Mathilde is een onopvallende oude dame in een gele regenjas, die met haar Dalmatiër nauwelijks opvalt, maar schijn bedriegt, want Mathilde is een koelbloedige huurmoordenares, en zoals we in flashbacks in dit verhaal zien, was ze, toen ze als jonge meid in het verzet zat al een verbijsterende psychopaat die haar mannelijke collega’s met stomme verbazing kon slaan.

Mathilde wordt echter wat slordig, en haar opdrachtgever, die ze al uit de tijd van het verzet kent, spreekt haar daar op aan, maar de oude dame is tamelijk eigenwijs en ook een beetje aan het dementeren, lijkt het wel, want ze maakt vreemde fouten.

Zo wordt er een hele reeks moorden in gang gezet, eerst van mensen waarvan ze denkt dat ze er een opdracht voor gekregen heeft (waarbij er minstens één onschuldig slachtoffer valt), en daarna  van mensen die Mathilde ervan verdenkt dat ze haar dwars zitten omdat haar opdrachtgever haar uit de weg wil ruimen (waar ze overigens gelijk in heeft).

Een strip vol zwarte humor, maar zeker niet geschikt voor lezers met tere zieltjes, want het gaat er regelmatig nogal bloederig aan toe. Kijk maar eens hoe het eerste slachtoffer afgemaakt wordt, dan heb je al wel een idee. Ook de scene uit het verzet als Mathilde zegt “Laat mij maar even” zal je waarschijnlijk wel even bijblijven, al blijft het daar vooral bij suggestie.

We volgen in dit verhaal niet alleen Mathilde en haar opdrachtgever maar ook de poltie-inspecteurs die haar proberen te vinden, en we duiken ook in hun leven, wat de strip extra diepte geeft.

Na de vele eerdere verstrippingen van zijn werk was Lemaitre er inmiddels blijkbaar van overtuigd dat de strip een prima medium is voor zijn romans, dus nu schreef hij zelf het scenario voor deze strip naar zijn eerste roman, die hij feitelijk bijna herschreef om er een strip van te maken. Daar is hij buitengewoon goed in geslaagd. Mede dankzij de geweldige tekeningen van Dominique Monféry.

• Lemaitre en Monféry – Het Serpent – Standaard Uitgeverij – hardcover – 128pp – € 25,99