De Britse gitariste en zangeres Heidi Heidelberg vormt samen met de Columbiaanse fluitspeler Mauricio Valasierra het opmerkelijke duo Bitch ‘n’ Monk. Heidelberg zingt regelmatig als een operazangeres, de ritmes zijn onvoorspelbaar, maar vaak Latijns Amerikaans, en met behulp van elektronica en loopstations breiden ze het geluid van de gitaren en fluiten uit tot er een complete band lijkt te klinken.

Hun album We are peering over kwam al in 2016 uit, en er hebben al heel wat recensenten hun tanden op gebroken, want de muziek van dit duo is niet in een categorie te plaatsen. Jazz, oké, want dat is een behoorlijk ruim begrip, avantgarde wellicht, of wereldfusie gemengd met punk? Weerbarstig, onvoorspelbaar en spannend om naar te luisteren, dat is deze muziek zeker. De twee zijn ook duidelijk aan elkaar gewaagd, Heidelberg met scherp, hoekig gitaarspel, Velasierra met fluitspel dat alle kanten op kan schieten, maar ook de baslijnen mooi aan kan geven.

Je kunt het beste gewoon even een paar fragmenten beluisteren, en ze dan liefst nog even een paar keer beluisteren, dan krijg je een beetje een idee.

Luister hier naar een paar fragmenten:

bitch 'n' monk - mother shipton's wayno     
bitch 'n' monk - 68-69     
bitch 'n' monk - muskox