meindert talma en the negroes...

meindert talma

talma in het pelstergasthuiskerkje in groningen...

nu geloof ik...

de band neemt de cd op...

Harry Smith was een platenverzamelaar die het beste wat hij op 78 toerenplaten had gevonden bij elkaar zette op een paar langspeelplaten die een inspiratiebron vormden voor een paar generaties muzikanten. Het gaat om Amerikaanse folkmuziek uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw, en de platen zijn inmiddels, verpakt in een mooie doos, ook als cd's verkrijgbaar - Harry Smith's Anthology of American Folk Music. De muziek is rauw en ongepolijst, zowel qua tekst als qua uitvoering. Het zijn liedjes over moord en doodslag, over het gevangenisleven, over armoede en ellende, en er zitten behoorlijk wat extreme gospels tussen.

Meindert Talma werd door de organisator van een Harry Smith Festival, in Paradiso in 2005, gevraagd ook een paar nummers uit de Anthology te bewerken. Dat was tot op dat moment onbekend gebied voor de Friese Groninger, maar toen hij de platen hoorde werd hij meteen geraakt, en in vervolg op dat festival maakte hij een cd met negen nummers die geheel in stijl, maar wel in het Nederlands, liedjes van dood en ellende bevat. Met "geheel in stijl" bedoel ik dat Talma en zijn band The Negroes net zo rauw en ongepolijst als hun voorbeelden proberen te klinken, en dat lukt ze bijzonder goed.

Tijdens het Noorderzonfestival in Groningen werd de hele cd een aantal avonden achter elkaar door de band uitgevoerd in het Pelstergasthuiskerkje, dat precies de juiste sfeer levert voor al die ellende en treurigheid, vooral ook door de prachtige galm. Het is in eerste instantie wel wat merkwaardig om Dry Bones als Dorre Beenderen te horen, en See That My Grave Is Kept Clean werkt zonder meer minder (onbedoeld) op de lachspieren dan Hou Alsjeblieft Mijn Graf Schoon, maar toch is dit wat mij betreft zeker een geslaagd experiment te noemen. Vooral doordat Talma en de zijnen heel mooi dat ongepolijste hebben, dat vol overgave een hartverscheurend lied brengen.

De cd heet (een beetje "tongue in cheek", naar ik vermoed) "Nu Geloof Ik Wat Er In De Bijbel Staat", en die opnames zijn al net zo sterk als het live optreden in Groningen. En ook verkrijgbaar als ouderwetse langspeelplaat op vinyl.

terug naar de startpagina van moors magazine