Corrina Rose Logston is een bluegrass fiddler die heel goed naar de grote meesters op dat gebied geluisterd heeft, maar die al op jonge leeftijd niet alleen zelf de virtuositeit van die meesters in haar vingers blijkt te hebben, maar ook de vernieuwingsdrang die bij bluegrass hoort. Wat dat betreft doet deze muzieksoort wel wat aan jazz denken – er wordt veel geïmproviseerd, er wordt ontzettend goed naar elkaar geluisterd, en ze proberen het steeds spannend en net even anders te maken.

Logston speelt op Bluegrass Fiddler, het album dat ze opnam voor Patuxent, niet alleen een aantal klassiekers en traditionals op, maar ze schreef zelf ook twee nummers die er uitspringen als sublieme nummers die ook wel eens klassiekers zouden kunnen worden, Sandridge en Honeycat Hornpipe. Maar ook de oude, bekende nummers weet ze iets ondefinieerbaar nieuws mee te geven, dat meer is dan alleen haar passie en energie. Ze blijkt bovendien goed te kunnen zingen, en ze heeft een meer dan voortreffelijke band om zich heen staan, en dan staat zo’n bluegrass fiddler wel even echt te stralen. Een heerlijk plaatje, waar ik een onweerstaanbaar goed humeur van kreeg.

Luister hier naar een paar fragmenten: