‘Ik kon vannacht niet slapen. Toen ben ik maar opgestaan en heb ik een brief aan mijn vader geschreven. Daarna ben ik weer terug in bed gekropen en realiseerde ik me ineens dat ik eigenlijk helemaal niet zoveel kennis over hermafrodieten heb. Ja, dat het om tweeslachtigheid gaat, maar hoe het precies zit weet ik eigenlijk niet’, zegt ze, als ze samen met Herman en Petra aan de ontbijttafel zit. Herman’s partner is al op de visafslag om inkopen voor het restaurant te doen, een taak die Herman meestal op zich neemt, maar die zijn partner vanwege het bezoek van Herman’s zus heeft overgenomen.

‘Ik kan je wel in contact brengen met een biologe van Ecomare’, stelt Herman voor. ‘Graag’, zegt ze, ‘liefst zo snel mogelijk’. ‘Ja luister, ik wil wel eerst even ontbijten hoor’, zegt Petra met een grijns. ‘Nou voor deze keer dan’, zegt ze terwijl ze Herman een knipoog geeft. ‘Nee’, zegt Herman, ‘dat kan nog helemaal niet’, om na een korte pauze verder te gaan met, ‘we moeten eerst even koffie zetten, want een ontbijt zonder koffie is geen ontbijt, vind ik’. ‘Die humor van jullie is soms wel vermoeiend hoor’, meent Petra. ‘Ja, maar van de manier waarop wij ontbijten krijg je vanzelf weer energie’, zegt Herman terwijl hij brood, boter, jam, gekookte eitjes, zalmsalade, kaas en tomaten op tafel zet. Vervolgens zet hij een grote kan versgeperst sinaasappelsap klaar. Dan zet hij het koffiezetapparaat aan. ‘Na het ontbijt zal ik kijken of Olga thuis is’, belooft hij.

‘Tja’, zegt Olga, ‘bij mensen wordt niet meer over hermafroditisme gesproken tegenwoordig. 

Dat is echt een term die alleen nog maar voor dieren en planten wordt gebruikt. Hermafrodiete mensen worden tegenwoordig intersekse personen genoemd’. Ze pauzeert even. ‘Hoewel er ook weer mensen zijn die hermafrodiet als geuzennaam gebruiken.’ Ze krabt even aan haar slaap. ‘Weet je, bij planten is het vrij gewoon. Alle zelfbestuivers zijn per definitie hermafrodiet. En veel planten kunnen zowel mannelijk, vrouwelijk als dubbelslachtig zijn. Hennep bijvoorbeeld is meestal mannelijk of vrouwelijk, maar soms zit daar ineens een tweeslachtig exemplaar tussen. Ik heb trouwens nog nooit gehoord dat er mensen waren die dat principieel afkeurden. Wel de hennep, maar niet de tweeslachtigheid’. 

‘Hoe zeldzaam is het?’, vraagt ze. ‘Dat ligt eraan over welk dier je het hebt’, antwoordt Olga. ‘Bij slakken is tweeslachtigheid de norm. En wat bij slakken helemaal bijzonder is, is dat ze zichzelf kunnen bevruchten. Dat zal een menselijke hermafrodiet niet lukken’. ‘Waarom niet?’, vraagt Petra. ‘Omdat die meestal niet vruchtbaar zijn’, zegt Olga. ‘Goed, maar hoevaak komt het dan bij mensen voor’, wil Herman weten. ‘Bij ongeveer 17 op de 1000 mensen. Dat zijn in Nederland alleen al ongeveer 340.000 intersekse personen’, schat Olga. ‘Dat is een middelgrote stad vol’, zegt ze vol verbazing.

‘Er zijn wel veel variaties. Soms kun je het aan de buitenkant zien, maar soms is het ook onzichtbaar. Sommige mensen komen er zelfs pas in hun puberteit achter dat ze intersekse zijn. Zo kunnen eierstokken en teelballen onzichtbaar aanwezig zijn en is het zelfs mogelijk dat iemand die er als een man uitziet een interne baarmoeder heeft’. ‘Dan kan die dus zwanger worden’, zegt ze verbaasd. ‘Nee’, zegt Olga, ‘dat kan niet, al was het maar omdat die man geen vagina heeft en er dus geen ingang is waardoor het zaad bij die baarmoeder kan komen’.

‘Ik moet ineens denken aan die film met Arnold Schwarzenegger waarin hij zwanger werd’, grinnikt Petra, ‘dat zou dus eigenlijk best wel kunnen, met wat kunst- en vliegwerk’. ‘Alleen als er ook werkende eierstokken aanwezig zijn’, zegt Olga, ‘en die kans is wel heel erg klein. Maar ja, je weet het nooit. Er zijn bijvoorbeeld ook vrouwen die twee werkende baarmoeders hebben. Soms komt het voor dat zo’n vrouw zwanger is in de ene baarmoeder en niet in de andere, waardoor ze in die baarmoeder nog gewoon menstrueert. Dan heeft ze niet altijd door dat ze zwanger is’. ‘Wow!’, zegt Herman, ‘dat is dus eigenlijk een dubbele vrouw’.

‘Maar hoe kan dat eigenlijk allemaal?’, roept ze verbaasd uit. ‘Dat heeft te maken met hoe de foetus zich ontwikkelt’, legt Olga uit. ‘Elke foetus begint als vrouw’. ‘Ja hoor’, zegt Herman, ‘dat zal wel. Kom op Olga, je kunt me nog meer vertellen. Iedereen weet toch dat de vrouw uit de rib van een man gemaakt is!’. Hij grijnst. ‘Volgens sommige Godsdiensten begon Adam zijn leven als hermafrodiet en werd hij door God in twee personen gesplitst. Volgens Plato zijn er zelfs drie geslachten; mannen, vrouwen en hermafrodieten. En ik meen dat de oude Grieken ervan uitgingen dat de mens in eerste instantie tweeslachtig was en met de ruggen aan elkaar vastzaten totdat een vriendelijke God hen in tweeën hakte zodat ze elkaar aan konden kijken’, doet Petra een duit in het zakje. ‘Nou, noem dat maar een vriendelijke God’, moppert Herman.

‘Waarom denk je dat mannen tepels hebben?’, vraagt Olga aan Herman. ‘Ik heb geen idee’, zegt hij. ‘Ze kunnen er geen melk mee geven, en toch zitten die tepels er’. ‘Ja, nou en?’. ‘Die zitten er omdat iedere foetus, als er niets gebeurt, uitgroeit tot een vrouw’, zegt Olga stellig. ‘Je weet, neem ik aan, dat een maagdelijke bevruchting bij sommige diersoorten mogelijk is. Laatst was er nog een haai die in gevangenschap, zonder met een mannetje in aanraking te zijn gekomen, zwanger werd. Een maagdelijke bevruchting. Het kind dat uit zo’n maagdelijke bevruchting geboren wordt is altijd een vrouwtje, nooit een mannetje. Als Maria echt maagdelijk was bevrucht dan zou Jezus Christus een vrouw geweest moeten zijn. Zonder mannelijk zaad kan een foetus simpelweg niet uitgroeien tot een mannelijk wezen. Dat geeft al aan dat een foetus zonder dat er hormonen en chromosomen zijn die tot verandering aanzetten, altijd tot een vrouwelijk wezen uitgroeit. Maar soms gaat dat niet helemaal goed. Dan zetten chromosomen en hormonen de foetus aan om zich tot mannetje te ontwikkelen, maar stopt die ontwikkeling na een tijdje weer en ontwikkelt de foetus zich alsnog tot een vrouwtje. Als dat gebeurt in de periode waarin normaliter een baarmoeder gevormd wordt, dan wordt er een meisje zonder baarmoeder geboren. Dat verklaart ook hoe het kan dat een man een interne baarmoeder kan hebben. Tijdens de periode dat een baarmoeder werd ontwikkeld, was de foetus op weg vrouw te worden’. ‘Jezus’, zucht Herman. ‘Denk je dat die ook een baarmoeder had?’, vraagt zijn zus, met een lichte grijns op haar gezicht..

‘Dus eigenlijk zijn vrouwen de norm en zijn mannen gewoon variaties op de vrouw’, merkt Petra op. ‘Dat klopt eigenlijk wel’, zegt Olga, ‘ik denk dan ook dat mannen jaloers zijn op vrouwen en niet andersom. En dat ze daarom vrouwen als minderwaardig menen te moeten beschouwen. Ik bedoel, ze moeten toch weten dat het vrouwen zijn die de basis van het leven zijn. Ze zijn allemaal in een vrouw ontstaan en uit een vrouw geboren. Waarom die idioot van een Freud het dan ook had over penisnijd bij vrouwen, is mij een raadsel. Alsof wij jaloers zouden zijn op zo’n uit de kluiten gewassen clitoris. Kom op zeg. Nee, mannen lijden aan baarmoedernijd. Ze zijn jaloers op vrouwen omdat ze weten dat ze onmogelijk zonder vrouwen kunnen bestaan’. ‘Ah, daar spreekt de feministe’, zegt Herman.

‘Ja, en terecht’, zegt Petra, ‘per slot van rekening komt ongeslachtelijke voortplanting in de natuur voor, dus stel je voor dat er ook bij mensen vrouwen geboren worden die daadwerkelijk in staat zouden zijn zich ongeslachtelijk voort te planten. En stel vervolgens dat alle mannen, door al dat vergif dat ze in het milieu hebben gestort, onvruchtbaar zouden worden, dan zouden er op een gegeven moment alleen nog maar vrouwelijke mensen geboren worden’.

‘Ja, maar stel dat alle mannen juist bijzonder vruchtbaar zouden worden en dat uit hun zaad alleen nog maar mannelijke mensen geboren zouden worden..’, en hier stokt Herman, alsof hij zich nu pas realiseert wat de consequentie zou zijn. ‘Dan zou de mensheid wel heel snel uitsterven, denk je niet?’, vult Petra hem met een lachje aan.

‘Misschien zou het het beste zijn als alle mensen vanaf nu als hermafrodiet geboren zouden worden’, zegt ze, met een stelligheid die de anderen verbaast. ‘dat we net zoals slakken allemaal tweeslachtig zouden zijn. Dan zou het met dat verdomde seksisme ook meteen afgelopen zijn.’ Heel even is het stil. Dan grinnikt Olga. ‘Dan zou ons seksleven er ook heel wat op vooruit gaan’, merkt ze op. ‘Hoezo?’, vraagt Herman.

‘Als twee slakken samen seks hebben, dan zijn ze vaak tussen de vier en acht uur bezig. Stel je dat even voor. Die slakken zijn bijna seks. Ze kronkelen om elkaar heen, delen slijm uit, vermengen zich bijna met elkaar. Ze gaan in die uren helemaal in elkaar op. Bijna alsof ze één organisme zijn. Daarbij vergeleken is de seks die wij als mensen hebben maar armoedig gedoe’. 

Ze zucht. ‘Ik geloof dat ik blij begin te worden dat ik als hermafrodiet geboren ben’, zegt ze.

Er valt een stilte.

‘Wel jammer dat ik niet als slak geboren ben’, zegt ze plots met een grijns, ‘dat zou helemaal gaaf zijn geweest’. ‘Ik ben blij dat dat niet zo is’, zegt Petra, ‘dan had ik je moeten missen’. ‘Niet als jij ook als slak geboren zou zijn’, merkt ze op. ‘Nou moet je stoppen’, zegt Petra, ‘ik wordt helemaal geil van dat idee’.

Later op die middag liggen ze op een beschutte plek in een duinpan. Er is niemand die hen ziet. Hooguit een overscherende zeemeeuw. Een zacht briesje streelt hun naakte lichamen. Het is alsof hun lichamen zich tot één geheel smeden. Alsof ze twee slakken zijn, wiens lichamen zich om elkaar heen kronkelen.