Zalzalian Crossings is een bijzonder kruispunt-album, waarbij zangeres en componiste Lamia Yared een uniek ensemble bij elkaar bracht van virtuoze muzikanten: Antonino Anastasia (tamburello, riqq, bendir), Fahrettin Yarkın (daîre, bendir), Nağme Yarkın (Istanbulse kemençe), Nikos Andrikos (lavta, gastzang), Peppe Frana (luit, oud, arrangementen), Savaş Özkök (kanun) en Volkan Ertem (cello).

De muziek heeft zijn wortels in het Ottomaanse Turkse en Arabische klassieke repertoire en staat in dialoog met de Italiaanse Trecento-traditie, en op het kruispunt van Istanbul, Florence en de Mashreq ontvouwt het album zich als een avontuurlijke muzikale reis die vorm krijgt door zowel collectieve als individuele arrangementen.

Zalzalian Crossings brengt muwashshaḥāt, şarkılar en het Trecento-repertoire samen in een modale suite geïnspireerd door de wasla-vorm. Dat klinkt misschien nogal cryptisch voor de niet-ingewijde muziekliefhebber, maar geloof me, het levert ronduit magische, meeslepende muziek op.

De nadruk ligt op zelden uitgevoerde werken uit de muwashshaḥ-traditie van componisten als Omar al-Batch en Ali Darwish, die gecombineerd worden met vroegere bronnen, waaronder Dede Efendi, en opnieuw worden geïnterpreteerd aan de hand van Byzantijnse manuscripttradities en middeleeuws Florentijns repertoire. En vooral die nieuwe interpretatie zorgt ervoor dat deze muziek tijdloos blijft en springlevend blijft. Prachtig, en om eindeloos naar te blijven luisteren.

Luister hier naar een paar fragmenten: