zaterdag 11 november

Evert Kwok is de naam van een reeks cartoons die draait om slappe woordgrappen en droge humor. De grappen zijn vaak wel erg flauw, en daar moet je een beetje tegen kunnen. Zelf heb ik wel een beetje een zwak voor dit soort slap geouwehoer, maar je moet zelf maar even kijken of je gevoel voor humor deze wel erg slappe grappen wel aankan.
Evert Kwok deel 7

evert kwok

Holly’s stempelkunst dd 10 november 2017, waarbij ik een nieuw flesje bruine stempelinkt heb ingewijd, waardoor er een vrij schilderachtige stempelgrafiek is ontstaan dit keer.

stempelkunst 10 november

vrijdag 10 november

Kaapstad is waarschijnlijk de aantrekkelijkste stad van Zuid-Afrika, maar ook Kaapstad heeft een minder prettige kant. De Zuid-Afrikaanse fotograaf David Lurie maakte een portret van het andere Kaapstad, het Kaapstad dat je als toerist niet zo snel zult zien. Het werd een prachtig, indrukwekkend en toch ook wel schrijnend boek.
David Lurie – Undercity – Het Andere Kaapstad.

het andere kaapstad

Holly’s stempelkunst dd 9 november 2017, met veel driehoekjes, in de kleuren groen, geel en vooral rood. Er treedt een vreemde, lichte verticale bolling op bij dit abstracte, licht dansende stempelgrafiek, dat er op het eerste oog misschien wat chaotisch uit zal zien.

stempelgrafiek 9 november

donderdag 9 november

Saxofonist en klarinettist Steven Kamperman lijkt wel een muzikale jongleur, die het ene na het andere avontuurlijke project uit de grond stampt. De afgelopen jaren telde ik er zo al zes, die allemaal even spannend en goed waren. Nu komt daar Neoropa bij, een Europees samenwerkingsproject, met de Nederlander Oene van Geel op viool en percussie, de Fransman Michel Godard op tuba en serpent, de Roemeen George Dimitriu op viool en gitaar en de Turkse Sanem Kalfa op zang. Oude Europese muziek is hun inspiratiebron, maar ze maken er spetterende nieuwe jazzachtige wereldmuziek van. Een subliem album!
Steven Kamperman’s Neoropa.

neoropa

Holly’s stempelkunst dd 8 november 2017, met verse blauwe en groene stempelinkt. Dat betekent stempelen met verzadigde stempelkussens, wat weer een heel ander beeld oplevert. Vele lagen over elkaar heen, en het totaalbeeld lijkt op het eerste gezicht wat chaotisch en wat scheef, maar dat is puur gezichtsbedrog. Echt waar.

stempelkunst dd acht november

woensdag 8 november

Benimi st betekent zoveel als “mijn Istanbul” en is de titel van een boek dat bedoeld is om de stad Istanbul te portretteren. Twee fotografen fotografeerden de stad op verschillende manieren, en dat vormt de basis voor dit magnifieke boek, maar daar komen dan ook nog eens vele verhalen bij van inwoners en oud-inwoners van de stad, en dat levert een hartverscheurend beeld op van Istanbul hoe het was, hoe het is veranderd en hoe het, naar het idee van veel van die inwoners, op dit moment om zeep wordt geholpen. Een fascinerend boek.
BENIMIst – Mijn Istanbul.

mijn istanbul

Holly’s stempelkunst dd 7 november 2017, gestempeld met driehoekige stempels in rood en twee kleuren blauw. Er ontstaat een vreemde dieptewerking, net alsof er rondingen ontstaan, terwijl er toch echt alleen met strakke rechte driehoekige stempels is gewerkt.

holly's stempelkunst dd 7 november

Als je vaste bezoeker van dit magazine bent is je vast wel opgevallen dat de vormgeving veranderd is – dat is te danken aan een creatieve impuls van Jip, die de geest kreeg en die niet alleen de homepage een opknapbeurt gaf, maar ook verder wat verbeteringen heeft doorgevoerd. In plaats van het menubalkje hierboven vind je nu een uitklapmenu, waardoor je wat gemakkelijker door de site kunt speuren en op plekken kunt komen die zelfs ik al lang weer vergeten was (want in vijftien jaar tijd is er vrijwel geen pagina weggegooid). Je klikt gewoon een subcategorie aan en klikt dan op “bekijk overzicht”. En dan kun je weer verder naar het artikel dat je wil bekijken. Ik ben benieuwd wat je ervan vindt.

dinsdag 7 november

De strip Heinz was de allerleukste strip als het gaat om absurdistische dierenstrips, maar sinds Heinz definitief gestopt is moeten we ons behelpen met bijvoorbeeld Beestjes, dat bij vlagen net zo krankzinnig en net zo idioot en slap uit de hoek kan komen. Humor die soms te flauw is om verder te vertellen, maar die in een strip soms wonderbaarlijk goed blijkt te werken. De achtste bundeling van Beestjes liet me toch weer een aantal keren stevig in de lach schieten.
Beestjes 8 Vinex

vinex

Holly’s stempelkunst dd 6 november 2017, dit keer gestempeld met twee stempeltjes in één kleur, dus ook weer bedrieglijk simpel, maar je wordt als kijker wel mooi op het verkeerde been gezet. Iets langer kijken is aan te raden. Een blauwe stempelgrafiek

een blauwe stempelgrafiek

maandag 6 november

Niki Jacobs en haar band Nikitov traden gisteren op in de Grote Kerk in Zuidlaren, ter gelegenheid van het tienjarig jubileum van de synagoge van Zuidlaren. Als Nikitov speelt moet je die kans grijpen, want dit is één van die zeldzame bands die live vele malen beter zijn dan ze op cd ooit zullen kunnen vastleggen. Ook dit keer was het weer een subliem optreden.
Niki Jacobs en Nikitov live in Zuidlaren.

