armenian navy band the armenian navy band
 

de laatste cd

tears of dignity

onno

 

In ArmeniŽ hebben ze geen zee, alleen bergen. ArmeniŽ heeft dus ook geen marine. De bandnaam Armenian Navy Band geeft dan ook al een beetje aan dat hier muziek wordt gemaakt door mensen met gevoel voor humor. De band trad afgelopen zondagavond 9 mei op in de kleine zaal van de Oosterpoort in Groningen, voor een publiek van een kleine vijftig mensen. Dat is bedroevend weinig, maar de bandleider, Arto Tuncboyaciyan, loste dat mooi op door het over verschil in kwaliteit en kwantiteit te hebben, en het moet gezegd, de muziek was aan dit publiek zeer goed besteed.

Zelf noemen ze het Avantgarde Folk Music, en dat dekt de lading redelijk, al klinkt het net een tikkeltje te pretentieus, want de humor speelt toch ook een belangrijke rol. Het eerste nummer was meteen hun hele laatste cd. Een soort Breukeriaanse, Weill-achtige symfonie met oosterse elementen die van begin tot eind de aandacht meer dan vasthield. Een fantastische blazerssectie van vier man, een elektrische bas, een drummer, een toetsenist, plus vier bespelers van traditionele instrumenten als een soort staande viool, een soort van cymbaal en oude blaasinstrumenten luisterend naar intrigerende namen als blul, duduk, zurna, kanun, kemanche, bular en bakir davul. En de bandleider die de percussie in de breedste zin van de betekenis voor zijn rekening neemt, plus de zeer indrukwekkende zang. Die percussie in de breedste zin betekende bijvoorbeeld een percussiesolo op een pan met een bodempje water erin. Heel leuk, maar ook verbazingwekkend muzikaal.

De Armenian Navy Band levert al met al een zeer geslaagde combinatie van jazz, folk, oosterse traditionele muziek, klassieke muziek en wat we voor het gemak maar wereldmuziek zullen noemen. Topmuzikanten, een geweldige zanger en componist en je hebt iets unieks. Een uniek concert, en een paar unieke cd's. Wij waren zo onder de indruk van dit fantastische concert dat we na afloop niet alleen de cd van de Armenian Navy Band kochten, maar ook twee solo-cd's van de frontman, Arto Tuncboyaciyan. Alledrie zeer de moeite waard. Laat je vooral niet misleiden door de wat new-agerig ogende hoesjes, want dit is muziek die staat als een huis.

  • Armenian Navy Band - Natural Seeds - Heaven and Earth HE 14
  • Arto Tuncboyaciyan & Ara Dinjian - Tears of Dignity - Svota Music
  • Arto Tuncboyaciyan & Ara Dinkjian - Onno; Walking on the Endless Road - Svota Music
  • Arto's website

terug naar de startpagina van moors magazine