht van de herhaling die de optische illusies een boost geeft, dichterbij wordt het een zoekplaatje voor gevorderden.
We hadden een tijd niets van ze gehoord, maar de drang om weer samen te gaan spelen was blijkbaar toch groot, dus het Ghent Folk Violin Project, oftewel GFVP heeft weer een nieuw album uitgebracht, en dat is meer dan uitstekend nieuws, want dit vijfkoppige gezelschap is een heerlijk breed georiënteerde club. Dat levert een bevlogen, gepassioneerd album op waar je met open mond van bewondering naar zit te luisteren, want hoewel hier minimal music, jazz, klassiek, wereldmuziek en folk gemengd worden klinkt het volstrekt natuurlijk en blijft het heerlijk toegankelijke muziek. Chapeau!
Ghent Folk Violin Project (GDVP) – Ogopogo
Holly’s stempelgrafiek nummer 6542 geeft zijn grootste verrassingen prijs als je een beetje afstand neemt en dan gaat kantelen, dus loop op je dooie gemak de hele galerie door, dan zie je vanzelf wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6543 is het sterkste als je in de galerie bij het vierde plaatje bent aanbeland. Dan staat de grafiek rechtop met het roze kapje boven, net als in de kop.
Dat komt mooi uit – aflevering 5 gaat over geloven en eten. De vijfde aflevering in deze reeks prikkelende autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors waarvan we er hier elke zondag eentje publiceren.
Je hoort wel eens dat iedereen bang is om tegen Trump op te komen. Dat geldt zeker niet voor iedereen. Luister maar eens naar dit liedje van de geweldige Eliza Gilkyson.
Eliza Gilkyson: Dark Ages
Kathleen Luyckx komt uit Antwerpen maar woont sinds 2013 in Australië, wat ze een van de mooiste plekken ter wereld vindt. In 2019 woedden er in de streek waar zijn woonde enorme bosbranden die zelfs wereldnieuws werden, en toen ontstond het idee voor een kinderboek. Haar Antwerpse neef Raf maakte de tekeningen. Een samenwerking die een halve wereld overspant maar wel binnen de familie blijft. Het resultaat is een bijzonder kinderboek dat kinderen van de basisschoolleeftijd bewust maakt van natuurrampen als bosbranden.
Kathleen en Raf Luyckx – Brand in het bos.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6539 – voor deze grafiek krijg je hetzelfde advies dat ik meestal geef – neem een beetje afstand en blijf wat langer kijken. En loop vooral de hele galerie op je gemak door, want dat levert verrassende perspectieven op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6540 is nog meer gemaakt om van een afstandje te bekijken. Ook deze is weer gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden met een aantal verschillende zwarte stempelkussens die altijd weer garant staan voor een breed palet aan zwarten en grijzen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6541 is ook gemaakt om van een afstandje te bekijken. Ik was altijd erg gecharmeerd van de schilders van de Haagse School, waarbij je alleen maar verfstreken ziet als je dicht bij het schilderij komt, maar van een afstand zie je onmiskenbaar de voorstelling verschijnen. Zo werkt dit ook ongeveer.
Het Kasteel van Miljoenen Jaren is een combinatie van geschiedenis, fantasy en science fiction, waarin buitenaardse intelligentie een rol speelt. Het verhaal speelt zich af tijdens het regime van Hitler, en we volgen Friedrich Saxhäuser, een held uit de Eerste Wereldoorlog die nu een van de vertrouwelingen van Hitler is geworden. Saxhäuser staat aan het hoofd van een geheime archeologische expeditie in Irak en doet daar een ontdekking die de oorlog in één klap zou kunnen beëindigen. Een stuk buitenaardse technologie, dat hij wel eerst naar Duitsland moet zien te krijgen. Ondertussen wordt Saxhäuser geplaagd door een jongetje dat onverwacht opduikt en waarvan hij eerst denkt dat het een hallucinatie is. Die jongen blijkt veel van hem te weten, en hij stelt vragen die hem doen twijfelen aan de legitimiteit van het naziregime.
