Op dit dubbelalbum werken dichteres en kunstenares Cecilia Vicuña en muzikant en componist Ricardo Gallo samen met het trio Hombre de Barro, bestaande uit Ernesto “Teto” Ocampo, Urián Sarmiento en Juan Manuel Toro.

Tejiendo Nubes Contra la Muerte (Wolken weven tegen de dood) roept feielijk ons collectieve geweten op om zorg te dragen voor het leven, het water en het milieu, zoals ook tot uiting komt in het gedicht van Cecilia, dat de titel aan het album geeft.

De muziek is collectief en spontaan in het moment ontstaan: Ricardo Gallo op piano en synthesizers, Teto Ocampo op gitaar, fluiten en mondharmonica, en Juan Manuel Toro op cello en fluiten, die allemaal in dialoog treden met Cecilia’s stem terwijl zij haar poëzie laa horen via het uitgesproken woord, gezang, gefluister, ademhaling en stilte.

Cecilia Vicuña is een gerenommeerde Chileense dichteres en beeldend kunstenares die in New York woont. Halverwege de jaren zestig bedacht zij het autonome concept ‘Precarious Art’ om uitdrukking te geven aan wat verdwijnt. Voor deze opname is een selectie gedichten uit haar boek “Cloud Net” gekozen. Het boek behandelt het thema klimaatverandering vanuit een inheems perspectief en dateert uit het einde van de jaren negentig. Al tien jaar lang werkt Cecilia samen met Ricardo Gallo, waarbij ze opnames, liveoptredens, installaties, geluidswerken en video’s creëert die de rijkdom van de voorouderlijke Andes-kennis en de relevantie daarvan in het licht van de huidige milieucrisis tot uitdrukking brengen.

Ricardo Gallo is een Colombiaanse pianist en componist die in New York woont en tevens actief is in de levendige muziekscene van Bogotá, zowel als componist als improvisator. Hij heeft talrijke creatieve projecten ontwikkeld die een brug slaan tussen lokale muziektradities en hedendaagse vormen en media. In Colombia staan de leden van het trio Hombre de Barro bekend om hun uitgebreide en originele muzikale bijdragen. Ernesto „Teto“ Ocampo was begin jaren negentig een centrale figuur in de meest invloedrijke muziek van Colombia, voordat hij een diepgaande zoektocht begon naar onderzoek en reflectie over inheemse muziek en de gemeenschappelijke, holistische en spirituele betekenis daarvan. Urián Sarmiento – percussionist, drummer en musicoloog – reist naar verschillende uithoeken van Colombia, waar hij contact legt met plattelandsmuzikanten die als hoeders van het muzikale erfgoed fungeren. Juan Manuel Toro is een bassist en multi-instrumentalist die onderzoek heeft gedaan naar de muziek van het Inga-volk en andere gemeenschappen in het zuiden van Colombia.

En dat levert een buitengewoon en behoorlijk uniek album op, meeslepend, spannend, ergens tussen jazz en avantgarde in, waarbij niet alleen de stem en de manier van zingen en voordragen van Vicuña diepe indruk maken, maar ook de manier waarop de musici haar ondersteunen Een fabelachtig mooi album!

Luister hier naar een paar fragmenten: