Hervé Bourhis is wat je een fanatieke Beatlesfan zou kunnen noemen. Hij maakte eerder al twee stripboeken over de band en nu is daar Paul of de wederopstanding van James Paul McCartney, waarin Bourhis diens verhaal vertelt vanaf het einde van de Beatles tot 1973, toen Wings, de band van McCartney, eindelijk een beetje succes begon te krijgen. Het einde van de Beatles was voor Paul een ramp, want hij was degene die daar de schuld van kreeg, waardoor de complete pers zich tegen hem keerde. Lennon bleef in de jaren daarna de grote held, ook door zijn extravagantere levensstijl, terwijl McCartney in Schotland op een afgelegen boerderij een simpel familieleven met zijn vrouw en dochtertjes probeerde op te bouwen, na de eerste fikse depressie na het einde van de Beatles. De strip vertelt het verhaal op een meeslepende manier, waardoor je de muziek ook weer gaat draaien en waarderen.
Paul – de wederopstanding van James Paul McCartney (1967.1973)
Holly’s stempelgrafiek nummer 6672 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar als je de moeite neemt om even in de galerie in te zoomen zul je zien dat hij toch niet zo eenvoudig in elkaar zit als je op het eerste gezicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6673 is iets weerbarstiger, maar als je er iets meer tijd en aandacht aan besteed levert je dat ook wat op. Inzoomen is ook hier aan te bevelen, maar vooral omdat je dan wat sneller greep op het totaalbeeld krijgt. Probeer maar.
Op Oger’s wijze heet in het oorspronkelijke Frans “La Cuisine des Ogres”, de Keuken van de Ogers, en dat vind ik persoonlijk een net iets mooiere titel, want de Ogers vinden zelf dat ze als koks een zeer verfijnde keuken hebben gecreëerd, al is het met voor onze begrippen wat opmerkelijke ingrediënten, zoals verse kinderen en een ridder voor in de bouillon. Deze geweldige horrorstrip begint met een groepje weeskinderen die door een lugubere figuur worden opgevist en in een zak worden weggevoerd. Het meisje Wittekop dat net even een emmer water ging halen ziet het gebeuren, roept om hulp en gaat er met een toegesnelde ridder achteraan, maar ook zij worden door Grijnzende Hein in de zak meegenomen naar een markt waar ze verkocht worden aan een Oger, waardoor ze in het beruchte massief Kattentand terechtkomen waar ze voor een feestmaaltijd bedoeld zijn, al zullen de weeskinderen eerst nog wat worden vetgemest. Een geweldige strip, met een aantal buitengewoon verrassende wendingen.
Op Oger’s Wijze – Driedubbel-Dood
Holly’s stempelgrafiek nummer 6670 is een spel van suggestie en bedrog, waarvoor ik opnieuw de stempels die ik uit de rubberen dop heb gesneden als basis heb gebruikt. Een beetje afstand nemen kan geen kwaad, maar inzoomen raad ik je in dit geval zeker ook aan.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6671 – over suggestie gesproken: als je hier eenmaal een verzameling hoeden in hebt gezien kun je er bijna niet meer anders naar kijken, vrees ik, terwijl het toch ook een spel van optische illusies is.
Een Deen en een Duitser vonden elkaar in hun liefde voor een bijna vergeten Duits snaarinstrument, de Waldzither. Ze vormen nu samen een duo en namen met hun gerestaureerde, ruim een eeuw oude instrumenten een pracht van een album op, met oude en nieuwe muziek.
Plønk – Bridge of glass.
Het merkwaardige van de Beach Boys vond ik altijd dat Brian Wilson als het Grote Genie beschouwd werd en dat de rest van de band daarbij volledig over het hoofd gezien werd. Na zijn dood werd dat nog een slag erger, toen werd hij helemaal heilig verklaard. Het is een beetje het Van Gogh-effect, vrees ik – een beetje gekte helpt een hoop. Daarom nu aandacht voor een van die andere Beach Boys, Alan Jardine, jeugdvriend van Brian Wilson, en samen met hem de oprichter van de band. Mijn favoriete Beach Boys-album is Surf’s Up, dat verscheen toen Brian Wilson eigenlijk al uit beeld verdwenen was. Er werden nog drie nummers van hem opgenomen voor het album, maar de rest was van de andere groepsleden, en de interessantste en beste nummers waren van Al Jardine.
Al Jardine – Beach Boy in de schaduw
Holly’s stempelgrafiek nummer 6668 is zowel een spel van optische illusies als een zoekplaatje voor gevorderden waar je onder meer gezellige muisjes in kunt vinden. Neem er rustig de tijd voor, dan ontdek je steeds meer, want je wordt hier als kijker op verschillende manieren op scherp gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6669 is weer gemaakt met behulp van mijn grote verzameling zwarte stempelkussens, die zoals trouwe lezers inmiddels weten de meest bijzondere kleuren opleveren, waardoor ik heel fraaie schaduwen kan creëren.
