Canzoniere Grecanico Salentino is de meest invloedrijke band uit de hak van de laars van Italië. De band bestaat inmiddels al meer dan vijftig jaar en besloot een album uit te brengen om dat te vieren. Ze grepen terug op hun wortels, maar vergaten daarbij niet alle zijpaden die ze in die halve eeuw hebben bewandeld.

Elf liedjes vertellen het verhaal van vijftig jaar van de langstlopende en meest invloedrijke folkmuziekband in de regio Puglia. Il Mito is het eenentwintigste album van Canzoniere Grecanico Salentino, dat onder leiding staat van Mauro Durante en tegenwoordig bestaat uit Giulio Bianco, Emanuele Licci, Massimiliano Morabito, Giancarlo Paglialunga, Alessia Tondo en Silvia Perrone.

Die huidige bezetting – die ook een prominente rol speelde in de recente internationale successen van de groep – herinterpreteert een aantal liedjes die de artistieke en persoonlijke reis van de groep hebben gemarkeerd. Van het repertoire dat nu deel uitmaakt van het collectieve geheugen (Kali Nifta met Roberto Licci, een symbolische stem van de Griko-cultuur en de vader van Emanuele, Lu rusciu de lu mare met Rossella Pinto, de moeder van Mauro en al meer dan dertig jaar zangeres van de Canzoniere, Fimmene Fimmene en Aremu), tot de liederen die voortkwamen uit de samenwerking tussen Rina en Daniele Durante (Quistione Meridionale, Il Mito), tot de hits van de afgelopen jaren (Beddhu Stanotte, Dumenica Matina, Pizzica di Cosimino, A Mmera a Lecce). Het album sluit af met een geremasterde versie van Taranta, de beroemde compositie van Mauro Durante en pianist Ludovico Einaudi (2015): een brug tussen verleden en toekomst.

Ik moet zeggen dat ik meteen vertrokken ben als ik in het eerste nummer A Mmera a Lecce die stemmen hoor, en dan die arrangementen en dat fenomenale spel. En dan gaat het verder, en elke zangstem raakt je tot diep in je ziel, en elk arrangement is precies goed – de traditie wordt hier springlevend gehouden, laat dat duidelijk zijn, en je kunt horen dat deze band geen spoortje sleet vertoont, integendeel, de energie is sterker dan ooit, lijkt het wel. Fenomenale band, fenomenaal album!

Luister hier naar een paar fragmenten: