António Zambujo is een Portugese liedjesschrijver en zanger die in principe aan zijn gitaar al voldoende heeft om heel laid-back zijn liedjes te brengen, maar op Do Avesso hoor hij niet alleen de band waarmee hij regelmatig op het podium staat – een pianist, een contrabassist en een Portugese gitarist (dat wil zeggen een gitarist die de Portugese gitaar bespeelt), maar ook leden van het Sinfonietta de Lisboa Orchestra, waarvan met name de blazers indruk maken.

De arrangementen en het enthousiasme waarmee er gespeeld wordt maken de liedjes nog beter dan ze al zijn, maar het is vooral de stem van Zambujo en de ontspannen manier van zingen die dit album tot een juweeltje maken – hier hoor je bijna de Portugese JJ Cale, al heb ik het gevoel dat ik Zambujo daarmee te kort doe, want deze man heeft zijn onmiskenbare eigen geluid. Maar dat laid-back bluesgevoel, dat hebben ze wel degelijk gemeen. Een verrukkelijk album, dat alleen maar beter wordt.

Luister hier naar een paar fragmenten:

antónio zambujo - se já náo me queres     
antónio zambujo - arrufo     
antónio zambujo - amor de antigamente