Mélodie Gimard is een Franse pianiste met een klassieke opleiding die in Barcelona woont en werkt, en die een passie voor flamenco koppelt aan klassiek en jazz. Haar composities zijn verbluffend mooi, de musici die ze heeft uitgenodigd zijn Spaans en Cubaans, uit de jazz- en flamencohoek, en ze weet je als luisteraar zonder meer te betoveren.

Dat komt, laten we dat voorop stellen, vooral door haar pianospel, dat kristalhelder en sprankelend is, en tegelijk melancholiek, vrolijk, swingend, doordrenkt van de passie voor flamenco en met de timing en frasering van goede jazz. De accenten laten je elke keer weer opspringen van genot, want hier wordt voor het plezier gespeeld, en met volledige overgave. Denk aan de virtuositeit van een Evgenin Kissin, en dan bij een pianiste die eigen composities speelt waarin ze flamenco, jazz en klassiek naadloos met elkaar verbindt. Ik heb ademloos zitten luisteren en moet constateren dat dit album alleen nog maar beter wordt bij elke draaibeurt, want dit is werkelijk een modern meesterwerk van ongehoorde klasse.

Het album duurt bijna een uur, maar dat is mij nog veel te kort – ik zie al uit naar haar volgende albums. Ge-wel-dig! Een absolute aanrader, maar dat had je al begrepen.

Luister hier naar een paar fragmenten:

mélodie gimard - numen     
mélodie gimard - vida mia     
mélodie gimard - laberinto