Ik had nog nooit van Arthur Russell gehoord toen ik deze cd kreeg toegespeeld door iemand die dacht dat ik de muziek wel zou kunnen waarderen. In eerste instantie, moet ik toegeven, kwam de muziek niet echt bij me binnen, maar na de tweede luisterbeurt begon de muziek van Russell toch lichtjes onder de huid te kruipen. Soms klinkt het op het eerste gehoor allemaal net een tikkeltje te knullig, maar uiteindelijk wist Russell me te pakken met zijn subtiele en toch wel degelijk gepassioneerde muziek. Russell blijkt een klassiek geschoolde cellist te zijn die zich op de dance-muziek heeft geworpen, met verbazende resultaten. Russell blijkt in 1992 aan Aids te zijn overleden, en dit was het eerste album dat posthuum werd uitgebracht, en als je dat weet wordt de eenzame, wat triestige sfeer die het album uitstraalt begrijpelijk. En als je dan ook nog weet dat het hier om restopnames uit Russell’s privé-archief gaat wordt het album er alleen maar indrukwekkender van. Dit mooie intieme meesterwerkje werd oorspronkelijk uitgebracht in 1994.

  • Arthur Russell – Another Thought – Philips

Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.

 

      arthur russell - keeping up

      arthur russell - me for real