Tobi Dahmen is een Duitse stripmaker. Toen hij aan zijn vader een tamelijk belangrijke vraag stelde, namelijk “Papa, hoe was het eigenlijk voor jou in de oorlog en hoe heeft dit kunnen gebeuren?” bleek dat het begin van een lange onderzoekingstocht naar de geschiedenis van zijn hele familie, want zijn vader, die acht was in 1940, vertelde ook over zijn ouders, zijn oudere broers en zusje, en over andere familieleden. We krijgen in dit boek dus niet één familiegeschiedenis, maar meerdere. Columbusstraat is een verhaal over opportunisme, over de andere kant op kijken, niet willen zien, verzwijgen, meeschreeuwen met de rest, maar ook over stil verzet dat zwaar bekocht werd, en over de ondraaglijkheid van de oorlog, voor iedereen. Indrukwekkend en regelmatig ook buitengewoon aangrijpend. Columbusstraat is een waar meesterwerk.
Columbusstraat – Een familiegesciedenis 1935-1945
Holly’s schilderijen – 2026 nummer 17 – je kent het spelen met optische illusies inmiddels wel van mijn grafieken. Dit is een kleurig schilderij waarin ik feitelijk hetzelfde spel speel, maar dan op het formaat van 60 bij 120 centimeter, iets groter dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7324 laat goed zien dat heel veel zwarte stempelinkt gemaakt is op basis van kastanjes, waardoor de inkt na een tijdje steeds bruiner wordt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7325 is een spel van optische illusies waarbij het perspectief zomaar kan veranderen als je even met je ogen knippert. Langer kijken levert ook verschillende nieuwe inzichten op, dus beschouw dit ook maar weer als een meditatiegrafiekje.
Holly’s schilderijen – 2026 nummer 16 is meteen ook nummer honderdnegentien in de reeks Contemporary Sunsets, waarin ik dit keer de grijze Waddenzee op een wat onrustige dag heb proberen vast te leggen. De Waddenzee mag dan grijs zijn, als je beter kijkt zit er nog behoorlijk wat kleur in.
Ik ben al jaren bezig met een serie tekeningen die je variaties op een thema zou kunnen noemen. Ik vond het altijd jammer dat je een tekening begon en op een bepaald moment stopte omdat de tekening dan af was. De stappen die je tussendoor gezet had, de keuzes die je gemaakt had vond ik altijd minstens zo interessant, ook omdat je altijd noodgewongen veel keuzes liet liggen. Dus ik begon een serie tekeningen met één basistekening, een simpele lijn die zigzagt van links boven naar rechts beneden. Daar maakte ik tien kopieeën van, waar ik dan een vervolgstap op tekende. Die tekening kopieerde ik weer tien keer, waarna het proces verder ging, en dat met tien series. Toen ik tegen de veertigduizend tekeningen gemaakt had kwam er een keer een conservator van het Groninger Museum naar kijken, maar toen ik hem een deel van de series had laten zien riep hij wanhopig uit dat hij hier helemaal niets mee kon: Jammer, een gemiste kans volgens mij, want het is echt een bijzonder fascinerende serie tekeningen. En ik was bij die veertigduizend nog lang niet klaar, haha.
Holly’s tekeningen uit een omvangrijke serie.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7322 is een spel van suggestie en bedrog. Neem de tijd en kijk er wat langer naar dan je voor een beeldscherm normaalgesproken doet, dan ontdek je steeds meer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7323 verandert bij elke kanteling behoorlijk, dus in de galerie moet je eigenlijk bij elke stap weer even wat langer blijven kijken tot alles weer tot rust gekomen is als het ware. De tijd nemen loont echt.
Vandaag alleen eigen werk, van oud (de tekeningen) tot nieuw (de rest). Ik ben in vijf boeken tegelijk bezig, dus het duurt even voor ik daar iets zinnigs over kan zeggen.
