In het Engels heet het instrument hurdy-gurdy, in het Frans vielle alto, en wij noemen het een draailier – het is al eeuwenoud en het geluid dat het voort kan brengen werd wel omschreven als dat van een gigantische zoemende en brommende bij. Valentin Clastrier heeft het instrument omgebouwd zodat het aan zijn eisen voldoet (met onder meer 27 in plaats van zes snaren), en speelt er hedendaagse muziek op, waardoor je ineens muziek hoort die niet alleen aan de middeleeuwen doet denken, maar waar je ook minimal music in terughoort, en bijvoorbeeld ook de experimenten van de grote serieuze componisten van de tweede helft van de twintigste eeuw, als Stockhausen en Lucier.

Op dit titelloze album uit 2013 kun je goed horen hoe Clastrier werkelijk alle mogelijkheden van het instrument weet uit te buiten in dertien composities, waarvan er vier geïmproviseerd zijn, waaronder het verbijsterende Vents Solaires, waarin je de draailier in al zijn voegen kunt horen kraken, en Dialogue.

Geen volkse dansen dus bij Clastrier, maar eerder bijna avantgardistische avonturen, waarbij de machtigste klanktapijten tevoorschijn getoverd worden, de vreemdste ritmes en de spannendste geluiden. Hij krijgt met zijn draailier de vreemdste dingen voor elkaar, want soms denk je kerkklokken te horen, soms een ud, dan diverse blaasintrumenten. Hij speelt soms driestemmig, kan zelfs swingen, heeft ook nog gevoel voor melodie, klinkt de ene keer intiem en dan weer als een compleet uitbundig orkest, en zet je zo voortdurend op een ander been. Onclassificeerbaar, maar wat een heerlijk muzikaal avontuur!

Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.

 

      valentin clastrier - au fond des temps pt 1

      valentin clastrier - vents solaires

      valentin clastrier - gyroturbation

      valentin clastrier - dialogue