Er is iets eigenaardigs aan de hand als het om romanschrijvers gaat. Er is de erkende Grote Literatuur met boeken die altijd in druk zijn, maar schrijvers die nooit die Stempel van Universele Goedkeuring hebben gekregen zijn eigenlijk vrijwel onzichtbaar geworden. De Engelse schrijfster Margery Sharp is een goed voorbeeld. Je kunt haar boeken vinden in elke bibliotheek over de hele wereld, en het is dan meteen duidelijk dat ze ook veel gelezen wordt. Dat kun je aan de boeken duidelijk zien, maar er is geen boek van haar in de boekhandel verkrijgbaar op dit moment. We moeten daarbij een uitzondering maken voor haar kinderboeken, met name de Miss Biancaserie, die dankzij de twee tekenfilms die Disney gemaakt heeft naar aanleiding van die boeken, (onder de naam The Rescuers, oftewel de Reddertjes) nog steeds verkrijgbaar zijn.Een Amerikaanse vriendin zei dat ze misschien beter detectives had kunnen schrijven. De kans zou dan heel groot zijn dat ze nu nog steeds bekend en in druk zou zijn. Maar Margery Sharp schreef lichte, humoristische boeken, in het prachtigste Engels dat je maar kunt bedenken. Door de lichte toon en de humor lijken het boeken zonder veel diepgang, maar dat is een enorm misverstand.

Haar hoofdpersonen zijn meestal niet zulke hele mooie vrouwen met een uitdrukkelijk eigen karakter. Ze worden, als eigenlijk ook alle andere personages, met veel liefde neergezet. Je gaat van haar romanfiguren houden. Denk nu niet dat haar boeken te knus of te zoet zijn. Je moet wel regelmatig glimlachen om de prachtige formuleringen, en haar boeken voelen vaak aan als een warm bad, maar dat betekent zeker niet dat je te maken hebt met boeken op streekromanniveau.

Tijd voor een citaat van Margaret Greaves in het boek ‘Children’s Writers’:
“Only a child who reads well can fully enjoy these books, for their subtlest appeal is that of language itself, a delight in words and the rhythm of words for their own sake. These are books for the connoisseur, and blessedly have no design at all upon the reader except that of entertainment.”
Eigenlijk geldt dat voor al haar romans: het zijn boeken voor fijnproevers. Je moet gevoel hebben voor de nuances van taal, om ze optimaal te kunnen waarderen. We hebben in de linkerkolom wat beginzinnen voor je op een rijtje gezet om een kleine indruk te geven van haar taalgebruik. Ik ben het alleen niet eens met de laatste zin van het citaat, want ik vind dat wel degelijk de nodige diepgang in haar boeken zit. Alleen zit die verborgen onder de oppervlakte. Boeken voor goede lezers dus inderdaad.

Waar kun je het beste beginnen?
De drie “Martha”-boeken zijn absolute aanraders. In het eerste deel, “The eye of love” maken we kennis met Martha als kind, dat om zich heen kijkt met het “oog der liefde” en alles wat ze ziet probeert te tekenen. In hetzelfde boek speelt een onwaarschijnlijk liefdesverhaal tussen twee op het oog onaantrekkelijke mensen die elkaar ook alleen met het oog der liefde bekijken. En als lezer ga je dat ook doen, en je gaat echt van de onwaarschijnlijke romanfiguren houden.
In “Martha in Paris” is Martha als jong kunstenares in Parijs, raakt ze per ongeluk (na één impulsieve avond) zwanger en laat ze haar baby bij de vader achter. “Martha, Eric and George” brengt moeder, vader en zoon samen in, opnieuw, een tamelijk onconventionele roman. Het is verbazingwekkend dat deze boeken niet als feministische hoogtepunten door de toenmalige feministische beweging zijn geannexeerd. Maar dat geldt voor meer van haar boeken, want de heldinnen zijn altijd vrij eigenwijs en met een meer dan gemiddeld karakter.

Verder schreef Margery Sharp heel veel fantastische korte verhalen, waarvan maar een zeer klein aantal gebundeld is in “The lost Chapel Picnic & other stories”.  Een complete verzameling van al haar korte verhalen is de droom van elke Sharp-fan.

Dus: op naar de bibliotheek. Of zoek ze tweedehands en probeer een van haar boeken. Ze zijn allemaal goed. Ik heb er zelf Engels mee leren lezen. Dat wil zeggen: ik vond Engels best een aardige taal, totdat ik mijn eerste Sharp las. Toen zag ik dat Engels een taal is om van te houden.

Tenslotte een overzicht van haar romans in chronologische volgorde. Vanaf The Nutmeg Tree zijn ze echt heel goed.

 

Rhododrendron Pie
Fanfare for Tin Trumpets1932
The Nymph and The Nobleman1932
The Flowering Thorn1934
Sophy Cassmajor1934
Four Gardens1935
The Nutmeg Tree1937
Harlequin House1939
The Stone of Chastity1940
Three Companion Pieces1941
Cluny Brown1944
Britannia Mews1946
The Foolish Gentlewoman1948
Lise Lillywhite1951
The Gipsy in the Parlour1954
The Eye of Love1957
Something Light1960
Martha in Paris1962
Martha, Eric and George1964
The Sun in Scorpio1965
In Pious Memory1967
Rosa1970
The Innocents1972
The Lost Chapel Picnic and Other Stories 1973
The Faithful Servants1975
 Summer Visits1977