De zwarte tuin is de titel van een reeks schilderijen die Günther Wizemann in tien jaar tijd, tussen 2003 en 2013, creëerde. Het is een buitengewoon indrukwekkende, soms bijna adembenemend mooie reeks schilderijen, die je eigenlijk “in het echt” moet zien om ze ten volle te kunnen waarderen, want Wizemann heeft een serie glanzende, glimmend zwarte schilderijen gemaakt waar je in eerste instantie vooral jezelf in gereflecteerd ziet en de omgeving. Je moet er op een bepaalde manier voor gaan staan om het schilderij, en de lagen waaruit het is opgebouwd, pas echt goed te kunnen zien.

Wat dat betreft wordt het ons gemakkelijk gemaakt in het boek dat gemaakt is om De Zwarte Tuin te presenteren en in zijn context te plaatsen, want in de reproducties zie je meteen wat de kracht van die schilderijen is. Zwart mag dan in onze westerse cultuur voor somber en negatief staan, bij Wizemann hou je je adem in, en is er van negativiteit geen sprake. Wel van melancholie misschien, en van diepgang, maar vooral ook van stilte en rust.

Het zijn schilderijen om bij stil te staan, schilderijen waar je de lange ontstaansgeschiedenis op een mooie manier aan af kunt zien – ze ademen een zekere geschiedenis uit, een gelaagdheid die uitnodigt tot contemplatie. Het is kunst die raakt, waar je stil van wordt. Zeldzaam en heel bijzonder.

Er staan in het boek ook een paar essays die het werk proberen te verklaren en in een context te plaatsen, maar eerlijk gezegd moet je die pas gaan lezen als je eerst de schilderijen bekeken hebt, en ze hebt ondergaan. Want dit is werk dat je gewoon tot je door moet laten dringen, en soms is het dan voldoende als het je de adem beneemt en je alleen maar kunt uitbrengen dat het toch wel héél erg mooi is.

• Günther Wizemann – Der Schwarzer Garten – The Black Garden – Scheidegger & Spiess – ISBN 9783858815507
• Bestel het boek hier bij een bekende webwinkel:  De Zwarte Tuin

Kirschblütenfest am Biwassee (de zwarte tuin), 2004, olieverf en kunsthars op linnen, 100 x 50 cm