Conrad Miller heet eigenlijk Coen Molenaar, en hij heeft als pianist al een behoorlijk indrukwekkende loopbaan achter de rug, onder meer in de band van Jan Akkerman. Mocht je hier, in The New Conrad Miller Trio, rock of stevige muziek verwachten, dan moet ik teleurstellen, want we hebben hier te maken met een klassiek akoestisch jazzpianotrio, dus Coen Molenaar achter de piano, David de Marez Oyens achter de contrabas en Enrique Firpi op drums.

Ik moet bekennen dat ik wel een zwak heb voor dat klassieke pianotrio, zeker als ze echt goed zijn, zoals Ahmad Jamal in zijn topperiode, of zelfs Ramsey Lewis in zijn goede momenten, maar dan moeten er wel aan een paar voorwaarden worden voldaan. Als het alleen maar ontspannen soft-jazz blijft waar je bijna bij in slaap kunt vallen, dan haak ik al snel af. Er moet wel een zekere spanning in zitten, en als dat gecombineerd wordt met een relaxte aanpak, dan ben ik al om. En dat is precies wat de drie heren hier bieden.

Bovendien maken ze het extra spannend door de wat traditionelere jazz en blues te combineren met Zuid-Amerikaanse ritmes en harmonieën. Het levert muziek op die zowel energiek en vrolijk als melancholiek klinkt, en door de onverwachte wisselingen en fraaie verschuivingen blijf je als luisteraar steeds op het puntje van je stoel zitten. Een bijzonder mooi plaatje dus.

Luister hier naar een paar fragmenten:

the new contrad miller trio - blue turtle     
the new contrad miller trio - sounding silence     
the new contrad miller trio - no dancing