De drie zusjes Duizendblad volgen we dit keer als ze naar een trouwpartij van een vriendin van hun moeder gaan. die haar om hulp bij de voorbereidingen heeft gevraagd. Haar dochter Aurelie is net zo oud als de zusjes en ze wordt al snel vrienden met Sarah. De zusjes worden ingezet bij de voorbereidingen van de bruiloft, maar ze vinden ook vreemde puzzelstukken met merkwaardige teksten. Ze besluiten in groepjes van twee verder te gaan zoeken om de puzzel compleet te maken, wat de zussen van Sarah, Cassiopeia en Lucy, niet zo’n goed idee vinden, want zo wordt hun trio opgebroken. Een heerlijke feelgoodstrip voor meiden, maar ook een aanrader voor stripliefhebbers van alle leeftijden, want er zitten voldoende grappen in om een volwassen publiek vaak te laten grinniken en de strip is weergaloos mooi getekend.
De zusjes Duizendblad 6 Een villa vol raadsels
Holly’s stempelgrafiek nummer 6666 is er weer een in de afdeling suggestie en bedrog en je mag dit keer echt zelf bepalen waar je naar zit te kijken. Neem er wel even rustig de tijd voor, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6667 is opnieuw een variatie op hetzelfde thema, met ook hier weer de stempel die ik uit de rubberen dop gesneden heb als basis. En ook voor deze geldt dat wat meer tijd en aandacht dan je normaal geeft aan aan beeldscherm wel zinnig is.
Ik heb een absoluut zwak voor alle strips die over de fantasywereld van Aquilon gaan, en zeker voor die over de Orks en Goblins. In het negentiende deel in deze subreeks komt de ork Nerrom zijn volk waarschuwen voor de komst van een kwaadaardige dodenbezweerster en haar ghoullegers. Maar de clanhoofden, die hem weliswaar geloven, zijn eigenwijs en willen liever niet samenwerken, dus gaat hij naar de meest gevreesde van allemaal, waarvan hij vrijwel zeker weet dat die hem niet met open armen zal ontvangen. Alles om zijn volk te redden. Geweldig verhaal, schitterend getekend, absolute aanrader.
Orks & Goblins 19 Nerrom
Holly’s stempelgrafiek nummer 6664 is een spel van suggestie en bedrog, opnieuw gemaakt met de twee stempels die ik heb gesneden uit de rubberen dop die ik laatst op straat vond als basis. Optische illusies, zeker als je een beetje afstand neemt, bepalen wat je ziet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6665 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar ook hier word je als kijker weer voor de gek gehouden. Dat heb je pas door als je wat langer en aandachtiger kijkt.
Dat komt mooi uit aflevering 11 gaat over de kunst van het verhalen vertellen. De elfde aflevering in deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan je er hier elke zondag een kunt verwachten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6661 – van een vriend kreeg ik een leporello in een ongebruikelijk langwerpig formaat van handgeschept Japans papier. Dit is de eerste grafiek die ik er in gemaakt heb.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6662 verandert bij elke kanteling een beetje van karakter, dus loop de galerie rustig en kalm door en laar elke fase even goed op je inwerken. Let ook op de subtiele schaduwen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6663 ziet er misschien wat ongrijpbaar uit, maar dat is gewoon een kwestie van tijd en aandacht. Wat langer kijken, dan valt alles toch nog vrij snel op zijn plek.
De(con)struction is Creation is de titel van een opmerkelijk album. Arlo Bigazzi en Elena M Rosa Lavita zorgden voor de oorspronkelijke muziek waarin je noise, drone, industrial, ambient en wat jazz terug vindt. Dat was al een ontmoeting van twee botsende muzikale geesten. Nu gaven ze een aantal anderen de vrije hand. De tracks werden vernietigd, restructured, deconstructed en reconstructed door acht anderen en het resultaat is ronduit verbluffend – heerlijke pokkeherrie, noemen wij dat hier graag.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6659 is een combinatie van de stempel die ik sneed uit de rubberen dop die ik op straat vond en een stempel die ik speciaal sneed uit een plastic gum van de Hema. De merkwaardige kleuren uit de verschillende zwarte stempelkussens die ik bij het handmatig stempelen gebruik zorgen vervolgens voor de vreemde schaduwen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6660 lijkt misschien wat weerbarstiger, maar er valt veel meer in te ontdekken dan je zou denken. Neem de tijd, en kijk wat aandachtiger. Je zult verbaasd zijn.
Scenarioschrijver en stripmaker Rodolphe weet met zijn strips meestal wel te verrassen. maar in zijn nieuwe reeks Utopie wordt het verhaal wel erg voorspelbaar en gemakzuchtig. Het lijkt wel alsof Rodolphe hier alle cliché’s bij elkaar geveegd heeft van alle mogelijke science fictionverhalen. Verrassend wordt het daardoor nergens, en de ontwikkelingen zijn zo onwaarschijnlijk dat ze ook niet kunnen overtuigen. Te snel door de bocht allemaal en het verhaal is niet half zo ingenieus als we van Rodolpho gewend zijn. Toch is het voor beginners in dit genre ongetwijfeld een goede strip, maar het niveau dat we van deze scenarist gewend zijn wordt hier helaas nergens gehaald.
