Levent Yildirim is een percussionist extraordinaire, die allerlei verschillende trommels en basinstrumenten van rond de Middellandse Zee tot in de kleinste finesses beheerst. De doholla die hij bespeelt op zijn nieuwe album Doholla Tarang (wat zoveel schijnt te betekenen als “ritmische zinnen”) is een Egyptisch trommel die speciaal voor hem in Egypte door een meester-instrumentenmaker gemaakt is. Het is een instrument dat meestal een ondergeschikte rol krijgt toebedeeld, maar Yildirim haalt de dolholla hier naar voren, en dat is bijzonder. Dat geldt overigens voor alle percussie-instrumenten die hij bespeelt – de percussie en het ritme is bepalend, en de gasten zijn in dit geval echt gasten die meestal met een ondergeschikte rol genoegen moeten nemen.

Dat geldt voor Emre Gültekin, die üctelli, tanbur en ikli saz speelt, en ook voor Vardan Hovanissian op duduk, hoewel die nog even mag schitteren in het magnifieke openingsnummer Mat Hil Da, waar ze met zijn drieën de sterren van de hemel spelen. Yildirim laat horen dat hij werkelijk verbijsterend virtuoos is, (hij speelt niet alleen op de doholla, maar ook op instrumenten met geheimzinnige namen als bhayan, bendir, udu, en ook shakers en cymbalen) en dat hij onvoorstelbaar perfect weet te improviseren en te schuiven met ritmes en dat hij vooral ook merkwaardig mooi melodieus kan trommelen.

Je zit soms werkelijk met open mond te luisteren, terwijl dit toch niet een album is geworden waar alleen drummers en percussionisten kwijlend naar gaan zitten luisteren, al zullen die zonder meer extra enthousiast zijn. Wat Yildirim bijzonder maakt is dat zijn muziek niet blijft steken in ritmische hoogstandjes, maar dat hij er een melancholieke, lyrische laag in weet aan te brengen waardoor de muziek op een geheimzinnige manier meeslepend wordt. Hypnotiserend mooi.

Luister hier naar een paar fragmenten:

levent yildirim - mat hil da     
levent yildirim - doholla tarang     
levent yildirim - le sourire de cigdem     
levent yildirim - requiem for lalezâr