De Zwitserse kunstenares Renate Bodwin nam slechts sporadisch deel aan tentoonstellingen waardoor haar werk vrijwel onbekend is gebleven. Gelukkig is er nu een boek dat een fraai overzicht geeft van haar veelzijdige kunst, die bestaat uit schilderijen, tekeningen, grafiek en kleine beelden in verschillende stijlen. Bodwin werkte graag in series, en dat leverde intrigerende reeksen op die je van de ene verbazing naar de andere brengen. Was het in het begin vooral allemaal felgekleurd en los geschilderd, later werd dat fijnzinniger en met veel aandacht voor details, bijvoorbeeld bij het uit elkaar vallen van een dode mug, of als ze een verzameling handschoenen vastlegt. Een fascinerend boek waar je eindeloos in blijft kijken.
De blik scherpen – het artistieke werk van Renate Bodmer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6485 lijkt wel een verzameling keien, hoewel iemand er ok meteen gezichten in zag. Tijd om te kijken tot welke categorie jij behoort, lijkt me. Neem rustig de tijd, want er zijn ook nog wat subtiele optische illusies die je in de war kunnen brengen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6486 moet je eigenlijk eest even van heel dichtbij bekijken, want als je inzoomt komen de subtiele kleuren en het spel van licht en schaduw nog beter tot hun recht. Als je daarna weer uitzoomt ziet de grafiek er ineens veel mooier uit. Geloof me.
Simon Henocq is een Franse producer, muzikant en geluidskunstenaar die met elektronica een rauw en tegelijk intrigerend en fascinerend geluidslandschap wist te creëren waar ik met steeds meer enthousiasme naar ging luisteren. Industrial en organisch, opgebouwd in lagen die je voor je ogen hoort afbrokkelen. Spannend van begin tot eind en met een ruw randje dat mij erg bevalt.
Simon Henocq – We use cookies
Holly’s stempelgrafiek nummer 6483 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar ook hier kun je weer op verschillende manieren naar kijken, en dan verandert de grafiek van karakter.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6484 is een spel van licht en schaduw, gemaakt met stempels die ik sneed uit rubberen gummen en handmatig gestempeld met verschillende zwarte stempelkussens, wat de merkwaardige kleuren verklaart. Zoom bij deze vooral ook even in, dan kun je goed zien hoe een zwart stempelkussen een bijzondere kleur kan opleveren.
Het Zwitserse kanton Neuchâtel schreef weer een prijsvraag uit voor de Neuchatel Photographic Survey en koos een verrassend project,, namelijk dat van Laurence Rasti, die de gevangeniswereld fotografisch in kaart wou brengen. Dat leverde een intrigerend, prachtig vormgegeven boek op dat heel wat mensen in het kanton aan het denken zal hebben gezet, en dat een zeer breed publiek buiten dat Zwitserse kanton verdient, want Rasti duikt diep in de wereld van de gevangenis en stelt pijnlijke vragen, terwijl haar fotografische aanpak verre van conventioneel te noemen is. Rasti begint bovendien met wat essentiële vragen, zoals “voor wie worden de gevangenissen eigenlijk gebouwd?” En wat is de bedoeling? Ze noemt dan vier zaken: ontmoedigen, straffen, onschadelijk maken van gevaarlijke mensen, en rehabilitatie. Ze concludeert dat de meeste specialisten zeggen dat alleen het straffen wellicht lukt, maar dat de gevangenissen op alle andere gebieden falen. En wie worden er opgesloten? De meeste mensen denken (en dat beeld wordt gevoed door films, tv-series en nieuwsberichten) dat het gaat het om oneerlijke, gewelddadige, gevaarlijke mensen. De praktijk ziet er heel anders uit. En daar gaat dit indrukwekkende boek over.
Een muur als horizon
Holly’s stempelgrafiek nummer 6481 is van een afstandje vooral een spel van optische illusies, maar als je dichterbij komt is het vooral leuk om de verschillende merkwaardige mannen te ontdekken die ik er in verstopt heb. Kantelen en goed kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6482 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je eigen fantasie voor een groot deel bepaalt wat je ziet. Neem de tijd, want het kan even duren voor alles een beetje op zijn plek valt.