Utopie – Volume 1
Alleen gitaar en saxofoon, maar wat een rijkdom aan klankwereld weten gitarist Dirk Serries en saxofonist José Lancastre samen op te roepen! Aftastend en fluisterzacht, en dan even later volledig de beuk erin, zonder de controle te verliezen. Samenspel op ongelofelijk hoog niveau. Live improvisaties zijn natuurlijk fantastisch om mee te maken, maar de opnames laten horen dat je als luisteraar blij kunt zijn dat ze vastgelegd zijn, want voordat je deze muziek helemaal ontrafeld hebt en alles volledig op zijn plek gevallen is ben je al snel een paar draaibeurten verder. Een plaatje om te koesteren.
José Lancastre & Dirk Serries – Trompe l’oeuil
Holly’s stempelgrafiek nummer 6658 is een spel van suggestie en bedrog, en heel wat subtieler dan je op het eerste gezicht wellicht zou denken. Kijk er maar eens wat langer en aandachtiger naar, en loop vooral de hele galerie even rustig door.
Blasfamous is een strip die ik wat te lang heb laten liggen, vooral omdat ik dacht dat het over een verwende popdiva zou gaan. Toen ik er eenmaal in begon te lezen werd me al snel duidelijk dat ik me had vergist en dat het hier gaat om een krankzinnig horrorverhaal over een jonge non die zeshonderd jaar geleden uit schuldbesef een contract tekende met een demon. In de loop van het verhaal komen we er achter waarom ze dat deed en dat het eeuwige leven haar diep ongelukkig maakt. De strijd tussen goed en kwaad wordt hier ingewikkelder en interessanter dan ooit in een komische, snoeiharde, verbazingwekkende strip.
Danças Ocultas is een Portugees kwartet dat met vier diatonische accordeons een bijzonder geluid weet te creëren. Dat doen ze al sinds 1989, dus in die zesendertig jaar hebben de vier mannen wel geleerd om intensief samen te spelen. En dat kun je horen. Hun tiende album is een absoluut juweeltje, met muziek die bijna niet te vatten is, en die je dan ook beslist wat vaker moet beluisteren, want dan hoor je pas echt goed hoe ze die vier accordeons samen tot een oneindig hoger plan brengen.
Danças Ocultas – Inspiras
Holly’s stempelgrafiek nummer 6655 is een multi-interpretabel spel van optische illusies, waarin je versteende hoofden kunt zien, stenen poortjes, maar ook andere zaken. De kleuren komen wederom uit verschillende zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6656 – ook deze blauwgrijze kleuren komen uit zwarte stempelkussens, net als het roestbruin. Sinds ik heb ontdekt dat elk zwart stempelkussen een iets andere kleur oplevert, zeker als je hem wat langer gebruikt, blijkt ik nu een buitengewoon interessant palet te hebben verzameld.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6657 – de trouwe kijker zal het misschien opgevallen zijn dat ik nog steeds werk met de stempels die ik sneed uit de rubberen dop die ik op straat vond, en die ik telkens op een andere manier naar mijn hand probeer te zetten.
De fantasystrips die gesitueerd zijn in het universum Aquilon met haar vele verschillende volkeren zijn eigenlijk de fabels en legendes van onze tijd. Goede verhalen die ons een spiegel voorhouden van onze huidige maatschappij, verpakt in een spannend fantasyverhaal vol vreemde volkeren, zoals de Orks en de Goblins, die normaalgesproken op voet van oorlog met elkaar leven, waarbij de kleine groene Orks het laagste op de maatschappelijke ladder van Aquilon staan. Het achttiende deel van de reeks over de Orks en de Goblins vertelt het verhaal van de Meute en de onwaarschijnlijke vriendschap voor het leven tussen de Goblin Moker, de leider van de Meute, en de Ork Beurs, het brein van de bende. Ze zijn met een boot op weg naar het kasteel dat ze gekocht hebben om er na een leven van bloedvergieten als huurlingen rustig te kunnen leven. Maar dan gebeurt er van alles dat de zaken op zijn kop zet. Een verhaal over noodlot, vriendschap, trouw, kracht, gezond verstand en nog heel veel meer. Het verhaal zit geweldig in elkaar en is fantastisch getekend.
Orks & Goblins 18 De Meute
Holly’s stempelgrafiek nummer 6652 – dit is inmiddels al de zeventigste keer op rij dat ik de stempels gebruik die ik sneed uit de rubberen dop die ik een tijdje geleden op straat vond. Ik sneed er een passende stempel bij uit een rubberen gum waardoor er ogen lijken te ontstaan.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6653 – hier gebruikte ik dezelfde combinatie van stempels, maar voor een deel andere zwarte stempelkussens uit mijn verzameling.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6654 is een variatie op hetzelfde thema, allen kun je hier, naast ogen, ook vogelkoppies in zien. Neem ook hier weer even rustig de tijd, want hij zit toch weer geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht misschien zou denken.
