Cyril Bonin is een fijnzinnig tekenaar die al meerdere meesterlijke graphic novels op zijn naam heeft staan, maar met Karl doet hij wel een groot beroep op zijn lezers, die echt hun best zullen moeten doen om het verhaal echt tot in de details te volgen. Karl is het verhaal van een androide, een robot in de vorm van een mens die geprogrammeerd is om buitengewoon veel taken voor zijn bezitter uit te voeren, waarbij hij altijd de belangen van zijn eigenaar voorop moet blijven stellen. En daar leek Karl van te hebben afgeweken, wat tot een interessante rechtszaak leidde, terwijl Magda, die Karl van haar vader geërfd heeft, ondertussen via gesprekken en omdat hij haar in de tuin kwam helpen een band kreeg met Karl. Dit is bepaald geen reguliere science fictionstrip – je zult hier echt even rustig je tanden in moeten zetten, maar geloof me, dat is de moeite meer dan waard.
Karl
Boi Akih is een opmerkelijk duo dat al jaren een contract heeft bij het prestigieuze Duitse jazzlaber Enja records. Ze maken al meer dan dertig jaar muziek die avontuurlijk is, altijd een connectie heeft met de Molukken en die bij mij altijd binnenkomt. Dat geldt ook voor hun nieuwe album, dat ze weer met zijn tweeën gemaakt hebben.
Boi Akih – Entangled.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7589 is, naast een subtiel spel van optische illusies, ook weer een lastig zoekplaatje voor gevorderden. Als kijker word je dus op verschillende manieren op scherp gezet. Neem de tijd, dan kom je er wel uit.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7590 is een subtiel spel van licht en schaduw, gemaakt met een aantal verschillende zwarte stempelkussens. Zoom bij deze vooral ook even in en gebruik daarvoor de galerie.
Myra van Dijk was een strip die Georges Mazure vanaf 1970 maakte voor het progressieve dagblad Het Vrije Volk, dat op de voorpagina vol trots aankondigde dat er een strip begon die gemaakt werd door niemand minder dan Mazure, de tekenaar van Dick Bos. Die strip verscheen echter in het Algemeen Dagblad en werd gemaakt door de broer van Georges, Alfred Mazure. Het misverstand is wel een beetje begrijpelijk als je naar de tekenstijl kijkt, want beide Mazures hanteren een sterk grafische zwartwitstijl van tekenen, al is het verschil vrij snel te zien. Myra van Dijk is een jonge, zeer slimme criminologe die in Amsterdam werkt, een hippe stad die voluit in beweging is, en ze is de eerste echte Nederlandse stripheldin. De verhalen zijn intelligente who-dunnits, waarbij de menselijke kant nooit wordt vergeten. Het eerste verhaal gaat meteen razendsnel van start als Myra door een paar kerels wordt aangevallen. Met een paar rake taekwandotrappen zijn de mannen snel uitgeschakeld, maar als Myra een portemonnee vindt die een van de drie verloren is gaat ze op onderzoek, en dat leidt tot een ingenieus verhaal dat langzaam maar zeker ontrafeld wordt. De verhalen zijn sterk en het tekenwerk is fantastisch, wat deze strip feitelijk een tijdloze klassieker van de Nederlandse strip maakt.
Myra van Dijk integraal 1
Holly’s stempelgrafiek nummer 7587 is een spel van optische illusies, gemaakt met een stapeltje nieuwe zwqarte stempelkussens die ik op de kop heb getikt. Het blijft verbazingwekkend hoe elk zwart stempelkussen weer een andere tint zwart oplevert,.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7588 is aan de weerbarstige kant, maar er zijn twee manieren om er wat sneller greep op te krijgen – je kunt een beetje afstand nemen, of je kunt juist even inzoomen. In beide gevallen is het ook raadzaam dan even wat langer te blijven kijken.
Minna Koskenlahti is een Finse percussioniste die de grenzen van de percussie verkent op een volstrekt unieke en verbazingwekkende manier. Haar eerste solo-album was al een verbluffende luisterervaring, maar haar nieuwe album gaat nog een stap verder in het opzoeken van de grenzen. Ik zat vanaf de eerste minuut al op het puntje van mijn stoel en heb vanaf dat moment alleen maar gefascineerd en gebiologeerd verder geluisterd tot de laatste noot geklonken had. Een grensverleggend meesterwerkje!
Minna Koskenlahti – Mytty
De wereld volgens Hein de Kort is nu al voor de achtste keer het jaarlijkse feest voor de liefhebber van de bijzondere humor van cartoonist en stripmaker Hein de Kort, want zelf zie ik weliswaar zijn dagelijkse cartoon in het Parool, maar daarnaast tekent hij ook voor het Financieele Dagblad, Nieuwe Revu en Quest. De jaarlijkse compilatie bevat uit die enorme productie feitelijk maar een hele kleine selectie, maar die selectie is altijd wel erg geslaagd. Een stevige ruimbemeten paperback van 160 pagina’s vol stevige, vaak politiek-niet-correcte humor, maar juist daarom extra leuk. Een heerlijk boek dus, en een absolute aanrader.
De wereld volgens Hein de Kort – deel 8
Holly’s stempelgrafiek nummer 7585 is een spel van licht en schaduw en uiteraard ook weer van optische illusies. Gewoon even de tijd nemen, want zoals een vriend van me zei is dit echt grafiek om bij te mediteren – verstand op nul en gewoon kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7586 is behoorlijk aan de weerbarstige kant, maar als je een beetje afstand neemt en de galerie gebruikt en die op je gemak doorloopt krijg je er wel greep op.
De Kiekeboes zijn in België razend populair, en moeten in Nederland eigenlijk nog steeds een publiek veroveren, wat op zich niet zo moeilijk zou moeten zijn, want de verhalen zijn steevast ijzersterk en ze worden telkens onderbroken door een gestage stroom aan grappen, van kleine woordgrappen tot heerlijke running gags. Deel 170 gaat over een operatie van het leger dat de domste soldaat zoekt die bevelen blindelings op kan volgen. Ze komen uit bij Leon, de buurman van de Kiekeboes, en al snel staat er een compleet bataljon Leons klaar. De hele familie Kiekeboe wordt uiteraard weer bij de zaak betrokken en weet alles tot een goed einde brengen. Naast een ingenieus verhaal krijg je een hele reeks geweldige grappen.
De Kiekeboes 170 Het L:E:O:N: Offensief
Quartet Diminished is een jazzkwartet dat in 2013 in Iran werd opgericht door gitarist Ehsan Sadigh. Deerand is hun vierde album. Hun muziek is een combinatie van hedendaagse jazz, artrock en avant-gardemuziek. Denk aan kamermuziek-jazz, artrock en vrije improvisatie. Als gasten spelen bassist Tony Levin en touch-gitarist Markus Reuter mee. Minimal music ligt regelmatig op de loer, maar ook Perzische invloeden zijn hoorbaar, terwijl we tegelijkertijd te maken hebben met een uitermate avontuurlijk jazzkwartet dat een bijzonder spannend en subliem album maakte waar je bij elke draaibeurt meer in kunt ontdekken. Het kwartet laat horen dat er in Iran wel degelijk ook hedendaagse jazz van een verrassend hoog niveau wordt gemaakt. Absolute wereldklasse.
Quartet Dimished – Deerand
Holly’s stempelgrafiek nummer 7583 is een subtiel spel van optische illusies, waarbij mijn veelgebruikte zwarte stempelkussens een grote rol spelen. Vooral als je gaat inzoomen zie je welke bijzondere kleuren die zwarte stempelkussens na verloop van tijd opleveren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7584 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar ook bij deze loont het de moeite wat langer te blijven kijken of even in te zoomen. En gebruik ook hier de galerie!
Gisteren had ik het hier over Gaoussou ‘Sobra’ Kouyaté’s album Django Blues. Zijn eerste solo-album nam hij op samen met zijn echtgenote, Mariam Kouyaté en dat werd een mix van de Malinese griotmuziek en blues, rock en Latijnsamerikaanse stijlen. Sobra Dance, dat een half jaar geleden uitkwam, laat je als luisteraar dansen op de geluiden van de Mailnese delta naar de woestijn, tot en met de bluesgebieden van de Verenigde Staten en Zuid-Amerika. Tegelijkertijd hoor je een gitarist en componist die meteen al zijn geheel eigen stijl gevonden heeft en die zijn muziek met veel energie en met een dosis melancholie weet te brengen. Mooi!
Gaoussou ‘Sobra’ Kouyaté – Sobra Dance
Gaye Su Akyol maakte een verrassende, innovatieve mix van Turkse psychedelica en volksliederen, surfmuziek en westerse rock uit de jaren 90 en dat leverde een opmerkelijk, feestelijk en uniek album op waar je geen enkel etiket op kunt plakken. Gewoon gaan zitten, luisteren en het over je heen laten komen. Een klein meesterwerkje.
Gaye Su Akyol – Anadolu Ejederi
Holly’s stempelgrafiek nummer 7581 is op-art met een rafelrandje, een spel van optische illusies. Neem een klein beetje afstand en blijf even wat langer kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7582 is een mooi voorbeeld van kantelkunst, want deze verandert wezenlijk als je hem gaat kantelen. Neem ook hier weer even ruim de tijd, want dat heeft hij echt wel nodig.