Een fascinerende strip die dieper gaat dan de gemiddelde fantasystrip.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6536 is een goed voorbeeld van “op-art met een rafelrandje” – deze kun je dan ook het beste van een afstandje bekijken, en je zult er, als je hem wil veroveren, ook even wat tijd voor moeten uittrekken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6537 is een spel van licht en schaduw waarbij je juist heel goed kunt inzoomen, want dan krijg je sneller greep op het geheel. Optische illusies spelen uiteraard weer een belangrijke rol, dus je wordt als kijker weer subtiel op het verkeerde been gezet als je niet uitkijkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6538 is wat weerbarstiger, dus je zult even wat geduld moeten opbrengen. Neem de tijd en je zult verrast worden.
In 2017 vond Lenka Lichtenberg twee notitieboekjes met gedichten die haar grootmoeder tijdens haar gevangenschap in concentratiekamp Theresienstadt had verzameld en geschreven. Zestien van die gedichten zette Lichtenberg op muziek, en dat werd het indrukwekkende album Thieves of Dreams. Nu is er het vervolg in het Engels, zodat een breder publiek de teksten kan volgen, en dan kun je nog beter het verhaal begrijpen van de grootmoeder die haar ouders verloor nadat ze door een buurman waren aangegeven omdat ze voedsel stuurden naar Joodse gevangenen in Theresienstadt, en hoe ze haar echtgenoot Richard (Lichtenbergs grootvader) weggevoerd zag worden van Theresienstadt naar Auschwitz om daar vermoord te worden. Ze deed er alles aan om hun levens te redden en om haar tienerdochter (Lichtenbergs moeder, die ook in het kamp vast zat) te beschermen. Ondertussen verzamelde en schreef ze gedichten. De arrangementen die Lichtenberg koos om die gedichten te laten horen overstijgt genres – het gaat van klezmer via folk naar kamermuziek, pop, acapella en jazz, met wat spoken word, elektronische muziek en hedendaagse soundscapes. Toch klinkt het allemaal natuurlijk en indrukwekkend, want alles is bedoeld om de teksten optimaal tot hun recht te laten komen.
Feel with Blood – Echoes of Theresienstadt
Fantasy en geschiedenis samengebundeld kan fascinerende strips opleveren, zoals Oorlogen en Draken, waarbij de Tweede Wereldoorlog redelijk waarheidsgetrouw gevolgd wordt, alleen worden hier draken aan het strijdtoneel toegevoegd. De nazi’s hebben een heel drakenleger ingezet en nu hebben de Britten besloten hun eigen drakenverbod op te heffen. We volgen in dit verhaal de familie Du Kent – vader is een gevechtspiloot die zijn zoon van zeventien opleidt om ook piloot te worden. Dochter Alexandra van veertien blijkt een band te hebben met de draak die haar opzoekt, maar daar wil ze in eerste instantie helemaal niets van weten. Maar dan wordt ze met haar jongere broertje weggestuurd, ze gaan met de boot naar Amerika omdat het daar veiliger zou zijn, maar onderweg worden ze door draken aangevallen en weet Alexandra met haar broertje net op tijd van boord te springen voordat de boot brandend zinkt. Ze worden na een zware storm wakker op een eenzaam eiland bij een vuurtoren waar de zwijgzame vuurtorenwachter zich over de twee ontfermt. Ook hij blijkt een band te hebben gehad met een draak en hij waarschuwt Alexandra dat het een vloek is, maar vrij snel daarna breekt de hel los en bij Alexandra gaat de knop om – ze gaat de band met haar draak volledig aan en samen gaan ze het gevecht met de vijand aan. Fantasy als spiegel van onze tijd, zeker geen oppervlakkig entertainment.
Oorlogen & Draken 1 De Slag om Engeland
Holly’s stempelgrafiek nummer 6533 is van een afstandje vooral een spel van optische illusies, maar als je dichterbij komt word je als kijker ook nog eens uitgedaagd om te gaan zoeken naar wat ik er allemaal in verstopt heb, want het is ook weer een zoekplaatje voor gevorderden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6534 kun je nauwelijks meer een zoekplaatje noemen, want je kunt als kijker bijna niet om al die ogen heen. Toch vallen ze van een afstandje wel degelijk weg en hou je een spel van optische illusies over.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6535 is gemaakt om van een afstandje te bekijken. Als je er met je neus bovenop gaat staan ziet het er allemaal vooral erg slordig uit, maar van een afstand zie je wat de bedoeling is. Altijd weer leuk.
