Andrew J Newall is een Schotse singer/songwriter, die na zijn vorige album met nieuwe liedjes het commentaar kreeg dat die liedjes niet representatief waren voor wat hij normaalgesproken live speelt. Daar zitten namelijk altijd behoorlijk wat traditionals tussen en klassiekers, oftewel nummers van anderen die inmiddels door velen ook al als traditionals ervaren worden.

Vandaar Janus, een album met superbekende en soms volledig doodgespeelde nummers als The Water is Wide, maar ook de betere traditionals als Road to Dundee , Raglan Road en John Anderson (waarin de dichter Burns in een paar volzinnen een compleet leven schetst), aangevuld met covers van hedendaagse collega’s van Newall. Newall zelf weet gelukkig toch ook een paar van zijn eigen liedjes er bij in te smokkelen, want die zijn eigenlijk verrassend genoeg soms nog veel beter, zoals de lekker bluesy en humoristische uitsmijter Whisky and Coke.

Newall nodigde de nodige gasten uit, waardoor het een gevarieerd album is geworden. Ik vond niet alle uitvoeringen even geslaagd (The Water is Wide was me te snel en oppervlakkig bijvoorbeeld) maar door de bank genomen is zeker driekwart van dit ruime uur muziek zeer geslaagd te noemen. Een uitstekende zanger die een goede neus heeft voor goede liedjes en zelf ook puike liedjes schrijft en ze vervolgens met mooie arrangementen en sublieme bands uitvoert. Chapeau!

Luister hier naar een paar fragmenten:

andrew j newall - road to dundee     
andrew j newall - raglan toad     
andrew j newall - whisky and coke