Chuck Johnson is een Californische pedalsteel-gitaarspeler die met dat instrument muziek maakt die je meditatief zou kunnen noemen, omdat hij op het eerste gehoor aangenaam voort lijkt te kabbelen. Toch is er net even wat meer aan de hand hier, want Johnsons maakt soundscapes die wel degelijk spannend zijn en waar meer in gebeurt dan je je eerst realiseert. Al snel ga je beter luisteren, en dan ben je ook al vlot daarna verkocht.

Hij noemt The Cinder Grove zelf een suite van requiems voor verdwenen plaatsen, en dan moet je vooral denken aan de branden die Californië de laatste tijd geteisterd hebben en die onder meer een deel van de redwood wouden hebben vernield.

Johnson zet naast zijn pedal steel ook synthesizers in en een Yamaha elektronisch orgel en hij laat een paar keer een strijkkwartet meespelen.

Het resultaat is onnavolgbaar, en muziek die moeilijk te categoriseren valt – het is eigenlijk een combinatie van minimal music, modern klassiek, folk, soundscape en experimentele muziek. Aangenaam, meanderend, maar tegelijk spannend en melancholiek. Mooi.

Luister hier naar een paar fragmenten:

chuck johnson - raz de maree     
chuck johnson - constellation     
chuck johnson - the laurel