maandag 12 februari

Blue Dew is een bijzondere band, omdat ze steeds verhalen en liedjes op een speciale manier combineren. Ik hield dan ook mijn hart vast toen ik zag dat verteller John Beumer in de nieuwe voorstelling een stap terug zou doen en dat de liedjes die zanger en gitarist Pim Leutholff uitkoos centraal zouden staan in het programma. Tijdens de première afgelopen zaterdag bleek het allemaal meer dan mee te vallen. De verhalen waren er nog steeds, de band is beter dan ooit en Leutholff koos niet alleen geweldige liedjes, hij zong ze ook nog eens bloedstollend goed.
Blue Dew – My Turn of Phrase – de première

blue dew

Holly’s stempelkunst dd 11 februari 2018 is weer een relatief simpel kleintje, dat toch wat verrassingen in petto heeft als je de moeite neemt even wat langer te kijken. Dan gaat het perspectief toch nog onverwacht schuiven. Op-art met een rafelrandje, en Escher voor gevorderden…

hols stempelkunst 11 feb 18

zondag 11 februari

Ruud’s Utopische droombeeld aflevering 13 is alweer de dertiende in de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier elke week als feuilleton publiceren.

ruuds utopische droombeeld 13

Holly’s stempelgrafiek dd 10 februari 2018 is gestempeld op een relatief klein stuk passepartoutkarton (ik gebruik de afvalstukken van de lijstenmaker hier in het dorp) in de kleuren bruin, oranje en geel. Klein maar fijn, met een fraai perspectief-effect.

hols stempelkunst 10 feb 18

zaterdag 10 februari

De Belgische pianist Dirk Herten zegt dat hij zo puur en kaal mogelijk de partituur probeert te spelen, zoals de componist het bedoeld heeft, zonder er zijn eigen interpretatie aan te geven. Gelukkig levert dat geen brave, al te keurige uitvoeringen op, maar juist energieke, met schwung gespeelde muziek. Dat geldt zeker ook voor de pianomuziek van Johannes Brahms die Herten op twee cd’s vastlegde. Twee uur lang hoor je alleen maar één piano, en je verveelt je geen seconde. Fantastisch.
Pianist Dirk Herten speelt Johannes Brahms.

brahms

Holly’s stempelgrafiek dd 9 februari 2018 is weer relatief simpel, met een grafiek die is opgebouwd met driehoekige en rechthoekige stempels in de kleuren bruin en geel. Toch gaan er ook hier weer vreemde dingen gebeuren met het perspectief en de diepte als je even wat langer kijkt.

hols stempelkunst 9 feb 18

vrijdag 9 februari

Markus Redl hakt beelden uit wit marmer die hij zelf “stenen” noemt. Die witte marmeren beelden worden af en toe met felle gekleurde accenten beschilderd, en zijn onderwerpen zijn pittig: gender, religie, politiek. Toch kun je het eigenlijk geen politieke kunst noemen, daarvoor is Redl’s werk bijna te cryptisch, en roept het te veel vragen op. Fascinerende kunst is het zeker.
Markus Redl – Aporie Olympia.

markus redl

The Advent of March is een Belgische band die bestaat uit vijf vrouwen en een man. Ze maakten een opmerkelijk debuutalbum, dat mede dankzij het spreekzingen nog het meest doet denken aan de mini-opera’s van Kurt Weill en Bertolt Brecht, maar dat dankzij de thema’s en de verrassende arrangementen toch echt muziek van de eenentwintigste eeuw is geworden. Een intrigerende, intelligente mini-opera dus.
The Advent of March – Maxwell’s Delusion.

the advent of march

Holly’s stempelgrafiek dd 8 februari 2018 is een redelijk dichtgemetselde, en eentje waarbij je echt even een beetje afstand moet nemen om de vreemde perspectief- en dieptewerking goed te kunnen zien.

hols stempelkunst 8 feb 18

donderdag 8 februari

Ulrich Libbrecht was een bijzondere Belgische filosoof die aan vergelijkende filosofie deed, waarbij hij Oosterse en Westerse wereldbeelden vergelijkt en integreert. In het laatste boek dat hij nog net voor zijn dood vorig jaar voltooide zoekt hij naar een nieuw pantheïsme, geïnspireerd door een reis door Ierland. Een fascinerend boek van een filosoof die de natuur en de sterrenhemel centraal probeert te stellen.
Ulrich Libbrecht – Ierse meditaties – Naar een nieuw pantheïsme

ierse meditaties

Holly’s stempelgrafiek dd 7 februari 2018 heb ik gemaakt op een vel aquarelpapier, omdat ik tijdelijk even door mijn voorraadje passepartoutkarton heen was. Dat levert weer een andere structuur op, en een wat robuustere grafiek. Maar je wordt met deze net zo goed weer op het verkeerde been gezet, want wat het ene moment naar voren komt, verdwijnt even later weer de diepte in.

