Een compositie in zwart, blauw, rood, wit en wat mengkleuren. Het gaat me feitelijk niet om de kleur van het schilderij, maar om het effect, het spel met het perspectief en de dieptewerking. Ik voeg er dan graag nog een ruw randje aan toe en laat het toeval tot op zeker hoogte een kleine rol meespelen, zodat het voor mezelf wat spannender wordt. Dat is hier ook het geval. Ook dit is weer een variatie op een thema, ritmisch opgezet, als in de jazz.

Ik heb dit schilderij met acrylverf geschilderd op een plaatje masonyt van 53,5 x 34,5 centimeter.

Dit is er ook weer eentje die je echt van een afstand moet bekijken, want dan werkt de kracht van suggestie het beste.  En je moet bij deze ook echt even wat langer kijken, want hij zit toch net even wat geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken.

Ik laat je hier voor de verandering bijna de hele geschiedenis van dit schilderij zien, zodat je kunt zien hoe het verandert elke keer als er weer een laagje wordt aangebracht. Soms verdwijnt er dan een geweldig schilderij voor altijd, soms verbeter ik ook echt, maar het is voor mij altijd het proces dat het schilderen interessant en spannend maakt, en dat wou ik je ook een keer laten zien. Je ziet hem voor deze ene keer wel alleen maar liggend, vanuit één hoek.

Holly Moors, februari 2026

De galerie werkt als volgt:
Klik op een schilderij en het komt groot in beeld, klik je dan rechts dan ga je door naar het volgende plaatje, klik je links dan ga je terug, klik je naast het plaatje, dan kom je weer hier.

• meer schilderijen van Holly Moors