Pegno dAmmore is een trio dat de stem van Napels laat horen. De muziek is basic, maar precies goed, kernachtig en raak. Rauw, maar niet zonder finesse, om het zo maar te zeggen. Een subliem album van een geweldig, energiek en gepassioneerd trio. Een absolute aanrader.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7320 is een spel van suggestie en bedrog. Ga maar eens kantelen en bedenk dan wat je denkt te zien. En kijk dan nog eens goed.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7321 heeft echt even wat meer tijd nodig. Voordat je precies doorhebt hoe hij in elkaar zit ben je wel even bezig. Goede dingen moeten nu eenmaal veroverd worden, die krijg je niet zomaar cadeau..
De Maanwandelaar van Simon Spruyt is een opmerkelijke strip, waarin een aantal verhalen uit Genesis worden gecombineerd met een science fictionverhaal. De “Familie” stuurt vanuit de ruimte iemand naar de aarde die de gedaante aanneemt van een priesteres van Ishtar. Zij is de hoofdrolspeelster die het verhaal vertelt, terwijl ze steeds van commentaar wordt voorzien vanuit de ruimte. Ze komt terecht in de woestijn waar ze door de “maanwandelaars”, een zwervend nomadenvolk, naar de stad Shechem wordt doorgestuurd, waar de prins haar met respect als priesteres onthaalt. Terwijl de mensheid zich langzaamaan in stadstaten aan het organiseren is, komen de vragen over religie, over het recht op grondbezit. Een verhaal dat hier op een buitengewoon fascinerende manier verteld wordt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7318 heb ik gemaakt van stempels die ik sneed uit rubberen en plastic gummen, met zwarte stempelkussens die merkwaardige kleuren opleveren, en dit keer in een schetsboek dat ik in de rommelmarkt vond.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7319 is een spel van licht en schaduw dat even wat meer tijd en aandacht nodig heeft. Ga er dus even rustig voor zitten en neem er even een meditatiemomentje voor.
De Zweedse componiste Ida Gilner was al vele jaren lang op zoek naar dichteressen die in de vorige eeuw in het Jiddisch schreven, en kwam daarbij op een bepaald moment Anna Margolin tegen, geboren in Belarus in 1887, actief in New York in de jaren twintig van de vorige eeuw. Een modernistische dichteres die tegen alle conventies in poëzie schreef die tijdloos blijkt te zijn. Gilner zette een aantal van haar gedichten op muziek voor het verbluffend mooie debuutalbum van Shtoltse Lider, het duo dat ze vormt met Livet Nord. Een verrassend album dat Jiddische muziek op een unieke manier springlevend maakt.
Shtoltse Lider – Queen of Word, a tribute to Anna Margolin
Holly’s schilderijen 2026 nummer 15 heb ik geschilderd op een van de vloerplaten die overgebleven waren na een mislukte verbouwing. Dat betekent een fors formaat (60 bij 120 cm) en een mooi sterk effect. Neem de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7316 heb ik weer gemaakt met stempels die ik uit verschillende gummen heb gesneden met een afbreekmesje. Een verzameling zwarte stempelkussens, een stapel schetsboeken en handmatig stempelen levert dan een unieke grafiek op in een oplage van één enkel exemplaar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7317 is een variatie op een thema, opnieuw als een jazzcompositie opgezet, al ritmisch improviserend. Neem rustig de tijd om de swing te vinden.
Ik leef nog – aflevering 8, waarin Otto stevige discussies voert met zijn beste vriend Anton, die hem behoorlijk door elkaar weten te schudden. De achtste aflevering in dit wekelijkse feuilleton van Ruud Moors waar we hier elke week een nieuw hoofdstuk van publiceren.
Peter de Wit, bekend van zijn strip over Sigmund, publiceerde een tijd geleden een boek met cartoons over de dood, met veel zwarte humor. Nu is er een nieuwe verzameling cartoons, dit keer over kinderen en hun ouders. Het resultaat is als het leven – herkenbare en verschillende situaties die laten zien dat groeipijn een heel leven doorgaat, op heel veel verschillende manieren. Een heerlijk boekje.
Peter de Wit – Groeipijn – Over kinderen en hun ouders
Holly’s schilderijen 2026 nummer 14 heb ik geschilderd op een klein doekje van 20 bij 40 centimeter – ik kreeg van iemand een paar kleine doekjes cadeau die ik mooi kan gebruiken als “schetsschilderijtjes”.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7314 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje – ik doe het minder netjes als Escher, maar ik heb hier toch voldoende gestileerde gezichten en vissen in verstopt om het voor een gevorderde liefhebber van zoekplaatjes interessant te maken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7315 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar blijkt toch intriegerender als je er wat langer naar kijkt. Deze heb ik gemaakt in een schetsboek dat ik in de rommelmarkt bij ons in het dorp vond.
Drummer en componist Sdrjan Ivanovic werd geboren in Sarajevo, verhuisde op zijn elfde vanwege de oorlog naar Griekenland, woonde een tijd in Nederland, waar hij met zijn Blazin’ Quartet de Dutch Jazz Competition won waarna hij naar Parijs verhuisde waar hij weer een andere band onder dezelfde naam samenstelde. Zijn vijfde album is een suite geworden, geïnspireerd op het scheppingsverhaal uit de oude Griekse mythologie. Fenomenale wereldfusie in één fraai muzikaal verhaal.
Sdrjan Ivanovic Blazin’ Quartet – Cosmogonie
Het Portugese powertrio The Selva houdt je goed wakker, en ik raad je vooral aan om hun muziek lekker hard te draaien, want dan is een stevige adrenalinekick absoluut gegarandeerd. Echt in een hokje plaatsen kun je deze muziek niet, maar het avontuur wordt duidelijk opgezocht, en op hun nieuwe album is werkelijk geen zwak moment te vinden. Wel veel subtiele details, al zou je dat op het eerste gehoor misschien niet denken. En luister goed, want dit is totaal andere muziek dan je van deze bezetting zou verwachten – bas, cello en percussie. Wat dat betreft is het werkelijk een verbluffend album.
The Selva – Mistérios Negros
Holly’s schilderijen 2026 nummer 13 is een kleurige uit de reeks schaakbordschilderijtjes. Deze heb ik op een klein plastic schaakbordje geschilderd met acrylverf.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7312 – voor deze grafiek heb ik een paar van mijn “kleurigste” zwarte stempelkussens erbij gepakt om het palet weer eens uit te buiten dat ik met die zwarte stempelkussens zo langzaamaan kan gebruiken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7313 moet het vooral van de bijzondere lichtval hebben. Die is dit keer echt wonderbaarlijk. Neem een klein beetje afstand en neem vooral even de tijd.
Juan Sebastián Delgado is een Argentijnse, virtuoze cellist. Tangos Imagionarios is zijn verbluffende interpretatie van de tango’s van Carlos Gardel en Astor Piazzolla, die hier soms vrijwel onherkenbaar uit de strijd komen. Voor tangoliefhebbers zal het wennen zijn, want dit is muziek waar je niet meteen voor de dansvloer op springt, maar eerder aandachtig naar gaat zitten luisteren, maar als je dat doet merk je dat Delgado de kern van de tango wel degelijk weet te raken, en de passie, ja die is er absoluut! Dus laat al je ideeën over tango even achter en luister onbevooroordeeld naar dit verbazingwekkende album.
Tangos Imagionarios
Alvaro is achttien en woont in de Mexicaanse stad Cartagena, die geteisterd wordt door drugskartels. Alvaro weet dat hij maar één mogelijkheid heeft in dit leven – je aansluiten bij een kartel, en dat heeft hij, samen met zijn vriend Alvi, dan ook gedaan. De twee rekruten worden meteen op de proef gesteld als ze gedwongen worden twee geboeide mannen dood te schieten. Hoe het verhaal daarna volledig uit de hand loopt en welke onverwachte wendingen je nog te wachten staan, daar mag je zelf achter komen. Dit is waarschijnlijk het laatste boek dat tekenaar Hermann samen met zijn zoon Yves heeft gemaakt voordat hij overleed. Yves schreef het scenario, Hermann zorgde als altijd voor de indringende tekeningen. Een waarschuwing is misschien op zijn plaats, want het is geen boek om vrolijk van te worden, maar realistisch is het alleszins, vrees ik. Een bijzonder sterke zwanenzang.
