de jongste single van de tien...

tien instrumentale hits

artistiek hoesje voor dave brubeck

de onvolprezen booker t en zijn mg's...

deens gitaarwonder...

 

Instrumentale hits waren vroeger wat gewoner dan nu, heb ik de indruk. Sommige curieuze instrumentals werden onverwachte hits. Vaak gaat het om bands die alleen instrumentals spelen, maar Jonathan Richman en zijn Modern Lovers hadden hun grootste hit met een instrumentaal tussendoortje. We laten er hier wat horen (dat wil zeggen het toegestane fragment van 45 seconden) - zelf word ik vaak vrolijk van dit soort nummers, al is de grens met de Vogeltjesdans soms niet heel ver, en dat vind ik dan weer vreselijk. We balanceren hier dus een beetje op de rand van de wansmaak, maar vooruit - een goed humeur is ook wat waard.

Om te beginnen Herb Alpert met zijn Tijuana Brass, die veel dihoutmuziek maakte, maar die hier, in A Banda, opmerkelijk subtiel binnen komt schuiven met zijn trompet. Dan het Britse Pigbag, die gewoon een mooie blazersriff hebben ontdekt en die daar een mooi aanstekelijk dansnummer mee maakten. We springen dan even terug in de tijd naar een tussendoortje dat Dave Brubeck volgens de overlevering even in een pauze schreef, vandaar de titel Take Five (wat zoveel betekent als "neem vijf minuten pauze").
Dan een echte sixtiesrocker van B Bumble and the Stingers. Het nummer heet Nutrocker.
Van Booker T and the MG's dit keer niet Green Onions, maar het nog veel mooiere Time Is Tight, dat na dit spannende fragment pas echt losbarst. Link Wray is een legendarisch gitarist die een paar onwaarschijnlijke hitjes had met nummers die op zijn zachtst gezegd iets vaags hadden. Veel meer dan wat riffs presenteert hij niet, en toch gebeurt er iets magisch. Dan een uitstapje naar de kolder van Russ Conway, die met Lesson One toch wel even een lekker fel stukje staat te swingen. Jörgen Ingmann was een Deense gitarist die begin jaren zestig een paar instrumentale hits scoorde, waarvan de Drina-Marsch de grootste was. Dan Jonathan Richman and the Modern Lovers die onverwacht scoorden met hun tussendoor-grapje Egyptian Reggae, een opgewekt, onweerstaanbaar deuntje. En dan het nummer dat misschien het dichtst tegen de Vogeltjesdans aanzit, Wheels van de String-a-longs. Maar ik word er wel altijd uitermate vrolijk van.


Je kunt luisteren door op het driehoekje te klikken.

 

terug naar de startpagina van moors magazine