In 1935 vestigde generaal Metaxas in Griekenland een dictatuur en voerde meteen ook censuur in. Die ging behoorlijk ver, zeker ook voor iedereen die muziek maakte, want alle liederen waarin oosterse toonladders voorkwamen werden verboden, en dat betekende dat er geen rebetika meer gezongen mocht worden. Muziekinstrumenten werden vernield, de vingers van muzikanten die bleven spelen werden door de politie gebroken, en de muzikanten hadden eigenlijk maar één keuze – andere muziek op andere instrumenten gaan spelen.

Rébétissa is het verhaal van Katina, de eigenaresse van een café waar muzikanten uit Rébétiko en hun twee zangeressen (twee halfzussen), Béba en Marika, altijd welkom zijn. Het verhaal is een verhaal over passie, over liefde, over identiteit en over de macht van een dictatuur die zomaar een hele muzikale cultuur kan wegvagen.

Tussen neus en lippen door krijg je nog wat meer problematiek mee, want als een paar muzikanten en een van de zangeressen naar Amerika willen gaan blijkt dat ze daar niet heen kunnen als ze een strafblad hebben, en als ze ook maar één keer rebetika hebben gezongen hebben ze al een strafblad. Ziedaar een fraaie Catch-22-situatie.

Een deel van het verhaal is gebaseerd op de memoires van Markos Vamvakaris, die een centrale rol speelt in het boek, dus je kunt er van uitgaan dat dit zeker geen fictief verhaal is wat je hier te lezen krijgt. De scene bij de dictator heeft dan weliswaar vermoedelijk niet echt plaatsgevonden, maar was waarschijnlijk een sterk verhaal om de vrienden op te vrolijken.

Achterin het boek geeft Prudhomme een lijst van zijn favoriete rebeitka, het is een aanrader om die als soundtrack te gebruiken bij het lezen van dit indrukwekkende boek.

• David Prudhomme = Rébétissa (het tegengif) – Concerto Books – 112pp hardcover – € 26,95