Garoussou “Sobra” Kouyate is een van de beste gitaristen en componisten die de laatste jaren uit Mali komen. Sobra is overigens de naam van zijn geboortedorp. Django Blues is een eerbetoon aan Gaoussou’s vader en leraar uit zijn jeugd, wiens bijnaam Django is (en heeft dus niets met Django Reinhardt te maken). Op dit album duikt “Sobra” dieper in de wortels van de Malinese woestijnblues, met invloeden uit de Arabische klanklandschappen uit het noorden. Een subliem album, gevarieerd en spannend van begin tot eind.
Garoussou “Sobra” Kouyate – Django Blues
Holly’s stempelgrafiek nummer 7579 is een multi-interpretabel zoekplaatje waar je van alles in kunt ontdekken, zeker als je gaat kantelen en inzoomen in de galerie. Neem de tijd, dan zie je steeds meer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7580 is wat weerbarstiger, en dan geldt eigenlijk heel simpel dat je gewoon nog wat langer moet blijven kijken, want dan valt uiteindelijk alles op zijn plek. Geloof me.
Vriendschap aflevering 14 gaat onder meer over de verschillen tussen vriendschap, verliefdheid en liefde. Het veertiende hoofdstuk in dit lopende feuilleton van Ruud Moors, waarvan we hier elke zondag een nieuwe aflevering publiceren.
De band Naamu en de Marokkaanse multi-instrumentalist en zanger Aziz Ozouss verkenden samen de muzikale tradities van Marokko – van de tranceachtige ritmes van de gnawa tot de melodieuze en poëtische kracht van de Amazigh-muziek – en combineren dat met de improvisatietechnieken van de jazz. Dat leverde een verbluffend avontuurlijk album op, waarin de Marokkaanse tradities door de jazzy aanpak nog sterker naar voren lijken te komen en de muziek tegelijkertijd moderner en tijdlozer wordt, hoe vreemd dat ook mag klinken. Een subliem voorbeeld van wereldfusie.
Naamu ft Aziz Ozouss – Tamazgha
Vrijwel elke avond luister ik naar Met het Oog op Morgen, van elf tot middernacht, maar als je iets eerder de radio aanzet val je meestal in het oeverloze, tenenkrommende gelul van de sportcommentatoren, die niet alleen op hun merkwaardige manier commentaar geven, maar ook op dezelfde standaardmanieren interviews afnemen, met als vaste openingsvraag, “Wat ging er door je heen?” Ik verzin dit niet. Ik had dus verwacht dat het boekje Voetbalgelul gewoon een groot aantal van dat soort letterlijke citaten zou geven, want wat mij betreft zou dat al hilarisch genoeg zijn – zet ze op papier en je weet niet wat je leest. Maar Nico Kroese doet er net even een schepje bovenop, zodat het gelul nog absurder en vooral tenenkrommender wordt dan het in de dagelijkse praktijk toch al is. Gerrit de Jager maakte tekeningen en een strip. Een heerlijk boekje dat precies geeft wat het belooft – heel veel voetbalgelul. Tenenkrommend maar tegelijk erg grappig.
Voetbalgelul
Holly’s stempelgrafiek nummer 7577 – wat je hierin ziet moet je helemaal zelf bepalen. Zoom maar eens in, kantel een paar keer en bepaal dan wat je gezien hebt. Haha.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7578 is wat weerbarstiger. Dit is een spel van licht en schaduw, waarbij de merkwaardige kleuren die mijn verschillende zwarte stempelkussens leveren een rol spelen. Neem rustig de tijd, want deze laat zich wat moeilijker veroveren.
Tijgerlezen is een boekenreeks die ontwikkeld is om kinderen van 5 tot 9 jaar met plezier te leren lezen. Hun leefwereld staat centraal, maar soms zit er een boek tussen dat zo grappig en leuk is dat het eigenlijk voor elke leeftijd een aanrader is. Zo’n boek is Sashimi, het verhaal over een jongen die half jongen, half vis is. Hij komt in Zeepokkenbaai uit zee, op zoek naar anderen die net als hij zijn en hij begint met gewoon naar school te gaan, waar hij een vriendschap aangaat met Kevin, de schoolgoudvis (die een meisje blijkt te zijn) en Joey, de jongen die altijd gepest werd. Omdat Sashimi totaal blanco de mensenwereld binnenstapt is er ruimte voor een grote verscheidenheid aan grappen – zo weet hij niet wat een “super” is en reageert hij geschokt als hij daar de visafdeling ziet. Absurdistische humor van het beste soort, want als er zeemeerminnen bestaan, waarom dan geen jongens die half vis, half jongen zijn? Dus geneer je niet en trakteer jezelf op een heerlijke strip die je van begin tot eind laat lachen.
