Girma Woldemichael begon als tiener in Addis Abeba met klarinet spelen, waarna hij de armoede ontgroeide door een veelgevraagd saxofonist te worden bij de Wabe Shebelle Band, de Ethio Stars en vele van de grootste zangers van Ethiopië in de bloeiperiode van de Ethio-jazz.

Nadat hij in 1991 Ethiopië was ontvlucht bouwde hij een nieuw leven op in Toronto als taxichauffeur, om zijn gezin te onderhouden, terwijl hij bleef optreden in heel Canada, de Verenigde Staten en de rest van de wereld.

Maar pas nu zijn kinderen het huis uit zijn en hij ze niet meer hoeft te onderhouden kan hij zich weer volledig aan de muziek wijden, en hij komt meteen met een solo-album dat verpletterend goed is – dat je denkt: heeft deze gigant al die tijd zitten smeulen en wachten tot het moment eindelijk daar was?

Nafqoté, of My Longing is een verzameling liedjes uit zijn jeugd en hij maakt er met een superieure band achter zich monumentale stukken van, met de nodige melancholie, passie en overtuigingskracht. Machtig mooie muziek kortom, van een saxofonist die we meteen in het rijtje van de allergrootsten kunnen plaatsen. Een bijzonder indrukwekkend album!

Luister hier naarn een paar fragmenten: