In de steentjes van de rijweg van de Folkingestraat in Groningen zijn verschillende stadia van de maan in brons ingevoegd. Waarom de maan in de Folkingestraat is gevangen wist ik niet, maar het geeft het smalle winkelstraatje wel iets speciaals.
Op de site
Kunst op straat vond ik de volgende
informatie:
Het werk van Joseph Semah
neemt een vrij onopvallende plaats in het straatbeeld in. Semah
realiseerde namelijk in het midden van het plaveisel van de
Folkingestraat een maancyclus: elf bronzen maanvormen, van volle maan
tot nieuwe maan. Wanneer alle vormen samengevoegd zouden worden,
ontstaat er een oog. De volle maan fungeert daarbij als pupil. De titel van het werk is Galgal Hamazalot.
Het woord maan betekent in het Hebreeuws oog en is bovendien verbonden
aan het getal elf omdat in het Hebreeuws getallen aan woorden zijn
gekoppeld. Voor Semah vormt de maancyclus een metafoor voor de
levenscyclus en de cycli waaruit geschiedenis en toekomst zijn
opgebouwd.
Na verloop van tijd zal het patina van de bronzen manen door de
voetgangers en fietsers geleidelijk gaan slijten. Hierdoor wordt de
glans van het materiaal langzaam onthuld.