hol's grafiek 7 feb 18

woensdag 7 februari

In een heleboel lijstjes kwam ik eind vorig jaar en begin dit jaar Nils Frahm tegen, tot mijn verrassing, want Frahm maakt niet meteen muziek die voor iedereen direct als toegankelijk wordt ervaren. Toch wordt zijn muziek door een onverwacht groot en breed publiek omarmd. Dat maakt het des te vreemder dat iemand als Michel Banabila, die op een vergelijkbare avontuurlijke manier al veel langer met muziek bezig is, na 58 albums nog steeds geen groot publiek weet te veroveren. Daar moet nodig verandering in komen, vind ik, dus als je van Nils Frahm houdt moet je in ieder geval even naar de fragmenten luisteren die ik van Banabila laat horen, want zijn nieuwe album is weer van een sublieme schoonheid, en eigenlijk beter dan alles wat Frahm tot nu toe gemaakt heeft, wat mij betreft.
Michel Banabila – Just Above the Surface.

banabila

Holly’s stempelgrafiek dd 6 februari 2018 is weer een staaltje op-art met een rafelrandje, die van perspectief verandert als je hem een slag draait. Ik ga nog steeds elke dag via een net iets te stijl trappetje naar mijn zolder-atelier om te gaan werken aan mijn grafiek en andere kunst. Er staan ook wat schilderijen op het programma, en nog wat tafeltjes en beelden, maar ik ben wat te gretig op het moment, en ik kan helaas niet alles tegelijk, dus ik hou het nu eerst nog even bij één stempelgrafiek per dag.

hol's stempelkunst 6 feb 18

dinsdag 6 februari

Hauteville House is een van de krankzinnigste strips die ik ken. Als je van geheime genootschappen houdt, van occulte wetenschappers, teleportatiepoorten, intelligente waterwezens en merkwaardige machines, dan is dit de perfecte strip voor jou. Je moet je fantasie de vrije hand geven, want veel gekker dan hier kan het bijna niet worden als het om het herschrijven van de geschiedenis gaat.
Hauteville House 13 De Orde van de Obsidiaan

hauteville house

Holly’s stempelgrafiek dd 5 februari 2018 is opgebouwd met een scheef parallellogram en driehoeken in twee kleuren, geel en bruin, die feitelijk samen weer één kleur gaan vormen. Hij lijkt weer vrij simpel, maar ook hier gebeurt weer een heleboel als je even de moeite neemt wat langer te kijken.

hols stempelkunst 5 feb18

maandag 5 februari

Pamela Littky raakte gefascineerd door het fenomeen van de Amerikaanse kermis, die na meer dan honderd jaar nog steeds springlevend blijkt te zijn. Kermissen reizen nog steeds rond en ze trekken nog steeds veel publiek in alle soorten en maten, en dat maakt het fenomeen ook zo interessant. De Amerikaanse kermis is net even anders dan de Europese, daardoor is Littky’s fotoboek, dat ze maakte na heel Amerika kriskras te hebben doorgereisd op zoek naar kermissen, ook voor ons een intrigerend boek geworden.
Pamela Littky – American Fair.

american fair

De band Amparanoia van zangeres Amparo Sánchez was vanaf 2010 met vakantie, maar werd door de zangeres weer tot leven gewekt voor het album El Coro de mi Gente, waarvoor ze een groot aantal muzikale vrienden uitnodigde, van Manu Chao tot Calexico en Macaco. De vakantie heeft haar goed gedaan, want het leverde een spetterend album op met aanstekelijke muziek.
Amparanoia – El Coro de mi Gente.

amparanoia

Holly’s stempelgrafiek dd 4 februari 2018 is weer een bedrieglijk eenvoudige, waarbij dit keer de sterke witte restvorm een groot deel van het werk doet, waardoor je behoorlijk op het verkeerde been gezet wordt. Wat het ene moment naar voren komt kan even later weer de diepte in schieten en vice versa.

hol's stempelkunst 4 feb 18

zondag 4 februari

Ruud’s utopische droombeeld aflevering 12 is de twaalfde in de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier iedere week als feuilleton publiceren. Dit keer over de groeiende ongelijkheid in de wereld, een onderwerp dat nog steeds even actueel is.

ruuds utopische droombeeld 12

Holly’s stempelgrafiek dd 3 februari 2018 is weer een bedrieglijk eenvoudige, gemaakt met slechts vijf simpele stempeltjes in niet meer dat twee kleuren, bruin en geel. Toch is het weer een typisch staaltje “Escher voor gevorderden” geworden, vrees ik, want als je iets langer kijkt gaat er weer van alles gebeuren in je belevenis van diepte en perspectief.

hols stempelkunst 3 feb 18

Het lijstje Onaangenaam bestaat nu al een tijdje, maar heel af en toe komen er toch wat aanvullingen binnen – zo hebben we er nu weer drie mogen toevoegen.

zaterdag 3 februari

De stripserie Zeven is een beetje een raar buitenbeentje, want het draait in die reeks alleen maar om het getal 7, en verder gaat het vooral om intelligente strips voor volwassenen die van fantasy houden of verhalen in de twilight zone. Zeven draken gaat over zeven strijders die het opnemen tegen de zeven laatste draken ter wereld, waarbij hun motieven vaak wat onduidelijk zijn. Als lezer word je op een intelligente manier op het verkeerde been gezet. Altijd leuk.
Zeven Draken

zeven draken

Holly’s stempelkunst dd 2 februari 2018 is weer van een bedrieglijke eenvoud, terwijl er toch weer een rare kronkel in zit die voor vreemde perspectiefwerkingen zorgt. Wat langer kijken van een afstandje loont. En wat bij deze aardig was om te merken is dat bruin plus geel goud wordt als je aan het stempelen bent.

hols stempelkunst dd 2 feb 18