Zonal Disturbances II is het tweede deel van de reeks ambientalbums die de Belgische gitarist Dirk Serries in zijn eentje in zijn homestudio opneemt, met enkel zijn elektrische gitaar en een aantal effectpedalen. Ik zeg nu wel “ambient” maar deze muziek is niet helemaal in dat vakje te plaatsen, want dit is ambient die je goed wakker houdt als luisteraar. Rauw, donker, melodieus en subtiel tegelijkertijd. Mooi.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6479 kun je op verschillende manieren laten veranderen, onder andere door je focus te verplaatsen. Haal je het lichte deel naar voren of het donkere deel, dan zie je een wezenlijk ander beeld, en ga je dan ook nog eens kantelen, dan verschijnen er weer nieuwe verrassende perspectieven.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6480 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan komt het spel van licht en schaduw het beste tot zijn recht en zie je ook goed dat het om een merkwaardige vorm van op-art met een rafelrandje gaat.
De Belgische accordeonist Hartwin Dhoore en de Britse violist Ross Grant hebben allebei al een reputatie opgebouwd in de folkwereld. Ze delen hetzelfde gevoel voor avontuur en dat de twee elkaar vonden zal niemand echt verbazen, zeker niet als je naar hun debuutalbum luistert, waarin ze laten horen dat ze hun liefde voor traditie mooi combineren met een subtiel gevoel voor avontuur en de prachtige combi van accordeon en viool, die ze volledig weten uit te buiten. Traditionele Vlaamse en Britse instrumentals worden aangevuld met eigen composities die er naadloos bij aansluiten, en dat zegt veel over de passie waarmee hier gespeeld wordt.
Hartwin & Ross Grant – New Beginnings
Holly’s stempelgrafiek nummer 6477 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje, kunst waar de gladde Vasarely vermoedelijk van zou gruwen. Neem er rustig de tijd voor, dan valt alles vanzelf op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6478 is een wervelend spel van optische illusies waar je, zoals altijd, even tijd voor mot uittrekken om er echt greep op te krijgen.
Als de VS eind 1941 de oorlog aan Japan verklaart na de aanval op Pearl Harbor wordt de jonge, ambitieuze psychiater Alan Cole door zijn aanstaande schoonvader onder druk gezet om dienst te nemen en wordt hij aan het werk gezet bij de keuring – hij moet bepalen of jongens die in dienst willen niet voor problemen kunnen zorgen doordat ze alcoholist zijn, kleptomaan of homoseksueel, want die laatste categorie wordt door het leger gezien als geestesziek of zelfs crimineel, en ze mogen dus zeker niet in het leger terecht komen. De introverte Alan ontmoet de extraverte boerenzoon Merle en wordt ondanks zichzelf verliefd. En daarmee staat zijn wereld meteen grondig op zijn kop, want als psychiater en later, als hij Merle naar het front volgt als dokter, dient hij de visie van het leger te volgen, maar dat gaat hem toch regelmatig te ver, zeker als er allerlei misstanden plaatsvinden die weggemoffeld worden. Een urgente graphic novel, zeker nu Trump de tijd op een ongehoord gewelddadige manier meer dan vijftig jaar terugdraait.
GI Gay
Holly’s stempelgrafiek nummer 6475 is een combinatie van geraffineerde optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, dus je wordt als kijker op verschillende fronten op scherp gezet. Neem er dus rustig de tijd voor, want er valt veel te ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6476 is een ietwat weerbarstig geval, waarin je als je goed kijkt ook nog wat gestileerde hoofden kunt vinden. Maar als je wat langer kijkt is het vooral een verrassend spel van optische illusies.
Dat komt mooi uit is de titel van een nieuwe reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan je hier, als een ouderwets feuilleton, weer elke zondag een nieuwe aflevering kunt verwachten.
Daniel Thompson brengt op zijn unieke platenlabel Empty Birdcage Records regelmatig bijzondere juweeltjes uit, allemaal in de licht anarchistische geïmproviseerde muziekhoek. In 2018 speelde de inmiddels overleden Britse gitarist John Russell samen met de Belgische vocalist Jean-Michel van Schouwburg in Klub Gromka in Ljubjlana in Slovenië. Je hoort hier een virtuoze gitarist en een man die zijn stem als volwaardig muziekinstrument inzet samen een muzikaal avontuur aangaan dat zijn gelijke niet kent, spannend van begin tot eind, scherp en avontuurlijk, en van een onwaarschijnlijk nauwgezet samenspel dat alleen maar verbluffender wordt naarmate je vaker luistert. Subliem plaatje!
