REIO, het Rotterdam Electronic Impro Orchestra, is een ensemble met een elektro-akoestische opstelling, dat elementen uit de hedendaagse klassieke muziek van Pierre Boulez, Ligeti, Stockhausen en anderen combineert met jazz-elektronische improvisatie en elementen van filmmuziek en ambient.

Dat levert in dit geval een verrassend subtiel en bij vlagen indrukwekkend ingetogen en intiem album op, terwijl er wel degelijk ook uitbundige momenten tussen zitten, waarbij iedereen voluit gaat. En eerlijk gezegd had ik dat laatste eerder verwacht van een achtkoppige band. Ik was echt aangenaam verrast door juist de stillere passages, waarin ze laten horen hoe geweldig goed ze zijn.

Want juist daar maken ze werkelijk adembenemend mooie muziek. Een album om heel aandachtig te beluisteren, en zeker vaker dan één keer. Een machtig mooie aanrader.

Luister hier naar een paar fragmenten: