Sathanao is een Georgisch vocaal vrouwenensembla dat alleen met stemmen werkt, Motyk is een Belgische folkband die alleen met instrumenten werkt. De muzikale ontmoeting tussen deze twee muzikale werelden leverde een bijzonder album op, waarin niet allen culturen elkaar ontmoetten, maar ook verschillende muziekstijlen. Dit is echt wereldfusie op zijn best en waarom je altijd kunt blijven pleiten voor een multiculturele samenleving, want die levert, zoals we hier opnieuw zien, alleen maar verrijking op. Een prachtalbum!
Crossroads – Sathanoa & Motyk
It Dockumer Lokaeltsje is een Friestalig powertrio dat een soort avantgardistische punk met humor maakt. Ze waren, moet ik eerlijk bekennen, totaal onder mijn radar gebleven totdat ik een cd’tje toegeschoven kreeg met een simpel kartonnen hoesje waarop alleen wat titels te vinden waren – zelfs de naam van de band ontbrak, maar eenmaal in de cd-speler was ik meteen helemaal om.
It Dockumer Lokaeltsje – Loop of Sloop
Holly’s stempelgrafiek nummer 7307 is een tamelijk subtiel spel van licht en schaduw. Gebruik hier vooral de galerie, en zoom dan ook even helemaal in, dan krijg je wat sneller greep op het geheel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7308 heb ik gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit zowel plastic als rubberen gummen, en ze zijn vervolgens handmatig gestempeld met mijn uitgebreide verzameling zwarte stempelkussens, wat de bijzondere kleuren verklaart.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7309 heb ik vooral met stempels gemaakt die ik uit plastic gummen heb gesneden. De opmerkelijke kleuren uit de verschillende zwarte stempelkussens pakken hier de hoofdrol bijna.
Louis gaat met zijn gezin terug naar de plek waar hij als kind altijd vakantie vierde met zijn vader en zijn oom en tante, en de plek neemt hem meteen weer terug naar het verleden. Een verhaal over verdriet, over rouw, over vooroordelen en nog veel en veel meer. Prachtig verteld in bijzonder mooie tekeningen. Geweldige strip!
Het huis op de klif
Holly’s stempelgrafiek nummer 7304 is een spel met optische illusies, uiteraard weer gemaakt met de bedoeling om jou als kijker op scherp te zetten. Neem dus even de tijd, want het kan heel even duren voor je hier echt goed greep op krijgt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7305 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar bij nadere beschouwing zitten er toch wat merkwaardige kantjes aan, dus kijk er toch nog eens even iets langer naar, hij zal je kunnen verrassen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7306 is een variatie op een thema, dus ook hier optische illusies en de kijker, jij dus, die subtiel op het verjkeerde been wordt gezet. Veranderen van focus maakt het interessanter, dus probeer dat ook eens.
Roger Fajnzelberg is de zoon van twee overlevenden van de Holocaust. Thuis werd nooit over de oorlog gepraat, maar er was een schoenendoos die altijd meeverhuisde, en die Roger pas lang na de dood van zijn ouders opende. Daarin bleken de schriftjes te zitten waarin zijn vader zijn hele levensverhaal had opgetekend, van zijn jeugd in Polen tot en met het vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau. Deze unieke getuigenis is niet voor tere zieltjes, en ook niet echt fijn om te lezen, maar wel uitermate belangrijk, want het is een verhaal waar we onze ogen nooit voor mogen sluiten. Een buitengewoon indrukwekkend boek.
Wat ik zag in Auschwitz – De schriftjes van Alter
Holly’s stempelgrafiek nummer 7302 heb ik gemaakt in een A4-schetsboek, dat is een slag groter dan de schetsboekjes waar ik de laatste tijd vooral in werk. Het levert toch een iets ander beeld op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7303 is een spel van optische illusies, maar dan wel met de nodige rafelrandjes. Neem de tijd, want het kan even duren voordat je hier echt goed greep op krijgt.
In De Helden van Amoras spelen de volwassen geworden Suske en Wiske de hoofdrol, en dat levert totaal andere verhalen op dan die in de reguliere Suske en Wiskereeks. De verhalen zijn wat donkerder, en duidelijk gemaakt voor een volwassen publiek. Hun nieuwe avontuur begint met een jonge bluesmuzikant die na een afwezigheid van een paar weken ineens virtuoos blijkt te spelen waardoor de kroeg waar Jerom buitenwipper is nu elke avond afgeladen vol zit. Wiske wil hem wel eens zien spelen, en dan begint een avontuur waarbij Suske en Wiske vrijwel meteen in het ziekenhuis belanden. Daar worden ze alleen maar bozer van. Een spannend verhaal dat door de nodige humor toch niet al te zwaar wordt. Er schijnen stripliefhebbers te zijn die moeite hebben met de Amorasversie van Suske en Wiske, maar persoonlijk kan ik alleen maar enthousiaster worden bij elke aflevering, en mijn voorkeur gaat dan ook uit naar Amoras boven de reguliere reeks. Topstrip!
Suske en Wiske, de Helden van Amoras 3 Cross Road Blues
Holly’s stempelgrafiek nummer 7300 is een spel van suggestie en bedrog. Je kunt deze het beste van een afstandje bekijken, dan werkt hij het beste. Neem er rustig de tijd voor, dan ontdek je steeds meer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7301 is een spel van optische illusies waar ik voor de liefhebbers van zoekplaatjes voor gevorderden her en der wat gezichten in heb verstopt. Goed zoeken dit keer., haha.
Ik leef nog – aflevering 7 gaat over de dood van de beste vriend van de verteller van dit indrukwekkende levensverhaal, waarvan we hier elke week een nieuw hoofdstuk publiceren. Een feuilleton van Ruud Moors.
Suske en Wiske gaan op alle fronten met hun tijd mee, zoals je ook weer kunt zien in hun nieuwe avontuur, waarin Suske en Wiske door Professor Barabas met zijn tijdmachine naar de Griekse oudheid worden geschoten, want Zeus heeft besloten dat de goddelijke muze Zuale niet meer op haar lier hoeft te spelen, ze kan beter omgeschoold worden tot accountant om de financiën van de Olympus weer op orde te krijgen. Maar dat de lier niet meer bespeeld wordt heeft enorme gevolgen, want kunstenaars over de hele werled raken hun inspiratie kwijt, en Jerom vervalt in zijn oerstaat en wodt depressief en agressief. Terwijl Suske en Wiske in de oudheid de lier weer aan de praat proberen te krijgen zijn Sidonia en Lambik bezig om Jerom via kunst rustig te krijgen, met weinig resultaat. Het levert wel een aantal fraaie grappen op, onder meer over de taal van de kunstkritiek. Overigens is dat nog het sterkste punt van dit hele album – de vele, vele kleine tussendoorgrappen, die feitelijk sterker zijn dan het verhaal zelf.
Suske en Wiske 383 De zwijgende lier
Holly’s stempelgrafiek nummer 7298 heb ik gemaakt met stempels die ik met een afbreekmesje uit rubberen gummen heb gesneden. Het handmatig stempelen deed ik met een aantal zwarte stempelkussens, wat de merkwaardige kleuren verklaart. Voor de liefhebber van zoekplaatjes voor gevorderden heb ik er nog wat gezichten in verborgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7299 is wat ongrijpbaarder, maar zeker niet minder intrigerend, hij heeft alleen iets meer tijd en aandacht nodig, dus ga er maar even rustig voor zitten.
De Vlucht van de Condor verscheen dertig jaar geleden als vervolgverhaal in stripweekblad Sjosji. Het is een klassiek oorlogsverhaal dat zich afspeelt in Londen in het najaar van 1940. Soames en zijn collega’s van de Britse contraspionagedienst zijn driftig op zoek naar een levensgevaarlijke Duitse spon die als codenaam de Condor heeft en die een wetenschapper naar Duitsland probeert te ontvoeren die essentiële informatie heeft die tot een atoombom zou kunnen leiden – een spannend verhaal, met de nodige humor opgediend en schitterend getekend.
De Zweedse Stahlhammer Klezmer Classic en Anne Kalmering proberen een vergeten oeuvre nieuw leven in te blazen, namelijk dat van het Jiddische kinderliedje. De liedjes zijn zelfs voor iedereen die de cultuur niet kent doordrenkt van nostalgie, ook door de heerlijke ouderwetse klezmer van de band. Er zit dus de nodige melancholie in deze muziek, maar tegelijk ook de opgewektheid en onbezorgdheid van kinderliedjes. Mooi!
Anne Kalmering & Stahlhammer Klezmer Classic – Tshiribim
Holly’s stempelgrafiek nummer 7296 is een spel van optische illusies, gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens die allemaal hun eigen variatie van zwart leveren. Inzoomen is zeker aan te raden hier, dus loop de galerie even op je gemak tot het einde door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7297 is een bijna ongrijpbaar spel van optische illusies terwijl je ook nog eens heel goed moet kijken om de beesten en gezichten te vinden die ik er in verstopt heb.
Si Kahn mag dan minder bekend zijn dan Pete Seeger of Woody Guthry, zijn liedjes zijn zeker zo goed, en Kahn is nog steeds actief en blijft felle liedjes schrijven. Mayday is zijn tweede samenwerking met George Mann, en de ondertitel van het nieuwe album is ‘Songs to Keep Our Hearts Strong and Steady for the Fight!’ Dat zegt genoeg, lijkt me. Een duidelijke oproep om te kiezen voor een vriendelijkere, zachtaardigere en rechtvaardigere wereld: Mayday! is eigenlijk een tijdloos album, maar vooral een album waar op dit moment in onze tijd dringend behoefte aan is. Het is altijd goed om Si Kahn weer eens te horen, en hij blijft geweldig goed op dreef, al is hij de tachtig inmiddels ruim gepasseerd.
Mayday! – Songs to Keep Our Hearts Strong and Steady for the Fight!
Rhino is de bijnaam van Reinhold, een van twee broers die gevechtspiloten zijn bij de Luftwaffe. Ludwig is in de ogen van zijn vader de echte held, terwijl Reinhold, die altijd een zwakke gezondheid had door de oude aristocraat als een sukkel wordt behandeld. Maar Rhino weet aan het oostfront actief een ongehoord aantal Russische tanks uit te schakelen en dat levert hem zelfs een bijzondere onderscheiding op van Hermann Göring. Om het vol te houden is Rhino ondertussen wel vrslaafd geraakt aan zogenaamde wonderpillen, de oorlogsdrugs van de Duitsers waardoor soldaten dagen achter elkaar door konden gaan, Pervitine. Geen doorsnee oorlogsstrip, wel fascinerend.
Rhino 1 Pervitine
Holly’s stempelgrafiek nummer 7294 is er een die er bedrieglijk eenvoudig uitziet maar die je als kijker toch ongemerkt op het verkeerde been zet. Kijk maar eens wat beter en langer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7295 is wat weerbarstiger, maar als je gaat inzoomen krijg je er iets gemakkelijker greep op, zeker als je de moeite neemt even wat langer te blijven kijken.
Ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van tekenaar Dino Attanasio verscheen er een dubbelalbum met twee klassieke verhalen van antiheld Spaghetti uit de jaren zestig, getekend door Attanasio op een scenario van niemand minder dan René Goscinny. Spaghetti zoekt een baantje en De hiel van Achilles volgen hetzelfde stramien – Spaghetti ontmoet zijn neef Prosjoetto, die hem op een allerhartelijkste manier in de problemen brengt, want Prosjoetto heeft een neus voor problemen en verkeerde beslissingen, en Spaghetti probeert steeds met de moed der wanhoop te redden wat er te redden valt, terwijl de situaties steeds op een krankzinnige manier uit de hand lopen. Hilarische, absurdistische humor op zijn best!
Spaghetti Dubbelalbum 1
Holly’s stempelgrafiek nummer 7292 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij de merkwaardige schaduwen een grote rol spelen. Neem rustig de tijd en loop de hele galerie op je gemak door, dan krijg je vanzelf greep op het geheel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7293 is weer een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje, wat wil zeggen dat je als kijker extra op scherp wordt gezet. Niets is wat het lijkt, dames en heren.
Het project Amaryllis werd door Samuel Mele en Mattia Manco opgezet met als doel een muzikale taal te creëren waarin Italiaanse invloeden, met name uit de Grecanische traditie, worden gecombineerd met Griekse en Byzantijnse elementen. Mele en Manco schreven de muziek en de teksten, maar de band doet de rest, en dat levert een fenomenaal mooi album op van gelijkgestemde zielen die in de grensoverstijgende samenwerking van muziekstijlen hun roeping hebben gevonden. En dat levert unieke muziek op die klinkt alsof hij er altijd al geweest is, tijdloos en grenzenloos. Prachtig.
Amaryllis – o fiuro tos krifo
ECHOING DELIGHT van vidnaObmana, ook wel bekend als Dirk Serries, werd in 1993 op het Australische label Extreme Records uitgebracht en heeft vervolgens wekenlang op nummer één gestaan in de New Musical Express ’techno’ hitlijst in het Verenigd Koninkrijk.
Helaas gaf het label nooit cijfers vrij, dus waarom het zo lang en hoog op die hitlijst stond, dat weten we nog steeds niet. In 1994 verbrak Vidna Obmana, net als veel anderen op het label, het contact met Extreme Records en de masters werden uiteindelijk, na veel discussie, geretourneerd, dus nu kun je van dit unieke album alsnog genieten, omdat Serries het opnieuw heeft uitgebracht. Een aanrader, want het meest ritmische werk dat ik van hem ken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7290 kun je het beste van een afstandje bekijken, en dan moet je vervolgens wel even de tijd nemen om alles op zijn plek te laten vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7291 is een spel van optische illusies en van licht en schaduw, dus je wordt als kijker op verschillende manieren op scherp gezet. Neem rustig de tijd.
En onderussen zitten we hier deze week elke avond geboeid naar het Elizabeth Concours voor cello te kijken op de Belgische televisie, die er een hele zender voor hebben vrijgemaakt – waar vind je zoiets nog? Een aanrader!
Sam Peeters maakte van het klassieke Echo en Narcissusverhaal een strip zonder woorden die laat zien dat dit eeuwenoude verhaal actueler dan ooit is. Het verhaal van Narcissus, die het wel erg met zichzelf getroffen heeft, is redelijk bekend, maar het verhaal van Echo, dat wat onbekender is, is voor meisjes van onze tijd nog veel interessanter, want het vrolijke meisje dat nogal duidelijk te horen krijgt dat ze er niet uit ziet en die vervolgens als een echo iedereen gaat nadoen die ze tegenkomt om maar in de smaak te vallen, dat moet al te herkenbaar zijn. Het ingenieuze aan Peeters aanpak is dat de strip twee kanten heeft – je kunt beginnen met het verhaal van Echo en dan kom je halverwege uit bij de ontknoping, of je draait het boek om en begint bij het verhaal van Narcissus en komt bij dezelfde ontknoping uit in deze bedrieglijk simpel getekende strip. Kortom: een absolute aanrader.
Metamorphosis – Echo + Narcissus
Lucky Me, ondertitel “verhalen van een dochter” is het verhaal van Manon Albers over haar vader Henk Albers, die je misschien kent als de tekenaar van de Nederlandse Lucky Lukeverhalen. Zijn dochter probeert in dit boek met de moed der wanhoop een positief verhaal van het leven van haar vader te maken, maar wat er na lezing overblijft is vooral het uitermate treurige verhaal van een serieuze alcoholist. Manon Albers heeft ondertussen wel een bijzonder boek afgeleverd dat naast het verhaal van haar vader ook via veel geweldige anecdotes een beeld schetst van de stripwereld gedurende de periode dat Albers actief was. Het leest als een trein, want de verhalen zijn gewoon erg goed.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7288 is er een die zich wat moeilijk laat vangen, maar een beetje geduld doet wonderen, dus neem even rustig de tijd en blijf wat langer kijken, dan valt alles op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7289 heb ik ook weer gemaakt met m9jn ruime verzameling zwarte stempelkussens, waarbij dit keer die ene met dat groenige zwart precies het juiste accent aanbrengt.
