Marina Mello is een Braziliaanse harpiste die weliswaar een klassieke opleiding heeft gevolgd, maar die de harp op een onnavolgbare manier benadert, waarbij ze alle mogelijkheden van het instrument uitbuit. De muzikale avonturentocht die dat oplevert kun je mooi volgen op haar debuutalbum, dat verscheen op het onvolprezen Peruviaanse avantgardelabel Buh Records, een label dat begon als een soort archief voor vergeten Zuidamerikaanse avantgardemuziek, maar dat nu steeds meer hedendaagse componisten uit dat continent weet te vinden.

Marina Mello woont en werkt momenteel in het Zwitserse Zurich. De titel van haar debuut, Deságua, verwijst naar het moment dat een rivier de zee in stroomt. Elk stuk kun je beschouwen als een zijrivier die op een andere manier stroomt, wat voor de luisteraar een meeslepende en vooral onverwachte reis oplevert. Van zachte walvis-achrtige geluiden tot knetterende, ontregelende en snoeiharde geluidsprovocaties, waarbij alle grenzen van de harp worden opgezocht.

Persoonlijk ben ik niet echt een liefhebber van de harp, al vind ik dat hij in Zuidamerikaanse muziek onverwacht vaak erg goed opduikt, maar hier zat ik toch echt met open mond te luisteren, want wat deze dame met de harp doet is volstrekt uniek en meer dan fascinerend.

• Marina Mello – Deságua – Buh Records

Luister hier naar een paar fragmenten: