schaamte en woede... schaamte en woede

De Verschrikkelijke Verdonk heeft in Nederland minder steun dan ze zelf denkt. Zeker na de brand op Schiphol werd duidelijk dat er mensen op onterende wijze worden opgesloten terwijl de enige misdaad die ze begaan hebben hun illegale aanwezigheid in Nederland is. Het is goed dat we ons nog eens heel goed realiseren dat al die asielzoekers, die hier soms al jaren wachten op een beslissing, geen misdadigers of criminelen zijn. Vorige week hoorden we dat een Turks gehandicapt meisje van zes die in het asielzoekerscentrum in Haren woont, in Nederland mag blijven. Dat lijkt goed nieuws tot je hoort dat haar familie, waaronder zusjes van acht en dertien die perfect Nederlands spreken, terug moeten.

De Groninger muzikant Saro Paradiso wou iets doen voor zijn vriend Masoud die na twaalf jaar (!) terug moet naar Iran. Masoud staat symbool voor de Vijftig van Groningen. Het gaat om mensen die tussen de zes en zestien jaar op een beslissing hebben moeten wachten. Als je dat goed tot je door laat dringen realiseer je je misschien nog eens hoe onmenselijk het beleid van deze regering is.

Dankzij Paradiso ligt er nu een cd met nummers van noordelijke bands die allemaal belangeloos mee wilden doen aan deze protestactie. De cd is voor minder dan een tientje te koop, en de opbrengst gaat naar de Werkgroep Vluchtelingen Vrij in Groningen.
De dichter Rutger Kopland schreef een tekst voor het cd-boekje die niets aan duidelijkheid te wensen overlaat. Hiernaast kun je hem lezen.

De cd heet Schaamte en Woede, en als je ook maar een beetje fatsoen in je donder hebt koop je een paar exemplaren. Het is binnenkort Sinterklaas en Kerst, en zo kan de boodschap (dat we het niet allemaal met Verdonk eens zijn) misschien een beetje verspreid worden. Dat je dan ook nog een leuke cd hebt vol jonge noordelijke bands is dan eigenlijk, wat mij betreft, bijzaak.

Schaamte en woede

Ik leef in een land met een grote politieke meerderheid van sociaal-democraten en christen-democraten, dat wil zeggen een politieke meerderheid die garant zou moeten staan voor solidariteit en naastenliefde.
Ik schaam mij diep voor ons land dat deze beginselen met voeten treedt.
Het maakt me woedend dat in ons land geen politieke meerderheid bestaat voor een generaal pardon voor uitgeprocedeerde asielzoekers.
Het is een schande dat ons land het toelaat dat mensen die hier asiel hebben gezocht door ons toedoen jaren en jaren lang hebben moeten leven onder de dreiging van een mogelijke uitwijzing.
We hebben het laten gebeuren dat ze zich met hun gezinnen hebben geworteld in onze samenleving en gingen hopen hun leven hier te kunnen voortzetten. De werkelijkheid is nu dat zij door een kille, harteloze ambtelijke machine naar soms levensgevaarlijke landen worden teruggezonden.
Ik schaam me voor mijn land.
En de politiek verantwoordelijken wekken mijn diepe weerzin en woede.

Prof dr RH van den Hoofdakker, Rutger Kopland

 

terug naar de startpagina van moors magazine