Mehmet Polat is een avontuurlijke ud-speler, die niet alleen prachtige lyrische composities schrijft, maar die ook steeds verschillende gastmusici uitnodigt die weer wat anders toevoegen aan zijn muziek. The Promise is zijn vierde solo-album, en het is met twaalf verschillende en toch samenhangende composities eigenlijk bijna een sublieme totaalcompositie van ruim een uur te noemen.

Met Firefighters, waarmee hij het album opent, hoor je de jazz doorklinken, en in de afsluiter, My cultural womb, ook weer, maar dat stuk is nog veel spannender en inventiever en doet nu al verlangen naar het volgende album, want de muzikale avonturenreis van Polat is nog lang niet afgelopen, dat is wel duidelijk.

In het ruime uur dat dit album duurt kom je muzikaal door Perzië, ruik je aan de flamenco, hoor je een Koerd zingen, is er een vleug rumba te horen, en ondertussen is Polat’s moederland Turkije steeds nadrukkelijk aanwezig. Denk daar dan een jazzy aanpak bij, en een fenomenale band en dan weet je dat je met dit album voorlopig wel even zoet bent, want hoe vaker je deze muziek draait, hoe mooier hij wordt. Het is niet alleen dat de details dan allemaal meer naar voren komen, maar de melancholie die door de hele muziek heen klinkt wordt alleen maar dieper. Prachtig plaatje.

Luister hier naar een paar fragmenten:

mehmet polat - firefighters     
mehmet polat - neterseno     
mehmet polat - my cultural womb