Hermann & Yves H – Cartagena
Holly’s schilderijen 2026 nummer 12 is meteen ook het honderdachttiende schilderij in de reeks horizonschilderijen dat de overkoepelende titel Contemporary sunset meekreeg. Het is een voor mijn doen redelijk dramatisch zeeschapje geworden, dat als je gaat inzoomen behoorlijk tegen de abstractie aanzit.
Contemporary Sunset # 118
Holly’s stempelgrafiek nummer 7310 swingt alle kanten op, maar als je even de tijd neemt krijg je er al vrij snel greep op. Zoom bij deze vooral ook even in, daarvoor is de galerie met name ook bedoeld.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7311 zit veel geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken, dus ook hier geldt dat je beter even wat langer en met wat meer aandacht kunt blijven kijken in de galerie.
Sathanao is een Georgisch vocaal vrouwenensembla dat alleen met stemmen werkt, Motyk is een Belgische folkband die alleen met instrumenten werkt. De muzikale ontmoeting tussen deze twee muzikale werelden leverde een bijzonder album op, waarin niet allen culturen elkaar ontmoetten, maar ook verschillende muziekstijlen. Dit is echt wereldfusie op zijn best en waarom je altijd kunt blijven pleiten voor een multiculturele samenleving, want die levert, zoals we hier opnieuw zien, alleen maar verrijking op. Een prachtalbum!
Crossroads – Sathanoa & Motyk
It Dockumer Lokaeltsje is een Friestalig powertrio dat een soort avantgardistische punk met humor maakt. Ze waren, moet ik eerlijk bekennen, totaal onder mijn radar gebleven totdat ik een cd’tje toegeschoven kreeg met een simpel kartonnen hoesje waarop alleen wat titels te vinden waren – zelfs de naam van de band ontbrak, maar eenmaal in de cd-speler was ik meteen helemaal om.
It Dockumer Lokaeltsje – Loop of Sloop
Holly’s stempelgrafiek nummer 7307 is een tamelijk subtiel spel van licht en schaduw. Gebruik hier vooral de galerie, en zoom dan ook even helemaal in, dan krijg je wat sneller greep op het geheel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7308 heb ik gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit zowel plastic als rubberen gummen, en ze zijn vervolgens handmatig gestempeld met mijn uitgebreide verzameling zwarte stempelkussens, wat de bijzondere kleuren verklaart.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7309 heb ik vooral met stempels gemaakt die ik uit plastic gummen heb gesneden. De opmerkelijke kleuren uit de verschillende zwarte stempelkussens pakken hier de hoofdrol bijna.
Louis gaat met zijn gezin terug naar de plek waar hij als kind altijd vakantie vierde met zijn vader en zijn oom en tante, en de plek neemt hem meteen weer terug naar het verleden. Een verhaal over verdriet, over rouw, over vooroordelen en nog veel en veel meer. Prachtig verteld in bijzonder mooie tekeningen. Geweldige strip!
Het huis op de klif
Holly’s stempelgrafiek nummer 7304 is een spel met optische illusies, uiteraard weer gemaakt met de bedoeling om jou als kijker op scherp te zetten. Neem dus even de tijd, want het kan heel even duren voor je hier echt goed greep op krijgt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7305 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar bij nadere beschouwing zitten er toch wat merkwaardige kantjes aan, dus kijk er toch nog eens even iets langer naar, hij zal je kunnen verrassen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7306 is een variatie op een thema, dus ook hier optische illusies en de kijker, jij dus, die subtiel op het verjkeerde been wordt gezet. Veranderen van focus maakt het interessanter, dus probeer dat ook eens.
