lazy afternoon jason wilber

jason wilber...

 

 

Jason Wilber maakte indruk als gitarist en tweede stem bij John Prine. Zoveel indruk dat we erg benieuwd waren naar zijn eigen muziek. Lazy Afternoon valt niet tegen, om het op zijn Gronings te zeggen - het is zelfs een intiem groeidiamantje.

Wilber heeft een minder markante stem als John Prine, of als Malcolm Holcombe, maar hij zingt wel heel gemakkelijk en soepel, waardoor zijn teksten op een perfecte manier, heel laidback en ingetogen, bij de luisteraar binnenkomen. Als je de cd vaker hoort wordt de stem overigens steeds aangenamer, en dan gaat ook pas echt opvallen hoe goed Wilber als zanger is.

Zijn liedjes zijn goed. Hij schreef negen van de tien nummers zelf, het tiende is Who Carried You van Malcolm Holcombe, en hij kan zowel een gevoelige ballad schrijven als een grappig liedje als The Last Meeting Of The Quakertown Optimist Club.

De muzikanten die hij om zich heen heeft staan zijn al net zo goed in het soepel, relaxed spelen als hijzelf. Jason Wilber zelf bespeelt alle gitaren, David Jacques is de excellente bassist die we ook al van John Prine's liveoptredens kennen, Paul Griffith is een mooie lyrische drummer en Kevin McKendree speelt onovertroffen subtiel en spannend piano. Want dat is het mooie aan deze muziek - het kabbelt heerlijk door, maar er zit ook de nodige spanning in. Zo'n plaat die rustig op de achtergrond klinkt, maar waarbij je op een bepaald moment denkt: "Hee, wat is dit? Even wat beter gaan luisteren", en dan blijk je, voordat je het goed doorhebt, verknocht te zijn aan die plaat.

Kortom - een knusplaatje om te koesteren. Op Wilber's website kun je overigens uitgebreid naar zijn muziek luisteren

terug naar de startpagina van moors magazine