Sashimi – Half jongen, half vis
Holly’s stempelgrafiek nummer 7574 is een subtiel spel van licht en schaduw en tegelijk is het een spel van optische illusies en op-art met een rafelrandje. Bij elke kanteling verandert het perspectief en kijk je weer totaal anders tegen deze grafiek aan, dus neem de tijd en blijf wat langer kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7575 lijkt wat simpeler van opzet, maar ook hier blijkt hij wat geraffineerder in elkaar te zitten als je wat langer en aandachtiger kijkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7576 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies. Zoom bij deze zeker even in, dan zie je pas echt goed hoe de schaduwen de neiging hebben je op een subtiele manier op het verkeerde been te zetten.
De Twaalfde Man! is een hilarische strip over Kevin, de ballenjongen van voetbalclub Stade Brestons, die niet alleen een hele show maakt van het weer op het veld teruggooien van de bal, maar die ook het publiek steeds weet op te zwepen, en dat hele publiek, dat is eigenlijk “de twaalfde man”. De club weet de bekerfinale te halen, maar Kevin hoort per ongeluk dat de club miljoenen kastekort heeft en komt dan in actie. Ondertussen loopt er nog een ander verhaal, dat van de plaatselijke fabriek die gesloten zal worden, waardoor vrijwel alle mannen van de stad werkeloos dreigen te worden. Drie van hun besluiten met een vork een simpele maar bescheiden bankroof te plegen in de hal van de bank, maar door een stom toeval kunnen ze onverwacht doorlopen en vinden ze daar de vier miljoen die er net afgeleverd zijn om de fabrieksarbeiders af te kopen. Hoe dit krankzinnige verhaal verder gaat ga ik hier niet verder verklappen, maar de absurdistische grappen stapelen zich op in dit buitengewoon ingenieuze verhaal. Kortom, een heerlijk boek dat je zo voor je plezier een tweede keer gaat zitten lezen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7572 heb ik gemaakt met stempels die ik heb gesneden uit rubberen gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardmuth, die helaas gestopt zijn met het maken van hun grote olifantengummen, want dat rubber is ideaal om mee te stempelen. Vergeet bij deze niet om even in te zoomen in de galerie.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7573 – voor deze grafiek heb ik mijn complete verzameling zwarte stempelkussens weer eens aangesproken, wat vooral als je gaat inzoomen de merkwaardigste kleuren oplevert. Mijn onuitputtelijke palet aan zwarte stempelkussens is een van de belangrijkste redenen waarom ik nog steeds doorga met het maken van deze grafieken.
Kosmopiraten is science fiction strip die, zoals elke echt goede science fiction, een lachspiegel is van onze huidige maatschappij. Want we hebben hier te maken met een universum waarin zeven Magnobankiers over de complete galaxie heersen – het geld heeft dus de totale macht overgenomen, en mensenlevens tellen helemaal niet meer. Dat doet wel een belletje rinkelen, toch? Er moeten schulden worden geïnd en één planeet laat het afweten en moet daarvoor boeten en als voorbeeld dienen. Daarvoor wordt de beroemdste moordenaar van de galaxie ingeschakeld, Xar-cero, maar nadat die de complete planeet heeft vernietigd krijgt hij serieus last van zijn geweten, en dan grijpen de Magnobankiers nogal radikaal in.
Kosmopiraten 1 Gevangen in de vergetelheid
Solfestice is een jaarlijks evenement dat door jazzpodium BREBL in Nijmegen wordt georganiseerd in samenwerking met saxofonist en componist Bo van de Graaf, die elke keer andere musici uitnodigt om deel te nemen. Er wordt kort gerepeteerd, en gerekend op het improvisatievermogen van de deelnemers. Twaalf musici deden dit jaar mee. De basis van het stuk BRAND bestaat uit slechts één maat, een baslijn van Dollar Brand en een melodielijn van Bo van de Graaf. Gevoel voor humor ontbreekt de spelers zeker niet, maar ook een gevoel voor hoe een big band hoort te klinken is ze niet vreemd. Hoewel het hier dus om een vrijwel volledig geïmproviseerd concert gaat voelt het voor de luisteraar aan als een organisch geheel, als een complete jazz-symfonie met een spanningsboog die perfect afsluit bij de laatste tonen. Gelukkig worden dit soort concerten opgenomen en op cd gezet, want bij beluistering blijkt vaak dat er ook na herhaald luisteren steeds meer in te ontdekken valt. Je moet het meegemaakt hebben, ongetwijfeld, maar geconcentreerd terugluisteren, daar is ook veel voor te zeggen.
Bo van de Graaf & Solfestice Orchestra – BRAND
Holly’s stempelgrafiek nummer 7570 verbergt heel wat geheimen, maar met wat geduld en aandacht ontdek je die vanzelf. Een beetje inzoomen en kantelen via de galerie helpt je daarbij een goed eind op weg.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7571 ziet er op het eerste oog wat weerbarstig uit, maar als je wat langer en aandachtiger kijkt kun je er heel wat gezichten in ontdekken. Ik zou zeker bij deze ook even inzoomen.