nikitov live

In de serie Vergeten Meesterwerken vandaag aandacht voor de opvolgers van de Collectors, die we al eerder in deze rubriek aantroffen. Van de vijf Collectors waren er nog maar drie over toen de band als Chilliwack haar titelloze eerste album opnam, dat meteen een opmerkelijk dubbelalbum werd, met één kant bestemd voor de potentiële hits, één kant voor een lang uitgesponnen maar opzwepend rocknummer, en twee kanten voor instrumentale improvisaties die ergens tussen jazz, avantgarde en rock inzitten, en die voor het rockpubliek van 1970 waarschijnlijk net één stap te ver waren.
Chilliwack – het titelloze debuutalbum.

chilliwack

Holly’s stempelkunst dd 5 november 2017, ook weer zo’n bedrieglijk eenvoudige, gestempeld met twee verschillende driehoekige stempels die ik uit plastic gummen heb gesneden, in twee kleuren, rood en blauw dit keer.

holly's stempelkunst dd 5 november

zondag 5 november

Ruud’s portrettengalerij is een kort vervolg op Ruud Moors’ hoogstpersoonlijke tekencursus. Hij laat in die galerie van portretten zien hoe ongelofelijk veel verschillende mogelijkheden er zijn om een portret van iemand te maken, van sfeervol via cartoonesk of karikaturaal tot serieus. Vandaag deel 1 met de eerste vijftig portretten.

portretten

Holly’s stempelkunst dd 4 november 2017, dit keer met slechts twee eenvoudige driehoekige stempeltjes gemaakt in twee kleuren, groen en blauw. Bedrieglijk eenvoudig, maar als je beter kijkt is het toch wel een fascinerende grafiek geworden.

holly's stempelkunst 4 november

zaterdag 4 november

In de jaren zestig van de vorige eeuw werd er veel en snel gebouwd, mede dankzij beton. Dat leverde gebouwen en architectuur op die we voor een groot deel zo snel mogelijk weer zouden willen vergeten, zo deprimerend zag dat er vaak uit, maar de Britse fotograaf Simon Phipps ziet dat iets anders, en hij ging juist op zoek naar de poëzie in het Brutalisme. Dat is hem ook gelukt, moet ik zeggen, want na het zien van zijn fotografische verkenning van naoorlogse Britse architectuur kijk ik toch iets anders tegen Brutalisme en tegen het gebruik van beton aan.
Simon Phipps – Finding Brutalism – Een fotografische zoektocht naar naoorlogse Britse architectuur.

brutalisme

Holly’s stempelkunst dd 3 november 2017, met veel blauwe en rode stempelinkt en abstracte rechthoekige stempels, een plusje en een witte ovaal.

stempelkunst 3 november

O’Steam is de naam van de nieuwe band van de Belgische accordeonist en multi-instrumentalist Fabian Beghin, die al eerder bewees op een avontuurlijke manier jazz, folk en wereldmuziek met elkaar te kunnen combineren tot een energiek, spannend geheel. Met deze nieuwe band pakt hij Keltische muziek bij de kop, en die wordt op een volstrekt unieke manier afgestoft en opgepept.
O’Steam – Electric Folk Ballroom

vrijdag 3 november

The Remote Viewers is mijn favoriete saxofoonband. Het is altijd weer afwachten met welke bezetting de Britten op hun volgende album aan komen zetten, maar elk album is weer een bijzondere gebeurtenis, en ik krijg altijd een onverwoestbaar goed humeur van hun muziek. Dit keer presenteren ze zich als trio, tenorsaxofonist David Petts, sopraansaxofonist Adrian Northover en bassist John Edwards, maar dat maakt de muziek er niet minder energiek of minder spannend van.
The Remote Viewers – Last Man in Europe.

the remote viewers

Japanse architecten werken op een geheel andere manier dan westerse architecten. Olivier Meystre raakte daardoor gefascineerd en maakte een boek met de tekeningen en modellen van de belangrijkste Japanse architecten van de afgelopen twintig jaar, en dat is inderdaad een intrigerend boek geworden, waarbij je ziet dat je ook op een geheel andere manier architectuurprojecten kunt benaderen dan wij hier gewend zijn.
Pictures of the Floating Microcosmos – New Representations of Japanese Architecture.

pictures of the floating microcosmos

Holly’s stempelkunst dd 2 november 2017, met een panter in een verder redelijk impressionistisch ogende stempelgrafiek, in vrij veel kleuren plus wit. Ook de stempel van de panter heb ik overigens zelf uit een plastic gum van de HEMA gesneden.

panterstempel

donderdag 2 november

Gerard van Maasakkers is wereldberoemd in Brabant en onder collega-singer/songwriters, maar nog veel te onbekend onder het grote publiek buiten Brabant. Als jij Van Maasakkers ook nog niet kende kun je daar nu verandering in brengen, want er is zojuist een magnifiek boxje verschenen met drie cd’s waarin je een mooi overzicht vindt van zijn hele muzikale loopbaan. Er zit geen zwak moment tussen, kan ik je verzekeren.
Gerard van Maasakkers – 40 jaar liedjes.

gerard van maasakkers

Holly’s stempelkunst dd 1 november 2017, opgebouwd uit heel veel laagjes dit keer, en bij hoge uitzondering heb ik hier op het laatst ook met gewone witte inkt gestempeld, over een donker blauw vlak heen. Een soort van wit raampje in de nacht.

stempelen met een wit raampje