John Russell en Jean-Michel van Schouwburg – before the wedding
Holly’s stempelgrafiek nummer 6473 is een spel van suggestie en bedrog, gemaakt met stempels die ik uit plastic en rubberen gummen heb gesneden, en gestempeld met verschillende zwarte stempelkussens, die voor de verschillende tinten zwart zorgen. Zoom bij deze ook eens even in.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6474 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar zeker als je gaat kantelen zul je zien dat hij toch geraffineerder in elkaar zit dan je zou denken. Neem er de tijd voor, want er valt hier meer te ontdekken dan je zou denken.
Siach Hasadeh is een Canadees kwartet dat vroege Chassidische nigunim als het ware opnieuw uitvindt – het gaat hier om woordloze vocale melodieën uit de Joodse mystieke Oost-Europese traditie, en zij maken er lyrische instrumentale kamermuziek van, waarbij de essentiële kwaliteit van de oorspronkelijke muziek behouden blijft. En dat levert meeslepende en aangrijpende muziek op.
Siach Hasadeh – This Time Will Come
Holly’s stempelgrafiek nummer 6471 is een spel van suggestie en bedrog waarbij je steeds meer verrassende dingen ziet als je wat langer blijft kijken.. Loop vooral de hele galerie even op je gemak door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6472 is weer een geval van op-art met een rafelrandje, een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden. Verstand op nul en gewoon een tijdje blijven kijken, dan valt alles op zijn plek.
Scenarioschrijvers Cazenove en Flora maken strips over katten, samen met tekenaar Stéphane Escapa (die ook voor de fantastische inkleuring zorgde) – elke strip die een pagina beslaat is hilarisch terwijl je ongemerkt heel veel opsteekt over katten en hun gedrag, en waar je als potentiële kattenbezitter allemaal aan moet denken. Zelfs als je al jaren katten in huis hebt steek je hier nog veel van op, terwijl je om elke pagina hardop zit te lachen – een aanrader dus.
Katten, deel 2
In België, dat meer dan Nederland een stripland is, zijn ze zo slim om strips ook educatief in te zetten, en daarbij maken ze vaak gebruik van bekende en geliefde stripfiguren als Jommeke en zijn vrienden. Het Jommeke Dieren Recordboek is geen strip, maar een boek vol wetenswaardigheden over dieren. Striptekeningen en foto’s worden effectief gebruikt om de records duidelijk te maken. Leuk, luchtig en vooral erg leerzaam.
Jommeke Dieren Recordboek
Holly’s stempelgrafiek nummer 6468 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je zelf maar eens moet kijken wat je er allemaal in kunt ontdekken. Neem er wel even uitgebreid de tijd voor, en kom dan later nog een keer terug om nog eens te kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6469 is opnieuw een spel van optische illusies en van suggestie, waarbij je van een afstandje verwrongen koppen kunt zien, zowel vooraan als in de achtergrond.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6470 is weer een heel ander spel van optische illusies, gemaakt met mijn brede verzameling zwarte stempelkussens, die allemaal een andere tint zwart, grijs of subtiele van zwart afgeleide kleur afgeven. Zoom bij deze vooral ook even in.
We hebben er bijna twee jaar op moeten wachten, maar met zeshonderd pagina’s is het weer meer dan de moeite waard geworden – de nieuwe bundeling van de Boontjes, de column die Louis Paul Boon dagelijks voor de krant schreef over alles wat hij ook maar een beetje interessant vond, met veel voorproefjes uit nog te verschijnen boeken (dan was hij weer eens de archieven ingedoken), overpeinzingen over die boeken en vooral erg veel humor. Een pil om handenwrijvend voor te gaan zitten, want Boon is altijd goed, en juist ook in die dagelijkse stukjes, die over van alles konden gaan.
Louis Paul Boon – Boontjes 1975
Holly’s stempelgrafiek nummer 6466 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je als kijker ongemerkt op het verkeerde been wordt gezet. Neem afstand en kijk er langer en aandachtiger naar dan je voor een beeldscherm gewend bent en je zult verrast zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6467 lijkt misschien wat ongrijpbaar in het begin, maar als je wat langer kijkt zie je het ritme en de structuur vanzelf tevoorschijn komen, en dan blijkt hij toch wat rijker in elkaar te zitten dan je op het eerste gezicht zou denken.
