De Australiër Hugo Race, die bekend werd als frontman van een postpunkband en gitarist van Nick Cave’s Bad Seeds kwam tijdens de pandemie in Toscane terecht en begon daar zijn beste platen ooit te maken met een aantal Italiaanse topmuzikanten als Gianni Maroccolo (The Vigil) en Michelangelo Russo (100 years). Nu heeft hij wederom een sublieme Italiaanse band samengesteld en als Hugo Race Fatalists hebben ze opnieuw een klein meesterwerkje opgenomen.

Wat relaxter en intiemer dan de vorige twee Italiaanse albums, maar minstens zo spannend en avontuurlijk, met arrangementen en spel waar je eindeloos naar kunt blijven luisteren. Fraaie liedjes, een geweldige band en Race in ware topvorm. Minder somber ook dan die vorige twee albums, maar misschien juist daarom komt de melancholieke ondertoon die overal doorheen klinkt des te beter over. Laat die Race voorlopig maar in Italië blijven!

Beluister hier een paar fragmenten: