Ruim dertig jaar geleden, in 1987, speelden Frank Nielander en Michiel Braam als duo op hun conservatorium eindexamen. Zeven jaar later namen ze met zijn tweeën als Penguins in the Desert een aantal jazz-standards op, die ze op hun unieke, verfrissende manier door de mangel haalden. En toen werd het stil rond dit duo, want Braam en Nielander gingen hun eigen weg. Tut ze vierentwintig jaar later opnieuw de geest kregen en als Penguins Too aan de slag gingen met Crime, oftewel de soundtracks bij verschillende misdaadfilms. Ze schreven er zelf nog een paar kleine stukjes soundtrack bij en het resultaat is subliem.

Nielander speelt altsaxofoon, tenorsax en viool, Michiel Braam piano, en beide zijn eigenzinnige musici waarvoor je als luisteraar wel even op het puntje van je stoel moet gaan zitten, want ze maken de muziek spannend en onvoorspelbaar, en net als je denkt dat de zaak uit de bocht gaat vliegen valt alles op een verbazingwekkende manier toch weer netjes in balans. De composities van Ellington (Anotomy of a Murder), Morricone (La Piovra) of David Shrine (The Taking of Pelham One Two Three) zijn soms nauwelijks herkenbaar, maar toch maakt dat het juist geweldig om naar de intrpretaties van deze twee duivelskunstenaars te luisteren. Subliem!

  • Penguins Too – Frank Nielander & Michiel Braam – Crime – braam

Luister hier naar een paar fragmenten:

penguins too - crime one     
penguins too - main title - the taking of pelham one two three     
penguins too - anatomy of a murder